Η Ιστορία δεν είναι ξερά ονόματα, ημερομηνίες και γεγονότα. Είναι στιγμές που έμειναν χαραγμένες στο συλλογικό υποσυνείδητο και αποφάσεις που καθόρισαν τη μοίρα ολόκληρων λαών. Είναι πρόσωπα που λατρέψαμε, πρόσωπα που μισήσαμε και άλλα που αγνοούμε παντελώς. Αυτά τα πρόσωπα έγιναν δρόμοι, πλατείες, αγάλματα και εικόνες στα σχολικά βιβλία. Τελειώνοντας το σχολείο νομίζαμε ότι ξεμπερδέψαμε μαζί τους. Μα εκείνα είναι πάντα ανάμεσά μας, τα συναντάμε γύρω μας παντού κι ας μη μπορούμε να το αναγνωρίσουμε. Είναι το αποτύπωμά τους αυτό από το οποίο δε μπορούμε να ξεφύγουμε.
All content for Κάθε γωνία μια ιστορία, με την Ελένη Λετώνη is the property of pod.gr and is served directly from their servers
with no modification, redirects, or rehosting. The podcast is not affiliated with or endorsed by Podjoint in any way.
Η Ιστορία δεν είναι ξερά ονόματα, ημερομηνίες και γεγονότα. Είναι στιγμές που έμειναν χαραγμένες στο συλλογικό υποσυνείδητο και αποφάσεις που καθόρισαν τη μοίρα ολόκληρων λαών. Είναι πρόσωπα που λατρέψαμε, πρόσωπα που μισήσαμε και άλλα που αγνοούμε παντελώς. Αυτά τα πρόσωπα έγιναν δρόμοι, πλατείες, αγάλματα και εικόνες στα σχολικά βιβλία. Τελειώνοντας το σχολείο νομίζαμε ότι ξεμπερδέψαμε μαζί τους. Μα εκείνα είναι πάντα ανάμεσά μας, τα συναντάμε γύρω μας παντού κι ας μη μπορούμε να το αναγνωρίσουμε. Είναι το αποτύπωμά τους αυτό από το οποίο δε μπορούμε να ξεφύγουμε.
Ο έρωτας της Πηνελόπης Δέλτα & του Ίωνα Δραγούμη ήταν μυθιστορηματικός. Όταν γνωρίστηκαν εκείνη ήταν παντρεμένη και μητέρα 3 παιδιών κι εκείνος συνεπαρμένος από την «φωτιά» του Μακεδονικού Αγώνα. Ερωτεύτηκαν παράφορα, το 1908 αναγκάστηκαν να πάρουν χωριστούς δρόμους. Τα ταραχώδη χρόνια που ακολούθησαν θα τους έβρισκαν σε αντίπαλα πολιτικά «στρατόπεδα», ενώ η δολοφονία του Δραγούμη το καλοκαίρι του 1920 θα συνέδεε ξανά τα ονόματά τους.
Κάθε γωνία μια ιστορία, με την Ελένη Λετώνη
Η Ιστορία δεν είναι ξερά ονόματα, ημερομηνίες και γεγονότα. Είναι στιγμές που έμειναν χαραγμένες στο συλλογικό υποσυνείδητο και αποφάσεις που καθόρισαν τη μοίρα ολόκληρων λαών. Είναι πρόσωπα που λατρέψαμε, πρόσωπα που μισήσαμε και άλλα που αγνοούμε παντελώς. Αυτά τα πρόσωπα έγιναν δρόμοι, πλατείες, αγάλματα και εικόνες στα σχολικά βιβλία. Τελειώνοντας το σχολείο νομίζαμε ότι ξεμπερδέψαμε μαζί τους. Μα εκείνα είναι πάντα ανάμεσά μας, τα συναντάμε γύρω μας παντού κι ας μη μπορούμε να το αναγνωρίσουμε. Είναι το αποτύπωμά τους αυτό από το οποίο δε μπορούμε να ξεφύγουμε.
