فکر می‌کنی باورهایت رو با منطق خالص ساختی؟ نیچه با یه پوزخند بهت میگه: «دوباره فکر کن!»

تو این اپیزود از پادکست «شَک»، میریم سراغ فصل اول «فراسوی نیک و بد» و یه جراحی روانی عمیق انجام می‌دیم. قراره بفهمیم که چطور بزرگترین ایده‌های فلسفی، نه از مغز، که از معده‌ی گرسنه، بدن رنجور یا ترس‌های پنهانِ خالقشون میان.

با هم می‌بینیم که:

• چطور کانت پشت نقاب «عقل محض»، ارزش‌های مسیحی رو قایم کرده بود.

• چطور سیستم ریاضی‌وار و خشک اسپینوزا، فریاد یه روح وحشت‌زده بود.

• و از همه مهم‌تر: چرا نیچه معتقده که ضروری‌ترین باورهای ما، شاید بزرگترین دروغ‌های ما باشن.

اگه آماده‌ای بفهمی که هر فلسفه‌ی بزرگی، فقط یه «اعتراف شخصی» و یه «زندگی‌نامه‌ی ناخودآگاه»ـه، این اپیزود برای تو ساخته شده.

وبسایت: https://shakpodcast.com

اینستاگرام: https://instagram.com/shakpodcast

موسیقی استفاده شده:

باده شبگیر از تریوله بند