برای سرزمینت بایست

ایستادن، یعنی بی‌تفاوت نبودن...

۱. برای سرزمینت بی‌تفاوت نباش.

نگو "من جام خوبه، خودشون انتخاب کردن."

وقتی قوم تو در رنجه، دل تو باید بلرزه. نگو "به من چه"، بلکه به غیرت بیا، دلت به رحم بیاد، و فکر قوم باش.

۲. به‌جای پدران سرزمینت توبه کن.

در زمان اسارت قوم در بابل، دانیال گفت: "ما و پدران‌مان گناه کردیم."

قدرت در اعترافه. وقتی توبه می‌کنی، نه‌فقط برای خودت، بلکه برای نسلی که قبل از تو بود، دروازهٔ رحمت باز می‌شه.

۳. برای مردم سرزمینت شفاعت کن.

موسی ایستاد و شفاعت کرد، و بلا از قوم خدا بازایستاد.

در استر باب ۴، مردخای به استر گفت:

"شاید تو برای چنین روزی به سلطنت رسیدی، تا نجات‌دهنده‌ی قومت باشی."

یک شفاعت می‌تونه فکر خدا رو تغییر بده، چون رحمتش از داوریش پیشی می‌گیره.

اگر موسی دعا کرد و فکر خدا عوض شد، ما که فرزندان خدا هستیم، دعا و شفاعتمون قطعاً قدرتمنده.