چپ زمانی «بی‌وطن» خوانده می‌شود که وطن در انحصار قدرت باشد.

وطن مِلک حکومت نیست. وطن ارث پدری ایدئولوژی‌ها نیست. وطن جغرافیای زنده‌ی مردمی است که در آن رنج می‌کشند، می‌سازند، و رؤیا دارند.

چپ، وقتی از عدالت، برابری و کرامت انسانی حرف می‌زند، دقیقاً دارد از مردم میهنش و انسانیت در سراسر دنیا دفاع می‌کند؛ نه از وطنِ پرچم‌فروشی، بلکه از وطنِ انسان‌ها.

و برای همین در برابر ملی‌گرایی افراطی کور، میهن‌دوستی رو با انسان‌دوستی، با دوستی سازنده با سایر ملل، در هم‌می‌آمیزد.

در این عصرانه، ما نه از چپ دفاع کورکورانه کردیم، نه از شعر اسطوره ساختیم؛ فقط یک دروغ قدیمی را شکستیم.

دروغی که استبداد، برای بی‌دفاع کردن مردم، سال‌ها تکرار کرده.

هرکس منبعد در رسانه‌های اجتماعی از این برچسب استفاده کرد، این برنامه را برایش بگذارید تا اگر نادان است، بداند و اگر مغرض است، بساطش را جمع کند.