«Προσεγγίζοντας την ευτυχία τα μεσάνυχτα, νιώθω πως ο καθένας μας μπορεί να της δώσει το δικό του, μοναδικό νόημα. Για άλλους είναι μια στιγμή φωτός, για άλλους ένα απαλό άγγιγμα μέσα στη σιωπή. Κι εγώ, ανάμεσα στις σκιές και στις μικρές αναλαμπές της νύχτας, προσπαθώ να καταλάβω τι σημαίνει για μένα. Ίσως να είναι η ηρεμία που έρχεται απρόσκλητη, ίσως η ζεστασιά μιας μνήμης, ίσως ένα βλέμμα που δεν ξεχάστηκε. Μα πάνω απ’ όλα, στην δική μου προσέγγιση, δεν χωρά κανένας εξαναγκασμός∙ η ευτυχία ανθίζει μόνο όταν της αφήνεις χώρο να εμφανιστεί μόνη της. Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, γεννιέται η προσπάθειά μου να συλλάβω κάτι τόσο εύθραυστο και τόσο αληθινό, σαν ψίθυρο που φοβάσαι να χάσεις.»