ในยุคที่ดนตรีไทยเฟื่องฟู ไดัรับความนิยมสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เชื้อพระวงศ์ เจ้านายชั้นสูง ต่างอุปถัมภ์เลี้ยงดูวงดนตรีไทย โดยไม่ต้องทำมาอาชีพอื่น ๆ เพียงมุ่งมั่นซ้อมดนตรีให้เต็มที่ จนกระทั่งมาถึงการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมดนตรีไทยเมื่อ พ.ศ. 2481 - 2500 สมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี มีทัศนะต่อดนตรีไทยว่าเป็นของโบราณคร่ำครึและไม่เป็นศิวิไลซ์ ประวัติศาสตร์ดนตรีของไทยที่มีกลิ่นอายดนตรีจากวัฒนธรรมร่วมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีความเป็นมาน่าสนใจอย่างไร