Arşiv 404’ün bu bölümünde, bir rüyadan yola çıkıp demir kafeslere, ateşe, çocukluk kahkahalarına ve içimizde hâlâ yanmakta olan o üretken ruha doğru bir yolculuğa çıkıyoruz.

Max Weber’in demir kafes kuramı, Carol and the End of the World dizisinin sessiz apokalipsi ve kendi bilinçdışımda gezdiğim sokaklar arasında, bazen bir annenin varlığı, bazen bir çocuğun kahkahası, bazen de dokunmaya korktuğumuz bir ateşin kıvılcımı bize rehberlik ediyor.

Bu bölüm, sadece bir rüya anlatısı değil; bir içsel dönüşüm daveti.

Sonunda seni birkaç soru bekliyor. Cevaplarını değil, yankılarını merak ediyorum.

Çünkü belki de… bizi biz yapan şey, hâlâ yanmakta olan o şeydir.

Ve bu bir başlangıç olabilir.