Een passende laatste aflevering van 2025, die uitnodigt tot stilstaan, terugkijken én vooruitkijken. Op intuïtie besloot schrijver Ruben Jacobs een jaar lang mee te werken op de eeuwenoude moestuin “Jagtlust”, waar onder meer mensen met Alzheimer en dementie dagbesteding krijgen. Een jaar lang diende hij op hier het leven op de moestuin -temidden van mensen bij wie hun sterfelijkheid elke dag onontkoombaar aan hun zijde loopt. Een stap om zijn grootste angst onder ogen te komen. En zo stond Ruben na z’n eerdere boek "De eeuw van Felix" dat ontstond rond de geboorte van zijn zoon, nu ineens vlakbij de dood. Wat volgde was een jaar dat hem ontzettend veel bracht. Vertraging, bezinning, reflectie, aandacht, warmte, ontroering en -onvermijdelijk- ook afscheid van enkele van de mensen die in de dagbesteding zaten. Het resulteerde in het boek “Waar de bijen slapen”, maar ook in een persoonlijke ontwikkelingsreis waarin Ruben uiteindelijk een tot dan te grote stap wél zet. Een jaar ook waarin hij ondervond dat juist de kleinste dingen van grote waarde zijn. Voorbij woorden bleek er nog steeds verbindingstaal te bestaan. Meer dan eens in kleine dingen die mensen voor elkaar doen -en soms zoiets kleins als waar die bijen slapen. Laat je meevoeren in dit gesprek, en stap gerust naar je eigen bespiegelingen van waar je staat en waar je naartoe wil. Wat wil je oogsten, wat ga je zaaien om ten volle te leven? Meer over Ruben: https://www.linkedin.com/in/ruben-jacobs-b44633b/ Website Rubem: www.ruben-jacobs.nl Artikelen van Ruben's hand: https://www.linkedin.com/in/ruben-jacobs-b44633b/ Meer over de Moestuin van Jagtlust: https://www.moestuinvanjagtlust.nl/