Een compliment. En ergens daarachter… wacht al een maar.

De sandwichmethode (compliment - feedback - compliment) bestaat nog steeds. Niet alleen in trainingen, maar vooral in ons hoofd. Want zodra iemand iets positiefs zegt, gaan we al zoeken naar wat er mis is.

Waarom is feedback zo spannend dat we het moeten verpakken? Voor wie maken we het eigenlijk zachter: de ander… of onszelf?

In deze aflevering leggen we bloot hoe feedback ongemerkt over identiteit gaat in plaats van gedrag. Hoe nieuwsgierigheid plaatsmaakt voor oordeel. En waarom goedbedoelde complimenten soms juist verwarren.

Wat als feedback geen monoloog is, maar een dialoog?
En een compliment gewoon een compliment mag zijn, zonder de rest?

Soms begint betere feedback niet met mooier verpakken.
Maar met eerlijker kijken.