Karin neemt je in deze podcast mee in een perspectiefshift die zó simpel lijkt,
maar alles verandert in hoe jij als moeder leeft, denkt en reageert.
We duiken in dat ene mechanisme waardoor je als moeder denkt
dat jij er altijd bij moet zijn,
dat jij de leuke dingen moet doen,
dat jij degene bent die het “goed” moet maken…
en waardoor je — zonder dat je het doorhebt —
continu blijft aanstaan en doorgaan.
Een aflevering die je laat voelen:
hé, misschien hoeft dit allemaal niet van mij… maar van een oud patroon dat aan staat.
En als je dát doorziet, opent er iets nieuws.
Ruimte.
Rust.
Lucht.