Samenvatting van het gesprek met Jesse Segers
Jesse blikt terug op zijn leven in grote fases: topsport op jonge leeftijd, een woelige studententijd, en op zijn 19de een kankerdiagnose die zijn hele manier van leven en kiezen scherp heeft getekend.
Die vroege confrontatie met eindigheid leidt tot sterk zelfleiderschap: het besef dat niemand je leven voor jou gaat leven, en dat autonomie geen luxe is maar noodzaak.
Hij vertelt hoe hij telkens botste met systemen — corporate, consulting, academisch — die te traag of te rigide waren voor zijn manier van denken en werken.
Therapie speelt een grote rol in zijn transformatie: leren voelen wat energie geeft, in plaats van alleen te doen wat je kunt.
Jesse beschrijft hoe zijn biografie en zijn familiegeschiedenis mee bepalen waar zijn natuurlijke kracht ligt — en hoe moeilijk het soms is om dat bij jezelf te zien (“het is moeilijk om de soep te ruiken met je neus erin”).
Hij reflecteert op loopbaanfases, liminale periodes en de zoektocht naar een plek waar het weer stroomt.
Na rector te zijn geweest bij SIOO staat hij opnieuw op een kruispunt: wat dient hem nu, welke fase dient hij in te stappen, en hoe volgt hij daarin zijn eigen lijn?
Het resultaat is een open gesprek over transformatie, identiteit, zingeving en de vraag: hoe vind je jouw plek in leven en werk, zeker als middenveertiger?