Ty jesteś najważniejsza/y, oni są najważniejsi, wszyscy są tak samo ważni. Czy to ma sens? Jak najbardziej. Wszystkich potrzeby są tak samo ważne. Dlatego właśnie gdy stawiasz granice, opór, nie zgadzasz się na coś i słyszysz zdanie: "Rodzina jest najważniejsza", czujesz sprzeciw, ucisk w żołądku, ból w podbrzuszu, gulę w gardle. To zdanie zamyka Cię w mentalnym więzieniu, ponad Twoje bezpieczeństwo stawia abstrakcyjny twór, który bez empatii, akceptacji, miłości i szacunku staje się koszmarnym snem. Czy można z tego wyjść bez poczucia winy i lęku przed karą? W jakich sytuacjach to zdanie zamyka Cię w mentalnym więzieniu, jest szantażem i przemocą?