
Bu bölümde, içimizdeki eleştirmenin nasıl oluştuğunu ve neden çoğu zaman bu kadar sert konuştuğunu ele alıyoruz.
Öz eleştirinin bizi geliştiren bir güç mü yoksa zamanla yoratan bir iç baskı mı olduğunu sorgularken, öz-şefkatin ne olduğu ve ne olmadığı üzerine duruyoruz.
Amaç eleştirel sesi susturmak değil; onunla kurduğumuz ilişkiyi dönüştürmek.
Çünkü iyileşme, iç sesin yokluğunda değil, tonunun değişmesinde başlıyor.