Enkele jaren geleden zag ik een bloedmooi interview van de briljante acteur Anthony Hopkins. Hij vertelde dat hij heel lang alcoholverslaafde was. Op een keer zat hij met zijn 52 jarige zelf aan een meer, in zak en as, en zomaar uit het niets kreeg hij te maken met een Godsverschijning. Heel zijn leven werd op z’n kop gezet. Alles veranderde. Zijn verslaving was verleden tijd. En hij zou nooit meer dezelfde zijn. De tijd van leven in afscheiding was gedaan.Een hele tijd geleden ontmoette ik Ellen Wils. Tijdens een kapsessie maakte ze indruk met haar bescheiden zelf. Het was duidelijk dat ze niet leefde om haar eigen ego te dienen, maar zichtbaar zocht naar iets groters dan haarzelf. Jaren later kreeg ook zij te maken met een Godsverschijning. Ik was gefascineerd. Wat is dat? Wat gebeurt? Wie ben je daarna? Ik vroeg haar om een interview en tot mijn genoegen zei ze ja.

Ik vind het moedig van haar dat ze wil spreken over God. In tijden wanneer alles wat naar waarheid neigt al snel als een taboe wordt gezien, is het nog belangwekkender dat we durven spreken. En dat doet ze. Ik voel me erg verwant met haar zoektocht, dat zal je merken in dit gesprek. Ellen staat aan het begin van iets. Van wat kan niemand zeggen, maar dat het een begin is van een mooi verhaal, staat buiten kijf. Een mooi mens, een mooi gesprek.Dankbaar ben ik voor al die mooie mensen die zomaar op mijn pad komen. Dank je Ellen.