Ο Ψαλμός 127 είναι ένα ποίημα σοφίας που γράφτηκε από τον Βασιλιά Σολομώντα, έναν από τους σοφότερους και πλουσιότερους βασιλείς του Ισραήλ. Ανήκει σε μια ειδική συλλογή 15 ψαλμών που ονομάζονται "Ωδές των Αναβαθμών", τους οποίους τραγουδούσε ο λαός του Ισραήλ καθώς ταξίδευε προς την Ιερουσαλήμ για τις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές. Σε περιόδους περισυλλογής, όπως στο τέλος μιας χρονιάς, συχνά αναρωτιόμαστε: "Τι από όσα έκανα άξιζε πραγματικά τον κόπο;". Ο ψαλμός αυτός, αν και σύντομος, θέτει ακριβώς αυτό το βαθύ και διαχρονικό ερώτημα: Πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι ο κόπος μας, η δουλειά μας και οι προσπάθειές μας στη ζωή έχουν πραγματικό νόημα και αξία;Ο Ψαλμός 127 μας διδάσκει μια ισορροπημένη προσέγγιση στη ζωή, η οποία μπορεί να συνοψιστεί σε τρεις απλές, πρακτικές ενέργειες.🔑 Το Κλειδί - Εργάσου με ΕπιμέλειαΟ Θεός μας καλεί να εργαζόμαστε και να χτίζουμε. Η πίστη δεν αναιρεί την προσπάθεια.📓 Το Σημειωματάριο - Προσευχήσου με ΕμπιστοσύνηΑφού εργαστούμε, φέρνουμε τα πάντα στον Θεό με προσευχή, αναγνωρίζοντας ότι Αυτός χτίζει, φυλάει και δίνει το αποτέλεσμα.☁️ Το Μαξιλάρι - Αναπαύσου με ΕιρήνηΈχοντας κάνει ό,τι μπορούμε και έχοντας προσευχηθεί, μπορούμε να κοιμηθούμε ήσυχοι, γιατί το αποτέλεσμα είναι στα χέρια Του.Σε όλους εσάς που εργάζεστε καθημερινά για τις οικογένειές σας, που υπηρετείτε με κόπο στις διακονίες σας, που μεριμνάτε για τις ανάγκες της εκκλησίας και που κουβαλάτε βάρη στην καρδιά σας: είστε πολύτιμοι στον Κύριο. Είστε οι αγαπημένοι του. Γι' αυτό, ας εργαστούμε όσο καλύτερα μπορούμε, ας προσευχηθούμε με εμπιστοσύνη στον Κύριο και, έχοντας κάνει όλα αυτά, ας κάνουμε το σπουδαιότερο: ας αναπαυτούμε σε Αυτό
Για να δείτε την ομιλία πατήστε εδώ
Για μένα, και ίσως και για εσάς, τα Χριστούγεννα είναι μια μπερδεμένη περίοδος. Είναι ένα παράξενο κράμα. Από τη μία, έχουμε την ταπεινότητα και τη σιωπή ενός στάβλου στη Βηθλεέμ. Από την άλλη, βρισκόμαστε περιτριγυρισμένοι από ακριβά δώρα, εκτυφλωτικά λαμπιόνια που ανταγωνίζονται τα αστέρια, και μια αδιάκοπη φασαρία στα εμπορικά κέντρα. Η ησυχία της ιερής νύχτας μοιάζει να χάνεται μέσα στον θόρυβο.Τι θα γινόταν αν για λίγο αφήναμε στην άκρη όλο αυτό το «καρναβάλι» και ακούγαμε ξανά την ιστορία σαν να ήταν η πρώτη φορά; Σκοπός μας είναι ακριβώς αυτός: να αφηγηθούμε την ιστορία της γέννησης, όπως την καταγράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, και να ανακαλύψουμε ξανά το βαθύ μήνυμα ελπίδας και χαράς που φέρνει στην καρδιά μας.Η ιστορία των Χριστουγέννων δεν απευθύνεται σε όσους νιώθουν «πλούσιοι» πνευματικά. Δεν είναι για εκείνους που έχουν τεράστια εμπιστοσύνη στο ταλέντο τους, που πιστεύουν ότι είναι οι καπετάνιοι της μοίρας τους. Δεν είναι για εκείνους που πιστεύουν ότι είναι «καλοί άνθρωποι» που δεν έχουν πατήσει ούτε μυρμήγκι, ούτε για όσους αποστρέφονται τα «συναισθηματικά δεκανίκια» της πίστης. Σε όποιον έρχεται στον Χριστό νιώθοντας αυτάρκης και δυνατός, ο Χριστός δεν έχει να δώσει τίποτα. Θα επιστρέψει κενός.Αντιθέτως, το μήνυμα αυτό απευθύνεται σε όποιον νιώθει το σκοτάδι της καρδιάς του, την αγωνία του κενού μέσα του, την ηθική του χρεοκοπία. Απευθύνεται στους «φτωχούς» και στους «πεινασμένους». Το τραγούδι της ίδιας της Μαρίας, λίγους μήνες νωρίτερα, το είχε προφητεύσει με απόλυτη σαφήνεια:«Εκείνους που πεινούσαν τους γέμισε με αγαθά και εκείνους που πλούτησαν τους εξαπέστειλε αδιανούς (άδειους)».Το πρώτο μήνυμα του αγγέλου, «Μη φοβάστε», αντηχεί ακόμα και σήμερα. Η αληθινή χαρά των Χριστουγέννων δεν βρίσκεται στα λαμπιόνια ή τα δώρα, αλλά σε αυτή τη βεβαιότητα: μέσα στο πιο πυκνό σκοτάδι μας, ο Θεός στέλνει έναν Σωτήρα. Έρχεται για όποιον νιώθει αδύναμος και αμαρτωλός, για να τον γεμίσει με συγχώρεση, χάρη και αιώνια ελπίδα.
Για να δείτε την ομιλία πατήστε εδώ
Τα Χριστούγεννα δεν είναι απλώς η γλυκιά ιστορία ενός «μικρού Χριστούλη» σε μια φάτνη. Είναι η στιγμή μιας «σιωπηλής έκρηξης» μέσα στην ανθρώπινη ιστορία: η στιγμή που ο άπειρος Δημιουργός του σύμπαντος και αρχιτέκτονας του DNA εισέρχεται στον κόσμο μας ως ένα αβοήθητο βρέφος.Ο θεολόγος N.T. Wright αποτυπώνει το μέγεθος αυτού του γεγονότος με λόγια που προκαλούν δέος:«Πώς μπορείς να ζεις με τη φοβερή σκέψη ότι ο τυφώνας έγινε άνθρωπος, ότι η φωτιά έγινε σάρκα... και να το προσπερνάς αδιάφορα; Το να είσαι χριστιανός σημαίνει είτε ότι καταλαβαίνεις αυτό είτε τίποτα... Οι περισσότεροι από μας... καταδικάζουμε τους εαυτούς μας να ζούμε στο ρηχό ανούσιο κόσμο του ενδιάμεσου.»Αυτή η ιστορία, από την πρώτη επίμονη φωνή του Θεού μέχρι την τελική του αποκάλυψη στον Σταυρό, μας φέρνει αντιμέτωπους με ένα τελικό ερώτημα. Το ερώτημα, λοιπόν, τίθεται σε καθέναν από εμάς, και πρώτα απ' όλα στον γράφοντα: Θα προσπεράσουμε αδιάφορα αυτή τη συγκλονιστική πραγματικότητα, καταδικάζοντας τους εαυτούς μας να ζούμε στον «ρηχό κόσμο του ενδιάμεσου»; Ή θα επιτρέψουμε σε αυτή τη σιωπηλή, αλλά κοσμογονική «έκρηξη», να αλλάξει τα πάντα και για εμάς;
Αν θες να δεις την ομιλία πάτα εδώ
Η ιστορία του βασιλιά Άχαζ συμπυκνώνει ένα αιώνιο δίλημμα: σε περιόδους ακραίου φόβου και κρίσης, θα επιλέξουμε να εμπιστευτούμε τον Θεό ή θα στραφούμε σε ανθρώπινες δυνάμεις και στρατηγικές για την ασφάλειά μας;Η επιλογή του Άχαζ να ζητήσει βοήθεια από την πανίσχυρη Ασσυρία για να αντιμετωπίσει τη συμμαχία Συρίας-Ισραήλ περιγράφεται εύστοχα με την εξής αλληγορία: ήταν σαν ένα ποντίκι που, δεχόμενο επίθεση από δύο αρουραίους, αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από μια γάτα. Η στρατηγική αυτή είναι επικίνδυνη, γιατί μόλις η γάτα εξουδετερώσει τους αρουραίους, ο επόμενος κίνδυνος είναι να θεωρήσει το ποντίκι ως το επιδόρπιό της.Τελικά, η ιστορία του Άχαζ και το σημείο του Εμμανουήλ έχουν διπλό μήνυμα και για εμάς. Για όσους επιμένουν να γυρίζουν την πλάτη στον Θεό, λειτουργεί ως ένας εκκωφαντικός συναγερμός που καλεί σε αφύπνιση. Για όσους, όμως, επιλέγουν την πίστη, το μήνυμα «Ο Θεός μαζί μας» αποτελεί την υπέρτατη πηγή παρηγοριάς, ελπίδας και αληθινής ασφάλειας, διαβεβαιώνοντας ότι, ανεξάρτητα από την κρίση, ποτέ δεν είμαστε μόνοι.
Ανάγνωσμα: Ησαΐας 7:1-25
Αν θες να δεις την ομιλία πάτα εδώ
«Πώς θα άλλαζε η ζωή μας αν ασχολούμασταν περισσότερο με τον Θεό που είναι αγάπη παρά με το να μετράμε τις αμαρτίες των άλλων και τις δικές μας;»Το να βγάλουμε τον εαυτό μας από το κέντρο της ιστορίας δεν είναι μια απώλεια, αλλά μια απελευθέρωση. Είναι σαν να αφήνουμε κάτω ένα τεράστιο βάρος που δεν ήμασταν ποτέ προορισμένοι να σηκώσουμε. Δεν χρειάζεται πλέον να κυνηγάμε εμείς την αξία και την ασφάλεια. Είμαστε ελεύθεροι γιατί υπάρχει Εκείνος που μας «καταδιώκει» με το έλεος και τη χάρη Του. Το κέντρο είναι ο Θεός, και αυτός ο Θεός είναι Αγάπη.Σε αυτή την αλήθεια στηρίζεται και η μεγάλη πρόσκληση του Ιησού, που αντηχεί μέχρι σήμερα:«Έλα σε μένα κι εγώ θα σε ξεκουράσω».Γιατί; Ποια είναι η αιτία αυτής της απίστευτης υπόσχεσης;«Γιατί σε αγαπάω».Αυτό είναι το Ευαγγέλιο. Ο Θεός είναι αγάπη.
Αν θες να δεις την ομιλία πάτα εδώ
Γιατί οι επιμελητές του Ψαλτηρίου επέλεξαν τους Ψαλμούς 1 & 2 για να ξεκινήσουν το μεγάλο υμνολόγιο του Ισραήλ; Διότι μαζί αποτελούν το «αλφαβητάρι της λατρείας». Μας διδάσκουν τις δύο θεμελιώδεις προϋποθέσεις για να πλησιάσουμε τον Θεό.Πρώτον, η αληθινή λατρεία ξεκινά με την προσωπική απόφαση του Πρώτου Ψαλμού: «Αυτόν τον Θεό θέλω στη ζωή μου». Δεύτερον, η λατρεία εκφράζεται με τη δημόσια, πολιτική διακήρυξη του Δεύτερου Ψαλμού: «Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Βασιλιάς μου, ανώτερος από κάθε άλλη εξουσία».Ο Δεύτερος Ψαλμός, λοιπόν, παρουσιάζει μια ξεκάθαρη επιλογή. Από τη μία, η αλαζονική αντίσταση που οδηγεί στην κρίση. Από την άλλη, η σοφή υποταγή στον Βασιλιά του Θεού που οδηγεί στην απόλυτη ευλογία: "Μακάριοι όσοι προσφεύγουνε σε αυτόν". Η αναγνώριση της βασιλείας του Χριστού δεν είναι μια πράξη υποδούλωσης, αλλά η μοναδική πηγή αληθινής ασφάλειας, ελπίδας και ευλογίας σε έναν ταραγμένο κόσμο.
Αν θες να δεις την ομιλία πάτα εδώ
Η βιβλική αφήγηση μας λέει ότι η δουλειά σχεδιάστηκε ως ένα όμορφο δώρο, παραμορφώθηκε από την απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Θεό, και τώρα τη βιώνουμε ως μια περίπλοκη μίξη χαράς και πόνου. Αυτή η ιστορία δεν είναι απλώς μια θεωρητική εξήγηση. Μας δίνει ένα πλαίσιο για να ερμηνεύσουμε τη ζωή μας και, το σημαντικότερο, μας καλεί σε έναν καλύτερο δρόμο.Ο σκοπός της εργασίας μας δεν μπορεί να είναι διαφορετικός από τον σκοπό ολόκληρης της ζωής μας. Και αυτός ο σκοπός συνοψίζεται στις δύο μεγάλες εντολές: «Θα αγαπάς τον Κύριο το Θεό σου με όλη την καρδιά σου» και «Θα αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου».Πώς γίνεται αυτό στην πράξη; Ο Λούθηρος χρησιμοποίησε μια πανέμορφη μεταφορά: όταν εργαζόμαστε, γινόμαστε «η μάσκα του Θεού». Ο Θεός, σαν να φοράει τη δική μας μάσκα, δρα μέσα από εμάς για να φροντίσει τον κόσμο.• Ο φούρναρης γίνεται η μάσκα του Θεού, μέσα από τον οποίο Εκείνος παρέχει ψωμί στην κοινότητα.• Ο προγραμματιστής γίνεται η μάσκα του Θεού, μέσα από τον οποίο Εκείνος δημιουργεί τάξη και λειτουργικότητα σε έναν ψηφιακό κόσμο.• Ο δάσκαλος γίνεται η μάσκα του Θεού, μέσα από τον οποίο Εκείνος μορφώνει και φροντίζει τα παιδιά.Κάθε εργασία, από την πιο απλή ως την πιο σύνθετη, γίνεται μια ιερή κλήση — μια ευκαιρία να αγαπήσουμε τον Θεό υπηρετώντας τους ανθρώπους γύρω μας. Η αναγνώριση αυτής της αλήθειας μάς απελευθερώνει από την ειδωλολατρία της επιτυχίας και την απόγνωση της ματαιότητας, και μας επιτρέπει να αντιμετωπίσουμε την εργασία μας με σοφία, ανθεκτικότητα και έναν βαθύ, ανανεωμένο σκοπό.
Αν θες να δεις την ομιλία πάτα εδώ
Ο Πρώτος Ψαλμός δεν είναι απλώς ένα ποίημα· είναι μια πρόσκληση. Μας καλεί να σταθούμε σε ένα σταυροδρόμι και να κάνουμε μια θεμελιώδη επιλογή που θα καθορίσει ολόκληρη την ύπαρξή μας και την αιωνιότητά μας. Η επιλογή δεν είναι ανάμεσα σε διαφορετικές θρησκευτικές πρακτικές, αλλά ανάμεσα στην υπακοή στον λόγο του Θεού και στην απόρριψή του. Το μήνυμά του παραμένει το ίδιο ισχυρό και επίκαιρο, συμπυκνωμένο στην αιώνια αλήθεια:«Μακάριοι μάλλον οι ακούοντες τον λόγο του Θεού και φυλάττοντες αυτόν»
Αν θέλεις να δεις ολόκληρη την ομιλία Πάτα εδώ
Η αφήγηση της Μεταμόρφωσης αποτελεί μια από τις κορυφαίες αποκαλύψεις του Ευαγγελίου. Μας δείχνει τις δύο όψεις του Ιησού Χριστού σε τέλεια αρμονία: την ουράνια δόξα του ως μοναδικός Υιός του Θεού και την επίγεια αποστολή του να πάθει και να πεθάνει ως Υιός του Ανθρώπου για τη σωτηρία μας. Αυτή η ιστορία γεμίζει την καρδιά με ελπίδα, γιατί μας υπενθυμίζει ότι ο δρόμος προς την αληθινή δόξα περνά μέσα από το πάθος και την ταπείνωση. Ταυτόχρονα, μας διαβεβαιώνει ότι ο Ιησούς, ο Βασιλιάς που είδαν οι μαθητές να λάμπει στο βουνό, είναι ο ίδιος που θα επιστρέψει ξανά ένδοξος για να εγκαθιδρύσει οριστικά τη βασιλεία του.
Αν θέλεις να δεις ολόκληρη την ομιλία Πάτα εδώ
Κάθε πιστός, σε κάποια στιγμή της πορείας του, έρχεται αντιμέτωπος με το θεμελιώδες ερώτημα: "Πώς μπορώ να εφαρμόσω τον Λόγο του Θεού στις καθημερινές μου σχέσεις;". Είναι μια ειλικρινής αναζήτηση για καθοδήγηση. Ωστόσο, είναι κρίσιμο να κατανοήσουμε από την αρχή ότι η Αγία Γραφή δεν είναι ένα "εγχειρίδιο απαντήσεων για τη ζωή" ή κάτι σαν το "βιβλίο των μικρών εξερευνητών", με έτοιμες λύσεις για κάθε πρόβλημα. Αντίθετα, η Γραφή λειτουργεί ως ένα θεϊκό πλαίσιο. Μέσα σε αυτό, και με τη διαρκή καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, μαθαίνουμε να σκεφτόμαστε και να ενεργούμε σύμφωνα με τη σοφία του Θεού.Η Αγία Γραφή δεν μας δίνει έναν κατάλογο κανόνων, αλλά μας καλεί σε μια σχέση. Μέσα από τη μελέτη του Λόγου, τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος και την αλληλοστήριξη της εκκλησιαστικής κοινότητας, ο Θεός μας μεταμορφώνει. Δεν είμαστε τέλειοι και συχνά θα απογοητεύουμε ο ένας τον άλλον. Ωστόσο, προχωράμε μαζί, μαθαίνοντας να εξαρτόμαστε από τη χάρη Του, γνωρίζοντας όλο και περισσότερο την καρδιά Του και συμμετέχοντας στα υπέροχα και αιώνια σχέδιά Του.
Αν θέλεις να δεις ολόκληρη την ομιλία Πάτα εδώ
Όταν ο λόγος του Θεού αναφέρεται στα χρήματα και τα αγαθά, ο σκοπός του δεν είναι να μας διδάξει πώς να γίνουμε πλουσιότεροι. Αντίθετα, οι Γραφές χρησιμοποιούν το θέμα των οικονομικών επειδή αποτελεί έναν από τους πιο προφανείς και πρακτικούς τομείς όπου η πίστη και η ηθική μας δοκιμάζονται. Εκεί αποδεικνύεται αν υπάρχει ουσία πίσω από τα λόγια μας. Η διαχείριση της περιουσίας μας αποκαλύπτει το περιεχόμενο της καρδιάς μας, θέτοντας ένα θεμελιώδες ερώτημα που καλούμαστε όλοι να απαντήσουμε: «Πού είναι ο θησαυρός σου;».Η διαδρομή που μας δείχνει ο λόγος του Θεού ξεκινά από την αναγνώριση του αληθινού μας θησαυρού—του ίδιου του Θεού. Συνεχίζει με την υιοθέτηση της νοοτροπίας του πιστού διαχειριστή, που ζει με αυτάρκεια και σέβεται τις θείες προτεραιότητες. Και κορυφώνεται στην πράξη της γενναιοδωρίας.Ο Θεός θα μπορούσε απλώς να πάρει τα χρήματα από όσους έχουν περίσσευμα και να τα δώσει σε όσους έχουν έλλειψη. Δεν το κάνει, γιατί μέσα από τη ροή της γενναιοδωρίας, συμβαίνει κάτι θαυμαστό: οι πιστοί που δίνουν το κάνουν με αγάπη και χαρά, αυτοί που λαμβάνουν το κάνουν με ευχαριστία, και όλη η διαδικασία καταλήγει σε δοξολογία προς τον Θεό.Τελικά, η γενναιοδωρία δεν είναι απλώς ένα καθήκον. Είναι η χαρούμενη και ελεύθερη έκφραση μιας καρδιάς που, έχοντας βρει τον θησαυρό της στον Θεό, μετατρέπει κάθε πράξη διαχείρισης σε δοξολογία.Αν θέλετε να δείτε το βίντεο από αυτή την ομιλία πατήστε εδώ.
Ο ομιλητής ξεκινά αναφερόμενος στην έναρξη μιας νέας ακαδημαϊκής χρονιάς και στις διάφορες διακονίες και δράσεις της εκκλησίας, τονίζοντας ότι η αποστολή της εκκλησίας συνοψίζεται στην Μεγάλη Εντολή του Ιησού: να αγαπάμε τον Θεό και τον πλησίον. Στη συνέχεια, εξετάζει την αφήγηση του προφήτη Ιωνά, αναλύοντας την ανυπακοή και τα αρνητικά χαρακτηριστικά του (σκληρόκαρδος, βολεμένος, αδιάφορος, υποκριτής) ως παράδειγμα του πώς μπορεί κανείς να αποτυγχάνει στην αποστολή του. Ωστόσο, ο κεντρικός στόχος είναι να δείξει ότι η αποστολή της αγάπης είναι εφικτή μέσω της κατανόησης της αστείρευτης αγάπης του Θεού για τους υπηρέτες Του και για τα έθνη, καθώς και της κατανόησης της σημαντικότητας της αποστολής του Χριστιανού να ζει όχι για τον εαυτό του, αλλά για τον Θεό και τους γύρω του. Τελικά, η λύση και το πρότυπο για την υπακοή και την αγάπη βρίσκεται στο παράδειγμα του Ιησού Χριστού.
Αν θέλετε να δείτε το βίντεο από αυτή την ομιλία πατήστε εδώ.
Η ομιλία αυτή εστιάζει στην Επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς τον Τίτο, αναλύοντας τα πρώτα εδάφια του πρώτου κεφαλαίου. Ο ομιλητής παρουσιάζει το ιστορικό και κοινωνικό περιβάλλον της Κρήτης του 1ου αιώνα μ.Χ., χρησιμοποιώντας ένα απόσπασμα του Επιμενίδη για να περιγράψει τους κατοίκους ως «ψεύτες, κακά θηρία, οκνηρούς αδηφάγους», τονίζοντας ότι αυτή η περιγραφή είναι επίκαιρη και για τη σύγχρονη Αθήνα. Το κεντρικό θέμα της ανάλυσης είναι η αμοιβαία εξάρτηση μεταξύ "αλήθειας" και "ευσέβειας", όπου η αλήθεια του Ευαγγελίου (η χάρη και η σωτηρία) αποτελεί το κίνητρο για την ευσεβή ζωή (τη διαφορετική συμπεριφορά). Τονίζεται ότι η χάρη του Θεού είναι ο καλύτερος δάσκαλος που οδηγεί σε μια ζωή αλλαγμένη, ενώ η διαρκής υπενθύμιση της αλήθειας μέσω του κηρύγματος και της μελέτης του Λόγου είναι απαραίτητη για τη διαμόρφωση αυτής της ευσέβειας. Τελικός στόχος του κηρύγματος του Ευαγγελίου είναι η αλλαγή της κοινωνίας μέσω της αλλαγής της ζωής των πιστών.
Αν θέλετε να δείτε το βίντεο από αυτή την ομιλία πατήστε εδώ.
Σήμερα ανοίγουμε το Βιβλίο των Αριθμών (Κεφάλαιο 21, εδάφια 4-9), όπου ο λαός του Ισραήλ επαναστατεί ενάντια στον Θεό και τον Μωυσή στην έρημο, με αποτέλεσμα να σταλούν φλογερά φίδια που δαγκώνουν τους ανθρώπους. Ο Θεός, μέσω του Μωυσή, παρέχει μια αναπάντεχη λύση σωτηρίας: όποιος δαγκωθεί και κοιτάξει ένα χάλκινο φίδι υψωμένο σε ένα ξύλο, θα ζήσει. Αυτή η ιστορία συνδέεται με τη σταύρωση του Ιησού Χριστού, όπως αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη (Κεφάλαιο 3, εδάφια 14-16). Ο Ιησούς, ο Υιός του Ανθρώπου, υψώθηκε στον σταυρό, όπως το φίδι στην έρημο, προσφέροντας αιώνια ζωή σε όποιον πιστεύει σε Αυτόν.
Ανάγνωσμα: Αριθμοί 21: 4-9, Ιωάννης 3: 14-16
Αν θέλετε να δείτε το βίντεο από αυτή την ομιλία πατήστε εδώ.
Σε αυτή την ομιλία αναλύουμε την αρχική ερώτηση του Μιχαία σχετικά με το πώς μπορεί κανείς να πλησιάσει τον Ύψιστο Θεό, απορρίπτοντας τις θυσίες ως ανεπαρκείς και προβάλλοντας την ανάγκη για λύτρωση και όχι απλή βελτίωση. Εξετάζουμε την έννοια της θυσίας του πρωτότοκου στην Παλαιά Διαθήκη, συνδέοντάς την με την ιστορία του Αβραάμ και του Ισαάκ, καθώς και με τη θυσία του Χριστού στον Γολγοθά. Τέλος, ο ομιλητής εξηγεί ότι η σωτηρία έρχεται μέσω της χάριτος του Θεού, οδηγώντας τους πιστούς να πράττουν το δίκαιο, να αγαπούν με έλεος και να περπατούν ταπεινά με τον Θεό, επιτρέποντας την πνευματική αλλαγή στη ζωή τους.
*Ανάγνωσμα:* _Μιχαίας 6: 6-8_
Αν θέλετε να δείτε το βίντεο από αυτή την ομιλία πατήστε εδώ.
Η έλλειψη σοφών ηγετών στον κόσμο σήμερα δεν είναι καινούργια, αλλά υπήρχε και στην αρχαιότητα, όπως στην ιστορία του Ισραήλ. Διαβάζουμε την ιστορία του βασιλιά Σολομώντα από το Βιβλίο των Βασιλέων, ο οποίος έκανε την επιλογή της σοφίας έναντι του πλούτου και της δόξας, και την εφαρμογή αυτής της σοφίας στην επίλυση καθημερινών προβλημάτων, όπως η διάσημη περίπτωση των δύο γυναικών. Παρόλο που ο Σολομώντας ήταν σοφός, είχε κι εκείνος αδυναμίες ως άνθρωπος. Ο πραγματικός και τέλειος σοφός Βασιλιάς είναι ο Ιησούς Χριστός, στον οποίο ο λαός του Θεού πρέπει να εμπιστευτεί την καθοδήγησή του. Είναι σημαντικό να αντιλαμβανόμαστε τη σημασία της ταπεινοφροσύνης, της διάκρισης μεταξύ καλού και κακού, και της προτεραιότητας του άλλου ως χαρακτηριστικά της σοφίας.
*Ανάγνωσμα:* _Α' Βασιλέων 3: 4-28_
Αν θέλετε να δείτε το βίντεο από αυτή την ομιλία πατήστε εδώ.
Σήμερα βλέπουμε την ιστορία του Νεεμάν από το βιβλίο των Βασιλέων, εστιάζοντας στη σωματική και πνευματική του θεραπεία. Αρχικά, ο Νεεμάν, ένας ισχυρός στρατηγός με λέπρα, προσπαθεί να επιλύσει το πρόβλημά του μέσω κοσμικών μεθόδων και πλούτου, απευθυνόμενος σε βασιλείς. Ωστόσο, η θεραπεία του έρχεται μέσω της υπακοής σε μια ταπεινή εντολή του προφήτη Ελισσαιέ, διδάσκοντάς του ότι ο Θεός δεν εξαγοράζεται ούτε υπακούει στις ανθρώπινες επιθυμίες. Τελειώνοντας καταλήγουμε σε τρία μαθήματα: ο Θεός είναι Κύριος, τα πιο σημαντικά πράγματα είναι δώρα της χάριτός Του και η προσέγγιση στον Θεό γίνεται με ταπείνωση, παραλληλίζοντας αυτά τα μαθήματα με τη θυσία του Ιησού Χριστού.
Ανάγνωσμα: Β' Βασιλέων 5: 1-19
Αν θέλετε να δείτε το βίντεο από αυτή την ομιλία πατήστε εδώ.
Σε αυτή την ομιλία εμβαθύνουμε στο κεντρικό μήνυμα του Ιωάννη 15:1-11, όπου ο Ιησούς περιγράφει τον εαυτό του ως την αληθινή άμπελο και τους πιστούς ως τα κλήματα. Η ομιλία τονίζει την ανάγκη για συνεχή εξάρτηση από τον Χριστό για να παραχθεί καρπός, υπογραμμίζοντας ότι χωρίς αυτόν, οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα ουσιαστικό. Επισημαίνεται η διαφορά μεταξύ μηχανικής και οργανικής ανάπτυξης, τονίζοντας ότι η πνευματική ανάπτυξη είναι μια οργανική διαδικασία που πηγάζει από τη ζωή του Θεού μέσα μας, όχι από επιφανειακές προσπάθειες. Δίνεται έμφαση στη σημασία της παραμονής στον λόγο του Θεού και στην αγάπη του, εξηγώντας ότι αυτή η διαρκής ένωση φέρνει αληθινή χαρά και καθιστά δυνατή την εκπλήρωση των υποσχέσεων του Θεού. Τέλος, αναδεικνύεται η ταπεινωτική αλήθεια ότι χωρίς τον Χριστό είμαστε άχρηστοι, αλλά και η εξυψωτική υπόσχεση ότι μέσω της ένωσης μαζί του, μπορούμε να φέρουμε άφθονο και διαρκή καρπό.
Αν θέλετε να δείτε το βίντεο από αυτή την ομιλία πατήστε εδώ.
Σήμερα εξετάζουμε την έννοια της ανάπαυσης, ή "Σαββάτου", από βιβλική προοπτική, αρχικά εστιάζοντας στις νομοθετημένες ημέρες ανάπαυσης του αρχαίου Ισραήλ, όπως το εβδομαδιαίο Σάββατο, η Ημέρα του Εξιλασμού, και η Γιορτή της Σκηνοπηγίας. Αυτές οι ημέρες δεν ήταν απλώς παύσεις από την εργασία, αλλά είχαν πνευματικούς σκοπούς: ταπείνωση, ευγνωμοσύνη και εμπιστοσύνη στον Θεό. Ενώ οι Χριστιανοί είναι ελεύθεροι από την κυριολεκτική τήρηση αυτών των τελετουργικών, η ουσία της ανάπαυσης - η αναγνώριση της κυριότητας του Θεού και η εμπιστοσύνη σε Αυτόν - παραμένει επίκαιρη. Ο Ιησούς Χριστός προσφέρει την απόλυτη ανάπαυση, καθώς μέσω Αυτού βρίσκουμε ελευθερία από την αμαρτία και την αυτονομία.
Ανάγνωσμα: Έξοδος 20, Λευιτικό 23 & 25
Αν θέλετε να δείτε το βίντεο από αυτή την ομιλία πατήστε εδώ.
Σήμερα, βασισμένοι στο βιβλίο της Αποκάλυψης, επικεντρωνόμαστε στην επιστολή προς την εκκλησία της Περγάμου και το μήνυμα του Ιησού Χριστού προς αυτή την εκκλησία, η οποία βρισκόταν σε ένα ιδιαίτερα ειδωλολατρικό και πολιτικά αφοσιωμένο περιβάλλον. Ο Κύριος ενθαρρύνει τους πιστούς να παραμείνουν αφοσιωμένοι, αναγνωρίζοντας τις πιέσεις και τους διωγμούς που αντιμετώπιζαν. Παράλληλα, προειδοποιεί ενάντια στον σταδιακό συμβιβασμό με την κοσμική κουλτούρα, χρησιμοποιώντας παραδείγματα όπως η διδασκαλία του Βαλαάμ και οι Νικολαΐτες. Επίσης υπόσχεται αιώνια ζωή και νέα ταυτότητα σε όσους νικούν τους πειρασμούς και παραμένοντας πιστοί.
Ανάγνωσμα: Αποκάλυψη 2:12-17
Αν θέλετε να δείτε το βίντεο από αυτή την ομιλία πατήστε εδώ.