
ਸੈਂਟਾ ਬਾਰਬਰਾ ਦੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਲੇਹ ਦੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਤੱਕ, ਇਹ ਭਾਗ ਉਹਨਾਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪਾਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚ ਨਾਲ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਿਸਾਨ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਬਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਦੀ ਹੈ। ਤੀਰਥ ਸਿੱਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲੀ ਮਾਨਤਾ ਸਿਸਟਮਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ — ਪਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਿਚ ਹੈ। ਇਨਸਾਫ਼, ਧਰਮ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਕੋ ਥਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ — ਜਦ ਕੋਈ ਦਿਲੋਂ ਬੋਲਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।