บรรยายธรรมและสอบอารมณ์ในวันที่ ๓ ของการอบรมผู้ปฏิบัติธรรม รุ่นที่ ๗๕ (วันอาทิตย์ที่ ๗ ธันวาคม ๒๕๖๘) โดย พระอาจารย์ชานนท์ ชยนันโท เนื้อหาในวันนี้เน้นการทำความเข้าใจธรรมชาติของ "ผู้รู้" ที่แท้จริง และการแก้ไขสภาวะจิตที่ยังติดยึดอยู่กับ "สิ่งถูกรู้" (อาการของกายและใจ)

ประเด็นสำคัญในตอนนี้:

กลับสู่ 'รู้แรกเกิด' (Original Knowing):

พระอาจารย์เปรียบเทียบ "รู้ที่แท้จริง" ว่าเหมือนกับรู้ของเด็กแรกเกิด คือรู้ที่ยังไม่มีความจำ (สัญญา) และความคิดปรุงแต่ง (สังขาร) เป็นรู้เพียวๆ ที่ว่างเปล่า หน้าที่ของเราคือฝึกฝนให้นำรู้นั้นกลับสู่ความเป็นธรรมชาติ รับรู้สิ่งต่างๆ ตรงๆ โดยไม่ต้องใส่ความหมายหรือชื่อเรียก

แยกธาตุ: กายในก็เหมือนกายนอก:

เพื่อลดละความยึดมั่นในตัวตน ให้พิจารณาว่าร่างกายเรา (ธาตุ 4 ภายใน) มีอาการเย็น ร้อน อ่อน แข็ง ไม่ต่างจากวัตถุธาตุภายนอก ร่างกายทำงานเองตามธรรมชาติ (เช่น ชีพจรเต้น) เราบังคับไม่ได้ การเห็นว่าร่างกายเป็นเพียง "ธรรมชาติ" จะช่วยทำลายความเห็นผิดว่าเป็นตัวเรา

เทคนิค: ย้อนสอนมาอยู่กับ 'รู้':

เมื่อเกิดความทุกข์หรือเวทนา อย่าพยายามไปแก้ไขหรือรักษาอาการเหล่านั้น เพราะนั่นคือ "สิ่งถูกรู้" ให้ใช้วิธี "ย้อนสอน" กลับมาดูที่ "ผู้รู้" แทน จะเห็นว่าตัวผู้รู้จริงๆ นั้นว่างเปล่าและไม่มีความรู้สึกสุขหรือทุกข์ การไปจับที่อาการทำให้หนัก การกลับมาที่รู้ทำให้เบา

ความจริงของ 'ใบไม้ไหว' (เปรียบเทียบจิต):

ในการสอบอารมณ์ มีผู้ปฏิบัติเห็นความจริงว่า "ใบไม้ไหวเพราะลม พัด" เปรียบเหมือน "ความคิด/อาการทางกาย ไหวเพราะพลังงานจิต" เราห้ามลมไม่ให้พัดไม่ได้ ฉันใด เราก็ห้ามจิตไม่ให้คิดไม่ได้ ฉันนั้น หน้าที่คือแค่ "นั่งดู" อาการเหล่านั้นเกิดดับไปตามธรรมชาติ

ความลับของการ 'ผ่อนคลาย' (Relaxing):

ผู้ปฏิบัติหลายท่านรายงานว่าเมื่อ "ผ่อนคลาย" อาการเจ็บปวดและการเพ่งเกร็งจะหายไปทันที กลายเป็นความเบาและว่าง พระอาจารย์ย้ำว่าความผ่อนคลายคืออาการของ "การชำเลืองรู้" (Glancing) ซึ่งเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้หลุดพ้นจากความหนัก

ใจที่กลวงโบ๋ (The Hollow Mind):

มีผู้ส่งอารมณ์ว่าเห็นใจตัวเอง "กลวงโบ๋ ว่างเปล่า" พระอาจารย์ยืนยันว่านั่นคือสภาวะที่ถูกต้อง เพราะจิตเดิมแท้นั้นว่าง แต่ที่เราไม่เห็นความว่างเพราะเราเอา "อารมณ์และความยึดติด" ไปทับถมมันไว้

บทสรุปการปฏิบัติ:

ให้ฝึก "นิ่งรู้ อย่างสงบ" อยู่กับปัจจุบัน สังเกตผัสสะทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ว่าเกิดขึ้นและดับไป แต่ "รู้" ยังคงอยู่เหมือนเดิม เมื่อชำนาญแล้วให้ใช้การ "ชำเลืองรู้" เบาๆ เพื่อรักษาใจให้เป็นอิสระและเป็นกลางต่อทุกสภาวะ

---

(อ้างอิงเนื้อหาจากการอบรมผู้ปฏิบัติธรรม รุ่นที่ ๗๕ วันที่ ๓ โดย พระอาจารย์ชานนท์ ชยนันโท วันที่ ๗ ธ.ค. ๒๕๖๘)

Hashtags:

พระอาจารย์ชานนท์ วัดป่าเจริญธรรม ย้อนสอนมาอยู่กับรู้ รู้ที่ว่าง ใบไม้ไหว ชำเลืองรู้ รุ่น75 แยกธาตุแยกขันธ์ รู้แรกเกิด นิ่งรู้อย่างสงบ