ปฐมพุทธพจน์

<<<<<>>>>>

อะเนกะชาติ สังสารัง

สันธาวิสสัง อะนิพพิสัง

คะหะการัง คะเวสันโต

ทุกขา ชาติ ปุนัปปุนัง

คะหะการะกะ ทิฏโฐสิ

ปุนะเคหัง นะกาหะ สิ สัพพา

เต ผาสุกา ภัคคา คะหะกูฏัง

วิสังขะตัง วิสังขาระ คะตัง

จิตตัง ตัณหา นัง ขะยะ มัชฌะคาติ.

​

-----------

​

เมื่อตรัสรู้แล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้า

ทรงกล่าวขึ้นพระองค์เดียว ว่า.-

​

​ ​ ​ ​ "เมื่อเรายังไม่ประสบพบญาณวิเศษ

เราได้ท่องเที่ยวเวียนว่ายตายเกิดมานับชาติไม่ถ้วน,

เราแสวงหานายช่างปลูกเรือน คือตามใจเจ้าตัณหา

ความทะยานอยาก อันเป็นเหตุให้เกิดทุกข์มานาน

การเกิดมาทุกชาติมีแต่ความทุกข์,

​

นี่แน่ะเจ้าตัณหานายช่างปลูกเรือน เรารู้จักเจ้าแล้ว

เจ้าไม่มีทางจะปลูกบ้านเรือนให้เราได้อีกแล้ว,

เพราะว่าโครงเรือนทั้งหมดของเจ้า เราได้หักทิ้งเสียแล้ว

ยอดเรือนนั้นเราก็รื้อทิ้งเสียแล้ว,

ไม่มีอะไร ๆ จะมาทำให้จิตของเราเกิดขึ้นได้อีกแล้ว ทั้งนี้เพราะว่า

เราได้ทำลายตัณหาคือความทะยานอยาก ให้หมดสิ้นไปเสียแล้ว" ดังนี้ ฯ

​

---------------------

​

“เย ธัมมา เหตุปัปพวา เตสัง เหตุง

ตถาคโต (อาหะ) ​ เตสัญจ โย นิโรโธ จ เอวัง วาทีมหาสมโณ”

"ธรรมเหล่าใด เกิดแต่เหตุ พระตถาคตกล่าวถึงเหตุแห่งธรรมนั้น

และความดับแห่งธรรมนั้น

พระมหาสมณะ (โคตมพุทธ) มีปกติกล่าวอย่างนี้"

​

<<<<<>>>>>

​