พระอาจารย์ธีรนันท์ ธีรปัญโญ บรรยายวันที่ 29 พย. 2568 ว่า “ตัวใจ” คือต้นเหตุและพญามารที่พาเรามาเกิดแก่เจ็บตายและวนเวียนในวัฏฏสงสาร เพราะมันเป็นสถานที่เก็บข้อมูลกรรมและผลของกรรม การปฏิบัติธรรมเพื่อความพ้นทุกข์จึงต้อง เจาะลงไปที่ใจ และใช้ สติสังเกต อาการนึก คิด ปรุง แต่ง สุข ทุกข์ อย่างต่อเนื่อง
เมื่อความคิดหรืออารมณ์ผุดขึ้นมา ให้ รู้ทันปั๊บ ดับปุ๊บ และต้อง ไม่เข้าไปยุ่ง ไม่ไปอบรมสั่งสอน หรือให้ความหมายกับมัน แต่ให้ ออกมายืนดูอยู่ข้างนอก เหมือนผู้ดับเพลิงที่มองดูไฟไหม้บ้าน. การเพียงแค่ฟัง คิด นึก หรือวิเคราะห์ธรรมะ จะไม่ทำให้เกิดปัญญาหลุดพ้น เพราะยังเป็นการ ไหลเข้าสู่ใจ และสร้างเพียงสัญญา.
เป้าหมายคือการทำลายความหลงที่พาให้เราไปยึดมั่นถือมั่นว่าใจนี้เป็นเรา และ ปล่อยวางขันธ์ 5 (กายและใจ) ให้ได้ เพื่อให้ตัวรู้หยุดไม่ไหล และจบการเวียนว่ายตายเกิดที่ชาติปัจจุบันนี้