Υπήρξε επί σειρά ετών ένας από τους καλύτερους επιθετικούς του κόσμου. Σε καμία περίπτωση ο πρώτος της λίστας. Αλλά όχι και αμελητέα ποσότητα. Άλλωστε στην καριέρα του -που μόλις σταμάτησε- ο Έντισον Καβάνι σημείωσε πολλά γκολ και πέτυχε ακόμη περισσότερα πράγματα.

Η ιστορία του δεν είναι τόσο... πρωτότυπη. Όμως, έζησε κάθε της πτυχή ως το μεδούλι. Κάθε χαρά ή πίκρα τον έκανε καλύτερο. Και σαν παίκτη και σαν άνθρωπο. Ποτέ δεν ξέχασε από που ξεκίνησε όσα και αν ήταν τα χρήματα που μπορεί να έβαλε στους τραπεζικούς του λογαριασμούς. Ένας πραγματικός Λατίνος. Ένας πραγματικός ρομαντικός της ζωής και των γηπέδων. 

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης σχολιάζουν την καριέρα, τις ημέρες και τα έργα του τελευταίου matador. 

Ο Κριστιάνο Ρονάλντο όχι απλά είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης. Μα αυτός που έσπασε πολλά και ιστορικά ρεκόρ για όσο καιρό φορούσε τη φανέλα της ισπανικής ομάδας. Εκείνος έθεσε τον πήχη τόσο ψηλά. Όχι μόνο για εκείνον, αλλά και για τους επόμενους που θα φορέσουν τη φανέλα της "βασίλισσας".

Θα περάσουν αρκετοί στο μέλλον. Ωστόσο, ο Κιλιάν Μπαπέ δείχνει ότι όχι μόνο μπορεί να τον φτάσει. Αλλά -αν και εφόσον- συνεχίσει έτσι μπορεί κάπου, κάποτε σε κάποια ρεκόρ να τον ξεπεράσει. Να βάλει το δικό του όνομα στην μαρκίζα. Άλλωστε τα ρεκόρ είναι για να σπάνε.

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης άφησαν κατά μέρους τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες και μιλάνε για το παρόν, το μέλλον και το επιθετικό παρελθόν στη Ρεάλ Μαδρίτης και την άτυπη κόντρα μεταξύ του Κριστιάνο Ρονάλντο και του Κιλιάν Μπαπέ.

Το τελευταίο πρωτάθλημα της Ρόμα είναι τόσο παλιό και τόσο μακρινό που μοιάζει σχεδόν να μην είναι αληθινό. Από μία άλλη εποχή. Από μία άλλη... ζωή. Και ας έχουν περάσει 24 χρόνια από τότε.

Όταν ο Φραντσέκο Τότι και η παρέα του έκαναν απίθανα πράγματα στα ιταλικά γήπεδα. Μαζί του ήταν και ο Γκάμπριελ Μπατιστούτα και όλοι ήταν... σούζα μπροστά στον Φάμπιο Καπέλο. Ωστόσο, φέτος μπορεί η ομάδα της «αιώνιας πόλης» να τερματίσει το κοντέρ; Να πάρει το τέταρτο πρωτάθλημα στην ιστορία της πριν συμπληρωθούν και πάλι 40 και... χρόνια;

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης μιλάνε για τότε αλλά και για το τώρα -και όχι στα ιταλικά-.

Είναι και αυτοί άνθρωποι. Είναι παίκτες που κάνουν τη διαφορά. Ωστόσο, κάποιες φορές ακόμα και όταν έχουν άδικο ή είναι λάθος θέλουν όλοι να είναι μαζί του. Οι ομάδες να είναι... σούζα στα θέλω τους. Αυτό δεν πάει πάντα καλά.

Δεν είναι πρώτη φορά που συμβαίνει, όπως έγινε στην περίπτωση του Μοχάμεντ Σαλάχ με τη Λίβερπουλ και τον Άρνε Σλοτ. Υπάρχουν πολλά παρόμοια παραδείγματα στο πρόσφατο, αλλά και στο πιο μακρινό παρελθόν. Όταν τα εγώ είναι το ίδιο μεγάλα με τις ικανότητες, τότε το κοκτέιλ είναι εκρητικό. 

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης θυμούνται όλους εκείνους τους σπουδαίους σούπερ σταρ που έκαναν... ΩΠΑ τα αποδυτήρια. 

Άλλοι έμειναν για λίγο. Άλλοι για λίγο παραπάνω. Άλλοι σημείωσαν αρκετά γκολ σε μία σεζόν. Άλλοι περισσότερα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, όλοι τους ήταν Γερμανοί και συγκεκριμένα επιθετικοί!

Η αλήθεια είναι ότι στα γήπεδα της Premier League πιο εύκολα συναντά κάποιος Γάλλους, Άγγλους ή Αφρικανούς επιθετικούς που κάνουν τη διαφορά μπροστά από τις αντίπαλες εστίες. Όμως, υπάρχουν και μερικοί Γερμανοί που είναι άξιοι αναφοράς για την πορεία και τα γκολ τους στο Νησί.

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης με αφορμή το απίθανο γκολ του Νικ Βολτεμάντε απέναντι στην Έβερτον έψαξαν και βρήκαν εκείνους που έμειναν στην ιστορία.

Στο ποδόσφαιρο δεν γράφουν μόνο οι παίκτες ιστορία. Την γράφουν και οι διοργανώσεις. Κάποιες μεγάλωσαν, άλλαξαν μορφή, έγιναν παγκόσμια brands. Κάποιες άλλες, όμως, έζησαν μια ζωή παράξενη, συχνά σύντομη, και στο τέλος… απλά εξαφανίστηκαν.

Υπήρξαν Κύπελλα που γέννησαν ήρωες, που έδωσαν ευρωπαϊκή λάμψη σε ομάδες που σήμερα δεν πλησιάζουν καν στα ευρωπαϊκά σαλόνια.

Από το Κύπελλο Κυπελλούχων, το πιο αυστηρά “ρομαντικό” τρόπαιο της UEFA, μέχρι το Intertoto, αυτό το θερινό τουρνουά που λειτουργούσε σαν μυστική πίσω πόρτα για την Ευρώπη.

Από το Κύπελλο Εκθέσεων, που ξεκίνησε περισσότερο σαν… εμπορικό event παρά σαν ποδοσφαιρική διοργάνωση, μέχρι τις παλιές διηπειρωτικές μάχες Ευρώπης–Νότιας Αμερικής.

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης ανοίγουν σήμερα το κουτί με τα χαμένα τρόπαια και συζητούν για τα Κύπελλα που δεν υπάρχουν πια. Για τις διοργανώσεις που κάποτε είχαν αίγλη, αλλά χάθηκαν όταν άλλαξε ο χάρτης του ποδοσφαίρου.

Ένα ταξίδι στο πιο παράξενο μουσείο του αθλήματος. Ένα μουσείο χωρίς εκθέματα, μόνο μνήμες, ιστορίες και τρόπαια που χάθηκαν στον χρόνο.

Στο ποδόσφαιρο δεν μετράει μόνο η ποιότητα του κάθε παίκτη. Αλλά και η πορεία του. Η διάρκεια που έχει μέσα στην πάροδο του χρόνου. Ωστόσο, κάποιοι από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που είδαμε τα τελευταία χρόνια ανήκουν σε μία μικρή μα... περίεργη λίστα.

Σε μία λίστα με παίκτες που πάνε... τρένο με τις εθνικές τους ομάδες. Παρόλα αυτά τις πιο πολλές φορές και χρονιές ήταν κακοί με τους συλλόγους τους. Τα παραδείγματα λίγα, αλλά πάνω απ' όλα τρανταχτά.

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης ανοίγουν τη λίστα και το... στόμα τους και βγάζουν και πάλι στον αφρό εκείνους τους παίκτες που ήταν ήρωες με τις εθνικές τους ομάδες και «παλτά» με τους συλλόγους τους.

Οι νεότεροι σε ηλικία δύσκολα τον ξέρουν. Από την άλλη οι μεγαλύτεροι δύσκολα τον θυμούνται. Αλλά υπήρξε κάποτε μία εποχή, όπου ο Γιούρι Τζορκαέφ ήταν ένας από τους κορυφαίους επιθετικούς της Ευρώπης.

Όχι μόνο για την πορεία και την καριέρα του. Όχι πάντα για τα γκολ του. Μιας και αυτά ναι μεν κάποιες σεζόν ήταν πολλά και αρκετά, αλλά κάποιες άλλες όχι και τόσο. Ο Γάλλος ήταν από τα βασικά μέλη της ομάδας των «τρικολόρ» που κατέκτησε το 1998 το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο για χάρη τους και λίγο αργότερα το Euro του 2000. Μέσα σε όλα βάλτε και τα απίθανα τέρματα που σημείωσε με τα ακροβατικά του!

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης θυμούνται και μιλάνε για έναν από τους πιο iconic παίκτες μιας περασμένης εποχής!

Ο Ίαν Ράιτ δεν ήταν μόνο απλός και λιτός σαν παίκτης. Αλλά και σαν άνθρωπος. Σαν χαρακτήρας. Ο παλαίμαχος επιθετικός της Άρσεναλ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του σε ομάδες του Λονδίνου.

Τότε, όμως, που τα πράγματα δεν ήταν απλά. Μα σίγουρα πιο σκληρά από την σημερινή εποχή. Τα εμπόδια που βρήκε στην πορεία του ταξιδιού του δεν τον εμπόδισαν ποτέ. Απλά τον έκαναν καλύτερο. Όπως και τη διαδρομή του. Αυτή έγινε μοναδική.

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης μιλάνε για τον δεύτερο σκόρερ στην ιστορία της Άρσεναλ που πλέον είναι η... μασκότ του συλλόγου!

Άλλοι έμειναν για καιρό σε μία ομάδα της Premier League. Άλλοι για λιγότερο. Μάλιστα, πριν λίγους μήνες είχαμε και τον πρώτο Έλληνα ποδοσφαιριστή που έγραψε ιστορία κατακτώντας την κορυφή!

Άλλοι έμειναν στην ιστορία γιατί ήταν πρωταγωνιστές ενός γκολ. Μα όχι για καλό λόγο, αφού το δέχτηκε η ομάδα τους. Άλλοι πέρασαν και δεν ακούμπησαν και δεν τους θυμάται ούτε και ο πιο φανατικός οπαδός της ομάδας τους.

Όλοι τους όμως ήταν και παραμένουν Έλληνες. Και τίμησαν την χώρα μας στο κορυφαίο επίπεδο και πρωτάθλημα του κόσμου.

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης με αφορμή το πρώτο γκολ του Μπάμπη Κωστούλα με την Μπράιτον στην Premier League θυμούνται τους Έλληνες παίκτες που πέρασαν και άφησαν το στίγμα τους στο Νησί ο καθένας με τον δικό του λόγο και τρόπο.

Τα χρόνια περνάνε. Οι πρωταγωνιστές αλλάζουν. Ωστόσο, τα ματς της Ρεάλ Μαδρίτης με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα ήταν και παραμένουν μοναδικά. Όχι μόνο στον χρόνο, αλλά και στις στιγμές που μας χαρίζουν κατά καιρούς.

Ειδικά εκείνη την «χρυσή εποχή» της περασμένης δεκαετίας. Όταν όλος ο πλανήτης περίμενα πώς και πώς αυτές τις αναμετρήσεις για να δει την κόντρα μεταξύ του Κριστιάνο Ρονάλντο με τον Λιονέλ Μέσι να παίρνει σάρκα και οστά για 90 λεπτά. Πλέον μπορεί αυτές οι αναμετρήσεις να έχουν χάσει λίγη από την αίγλη τους, αλλά παραμένουν γοητευτικές.

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης με αφορμή το πρώτο Clasico της σεζόν θυμούνται το... πρώτο αίμα για τον Λιονέλ Μέσι, τον Κριστιάνο Ρονάλντο και τον Τσάμπι Αλόνσο.

Τα χρόνια πέρασαν. Δεν άλλαξε μόνο η ζωή και η τεχνολογία. Αλλά και το ίδιο το ποδόσφαιρο. Το Παγκόσμιο Κύπελλο που έγινε το 2014 στα γήπεδα της Βραζιλίας ήταν και παραμένει ξεχωριστό για πολλούς λόγους.

Ένας από αυτούς είναι η Εθνική μας ομάδα. Το τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο που δώσαμε το «παρών» και πραγματικά τα ματς με την Ακτή του Ελεφαντοστού, αλλά και με την Κόστα Ρίκα έμειναν στην ιστορία. Είχαν τους δικούς τους ήρωες και πρωταγωνιστές. Και δεν είναι τυχαίο, όπου 11 χρόνια μετά αποτελούν σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, ήταν και το τελευταίο... αγνό Παγκόσμιο Κύπελλο χωρίς το VAR, χωρίς την τεχνολογία να εμπλέκεται. Ένα από εκείνα που μάθαμε για τα καλά παίκτες όπως ο Νεϊμάρ, ο Μάριο Γκέτσε και ο Χάμες Ροντρίγκες και που είχε νικήτρια τη Γερμανία.

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης γυρνάνε λίγο τον χρόνο πίσω, βάζουν να ακούσουν λίγο σάμπα και μιλάνε για όλα όσα θυμούνται από εκείνο το μεγάλο τουρνουά.

Υπάρχουν δίδυμα στην ιστορία που έχουν γράψει ιστορία. Έχουν αφήσει το στίγμα τους. Ένα από αυτά είναι σίγουρα εκείνο που είδαμε από το 2010, μέχρι και το 2013 στη Ρεάλ Μαδρίτης. Αυτό με τον Κριστιάνο Ρονάλντο και τον Μεσούτ Οζίλ.

Ο ένας δημιουργούσε και ο άλλος εκτελούσε. Μαζί τους η «βασίλισσα» πέρα από καλό ποδόσφαιρο σημείωσε και πάρα πολλά γκολ. Ωστόσο, δεν κατέκτησε τους τίτλους που θα μπορούσε ή που θα ήθελαν οι φίλοι του συλλόγου. Παρόλα αυτά έμεινε στην ιστορία.

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης με αφορμή τη συνεργασία του Αρντά Γκιουλέρ με τον Κιλιάν Μπαπέ κάνουν μία αναδρομή στο παρελθόν για να θυμηθούν ένα απίθανο δίδυμο.

Από τότε που που το ποδόσφαιρο έγινε κίνημα και μορφή έκφρασης στους δρόμους και στα γήπεδα της Γαλλίας από τη Μαρσέιγ, μέχρι και τα προάστια του Παρισιού έχουν αναδειχτεί και βγει σπουδαίοι παίκτες και μορφές του αθλήματος. Μισέλ Πλατινί, Ζινεντίν Ζιντάν, Τιερί Ανρί, Καρίμ Μπενζεμά και στην εποχή μας Αντουάν Γκριεζμάν, Κιλιάν Μπαπέ και Ουσμάν Ντεμπελέ.

Με τον τελευταίο να είναι ο πιο πρόσφατος από εκείνους που κατέκτησαν τη «Χρυσή Μπάλα» με όλα όσα έκανε τη σεζόν που μας πέρασε με την Παρί Σεν Ζερμέν. Ένα βραβείο που δικαίως πήγε στα χέρια του. Ωστόσο, ποιος ήταν ο πρώτος θρύλος του γαλλικού ποδοσφαίρου; Ποιος ήταν εκείνος που έγραψε ιστορία στο εν λόγω θεσμό και έχει από το 2017 το δικό του βραβείο; Ο λόγος για τον Ρεϊμόν Κοπά.

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης μιλάνε για το παιδί που ξεχώρισε με την μπάλα στα πόδια του, που δούλευε από μικρός ως ανθρακωρύχος, αλλά έφτασε όσο πιο ψηλά μπορούσε λόγω του ποδοσφαίρου και της «Χρυσής Μπάλας».

Το ποδόσφαιρο δεν γεννάει μόνο ήρωες και μεγάλες στιγμές. Αλλά και ερωτήματα. Ποιος ήταν ο καλύτερος τότε; Ποιος είναι ο καλύτερος τώρα; Ένα από αυτά που έχει προκύψει τα τελευταία χρόνια έχει να κάνει με τον Βιρτζίλ Φαν Ντάικ.

Σύμφωνα με τον Τζέιμι Κάραγκερ ο Ολλανδός αρχηγός και κεντρικός αμυντικός της Λίβερπουλ είναι ο «Τιερί Ανρί της άμυνας». Αλλά μήπως προτρέχει; Μήπως έχει μία δόση υπερβολής όλο αυτό; Τι έχει να πει κανείς για τον Τόνι Άνταμς, τον Σολ Κάμπελ, τον Τζον Τέρι, τον Ρίο Φέρντιναντ, τον Νεμάνια Βίντιτς;

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης μίλησαν για τους... κατσίκες της άμυνας και έβγαλαν νικητή!

Ο Ρούμπεν Αμορίμ με το που πήγε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ξεκίνησε να γράφει ιστορία. Αλλά όχι για καλό λόγο.

Ο Πορτογάλος μετράει τη μία ήττα, μετά την άλλη με τους «κόκκινους διαβόλους». Με έναν σύλλογο που είναι από τους πιο μεγάλους, ιστορικούς και εμπορικούς. Όχι μόνο στην Αγγλία, αλλά και στην κόσμο γενικότερα.

Σύμφωνα με το «Sky Sports» ο Ρούμπεν Αμορίμ κατάφερε μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο να γίνει ο πιο αποτυχημένος προπονητής (σύμφωνα πάντα με το ποσοστό νικών του στα ματς που έχει δώσει) στην ιστορία του συλλόγου. Αλλά δεν είναι ο μόνος. Απλά εκείνος έχει βάλει πολύ χαμηλά τον πήχη.

Πέρα από τον Πορτογάλο και πιο πριν από εκείνον υπήρχαν και άλλα... φυντάνια που άφησαν το στίγμα τους στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για τις ήττες και την πορεία τους με αυτή. 

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης βρίσκουν έναν έναν τους disaster artists της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και σας τους παρουσιάζουν!

Λένε κάθε αρχή και δύσκολη. Λένε ότι μόνο στην Ελλάδα δεν υπάρχει ανοχή -και ειδικά σε κάποιες ομάδες- όταν δεν ξεκινάνε καλά το πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα να αλλάζουν εύκολα και γρήγορα οι προπονητές.

Ωστόσο, υπάρχουν και τρανά παραδείγματα στο εξωτερικό που δείχνουν ότι οι... πολυμήχανοι Έλληνες το έκαναν και πάλι πρώτοι. Ότι μας αντιγράφουν και εδώ βρε αδερφέ οι «ξένοι».

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης. θυμούνται περιπτώσεις προπονητών που δεν πρόλαβαν να δείξουν έργο ή να πάρουν καμία χαρά από τις ομάδες τους και βρέθηκαν άμεσα στο ταμείο ανεργίας. 

Δεν είναι ούτε το πιο εύκολο. Ούτε το πιο απλό. Αν μπορείς να σκοράρεις το ένα γκολ, μετά το άλλο, ειδικά στην Premier League και γενικότερα να είσαι σημαντικός παίκτης για την ομάδα σου. Οι προτάσεις που έχεις στα χέρια σου (ή και στα πόδια σου) είναι πολλές και μπορούν να σε βάλουν σε πειρασμό.

Ωστόσο, υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις στην Αγγλία. Ακόμα και στα πιο πρόσφατα χρόνια. Εκείνοι που δέθηκαν με την εξέδρα, τον κόσμο της, την ομάδα τους και τους υπηρέτησαν για πάρα πολλά χρόνια. Ναι μεν μπορεί να μην έβγαλαν τα λεφτά που θα κέρδιζαν υπό άλλες συνθήκες, όμως, κέρδισαν σε εκτίμηση και δεν βγήκαν χαμένοι. Έγιναν θρύλοι!

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης θυμούνται μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ποδοσφαιριστών που ήταν πιο πιστοί από τον Αλεξάντερ Ίσακ.

Άλλοι έσπασαν ρεκόρ. Άλλοι τα δημιούργησαν. Κάποιοι από αυτούς έγραψαν ιστορία για τα αποφασιστικά τους γκολ ή και κουρέματα. Ενίοτε για τις καρατιές τους. Ωστόσο, στην Αγγλία και συγκεκριμένα στην Premier League πάντα οι Γάλλοι είχαν μία καλή και έντονη σχέση μαζί τους.

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης έβγαλαν -πέρα από την μπέμπελη- και τα κομπιουτεράκια τους και με δεδομένα της Premier League ανέδειξαν την καλύτερη 5αδα Γάλλων επιθετικών που έχει περάσει από το Νησί με αφορμή την πανάκριβη μεταγραφή του Ουγκό Εκιτικέ στη Λίβερπουλ.

Ο Βίκτορ Γιόκερες το ένα. Ο Αλεξάντερ Ίσακ το άλλο. Ναι, για την εποχή μας είναι δύο σπουδαίοι παίκτες. Αλλά έχουν ακόμα να διανύσουν πολλά... χιλιόμετρα και να φάνε αρκετά καρβέλια, ώστε να φτάσουν τον Γκούναρ Νόρνταλ.

Μιλάμε για τον άνθρωπο που ήταν και παραμένει ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Μίλαν όχι για δέκα ή είκοσι χρόνια. Μα για περίπου... 70! Είναι εκείνος ο θρύλος που εκτός από ποδοσφαιριστής ήταν και πυροσβέστης στα νιάτα του.

Ο Γιάννης Σταθόπουλος και ο Θέμης Λιουδάκης μιλάνε για το ταλέντο του και όλα αυτά που τον έκαναν να ξεχωρίσει στην εποχή του και μέχρι σήμερα.