ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อพระมหาดิเรก พุทธยานันโท (2552)

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อพระมหาดิเรก พุทธยานันโท (2552)

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

การรู้รูปนามเบื้องต้นก็คือการได้สัมมาทิฏฐินั่นเอง สัมมาทิฏฐิจึงมีสองระดับ รู้รูปนามเบื้องต้นเรียกว่ารู้โดยสัญญาคือคุณทำไปก่อนว่าอันนี้ความรู้สึกตัวนะ คุณรู้สึกเจ็บปวดคุณก็แยกให้เห็นว่าเจ็บปวดนี้มันเป็นเวทนานะ การเข้าไปรู้เวทนาแล้วปรับ รู้จักปรับรู้จักเปลี่ยนอย่างมีสติอันนี้เป็นรูปนามเบื้องต้นเป็นสัญญาแต่ตัวสัญญานี้พอมันพัฒนาไปเรื่อยๆพอถึงจุดหนึงมันก็พลิกเปลี่ยนเป็นปัญญาตรงนั้นเขาเรียกว่ารู้รูปนามตามความเป็นจริงหรือรูปนามโดยปัญญา รูปนามโดยปรมัตถ์ แล้วการรู้รูปนามโดยปัญญาหรือโดยปรมัตถ์นี่บางคนพลิกเปลี่ยนเห็นชัดเจนทันทีแต่บางคนเห็นไปตามลำดับ คือปัญญาก็ดี ภูมิธรรมก็ดี ประสบการณ์ก็ดีเราไม่เคยสั่งสมมาก่อนในเรื่องเหล่านี้มันก็รู้ไปทีละนิดๆไป แต่บางคนมีประสบการณ์ มีปัญญามีภูมิธรรมมาก่อนแต่มันถูกๆผิดๆไงแต่พอมาพบทางนร้เข้าจิตมันพลิกเห็นรูปนามชัดเจนเลย ทันทีเลย ตรงนี้เราต้องลำดับให้เห็นสภาพตามความเป็นจริงชัดๆ เพราะฉะนั้นอะไรเกิดขึ้นปั๊บมันสับสนมันไม่แน่ใจมาตั้งต้นใหม่เสมอ ตั้งต้นที่ไหน? ความรู้สึกตัว ความรู็สึกตัวแล้วมันยังสับสนอยู่ไปเริ่มต้นที่ไหน? ความรู้สึกสบายและไม่สบายเอาจากเวทนาไปเลย เรารู้ว่าร่างกายเรามีหรือไม่มีเนี่ยเรารู้ได้ยังไง? เพราะเรามีความรู้สึกที่เป็นเวทนาบอกเราใช่ไหม เย็น ร้อน อ่อน แข็ง เคร่ง ตึง เจ็บ ปวดเนี่ยมันบอกเราตลอดเวลา เริ่มต้นตรงนั้นแหละ เรารู้สึกได้ไอ้ตัวรู้สึกที่รู้ที่เห็นนี่มันไท่ได้เพิ่งเกิดนะแต่มันเกิดพร้อมกับเราแล้วไอ้ความรู้สึกตัวเนี่ย

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อพระมหาดิเรก พุทธยานันโท (2552)

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว  หลวงพ่อพระมหาดิเรก พุทธยานันโท (เขาชะเมาวิมุติ 2556)

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว  หลวงพ่อพระมหาดิเรก พุทธยานันโท (ชุดสติเพื่อสุขภาพ 2557)

ถ้ายังเป็นรูปนาม นามรูปหรือเป็นรูปล้วนๆ เป็นนิมิตของสมถะ นี่คือความยากของมัน ถ้าครูบาอาจารย์สอนแล้วเราเอาไปคิดตามถูกไหม? ถูกแต่เป็นสัญญา เป็นความจำของเราเอง เดี๋ยวมันก็ลืมใช่ไหม  แต่ถ้าเราไปทำซ้ำแล้วซ้ำอีกจนจุดหนึงมันเกิดเห็นอาการ ความรู้สึกกับหนักนี่แยกออกจากกัน เห็นหนักเป็นอย่างนี้ความรู้สึกเป็นอย่างนี้เห็นชัดขึ้นมาด้วยตัวเองนะแล้วมันก็ไม่ลืมเลยจำตลอด ตรงนั้นเป็นปัญญา วิปัสสนาเกิดแล้ว เพราะฉะนั้นเวลาไปทำไม่ต้องไปดูตัวรูปธาตุนี้นะ เพราะตัวรูปธาตุไม่มีความหมายอะไร มันมีความหมายตรงที่มันมีนามใช่ไหม ที่เรารู้สึกหนัก เบา ใครบอก กายบอกหรือใจบอก? ใจบอกใช่ไหม? เพราะฉะนั้นก็ต้องดูที่ความรู้สึกหนักเบาไม่ใช่ไปดูกาย แต่ในกายมีความรู้สึกหนักเบาเรียกว่ารูปนาม เพราะฉะนั้นปฏิบัติวิปัสสนาถึงเริ่มต้นที่รูปนาม ไปเริ่มต้นที่รูปอย่างเดียวก็ไม่ได้ ไปเริ่มที่นามอย่างเดียวก็ไม่ได้ ต้องดูที่รูปนามเพราะมันเกี่ยวข้องกัน แต่เราต้องอาศัยมันเป็นสะพานเพื่อก้าวไปสู่วิปัสสนา กายนี้เป็นสังขารโดยธรรมชาติเพราะมันมีเวทนาอยู่ตลอด มันรู้สึกเฉยๆไม่ได้ มันมีเย็นร้อนอ่อนแข็งแฝงอยู่ แต่จิตรู้สึกเฉยๆได้ เพราะในช่วงที่มันไม่คิดก็มี ไปดูตัวนี้ ไปแยกตัวรู้สึกเฉยๆออกมา เพราะฉะนั้นรู้สึกเฉยๆมีได้แต่จิต จิตของเรามันเป็นวิสังขารหมายความว่ามันสามารถแยกออกได้ว่าคิดกับไม่คิดก็อันหนึง   ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว  หลวงพ่อพระมหาดิเรก พุทธยานันโท (ชุดสติเพื่อสุขภาพ 2557)

การเปลี่ยนแปลงหรืออนิจจังนำมาซึ่งทุกขัง  ทุกข์มันตั้งอยู่อย่างนั้นตลอดไหม? ไม่  มันเกิดอย่างนั้นตลอดไหม? ไม่ ก็แสดงว่าทุกข์ก็เปลี่ยนเหมือนกันทุกข์ก็เปลี่ยนไป การที่ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตั้งอยู่ไม่ได้เพราะมันไม่มีอะไร? เพราะมันไม่มีตัวตนที่แท้จริง มันประกอบกันขึ้นเมื่อเหตุปัจจัยมันเปลี่ยนไปตัวทุกข์มันก็เปลี่ยนไป แสดงว่าถ้ามันมีตัวตนที่แท้จริงมันก็ต้องไม่เปลี่ยนสิ แต่นี่มันไม่มีตัวตนที่แท้จริงสิมันถึงเปลี่ยน ตรงนี้ทุกขังมันก็เปลี่ยนเป็นอนัตตา หมายความว่าถ้ามันมีเหตุปัจจัยให้มันเกิดมันก็เกิด ไม่มีเหตุปัจจัยให้มันเกิดมันก็ไม่เกิด แต่อยากจะให้มันเกิดตามที่เราต้องการได้ไหม? ไม่ได้  เพราะอะไร? เพราะมันไม่มีเหตุ   ถ้าไม่มีวัตถุ มันคิดได้ไหม ไม่มีรูปนี่เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ มันมีได้ไหม ไม่มีรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณเกิดจากอะไรล่ะ? มันไม่มีที่เกิดแล้ว    นามรูปมันทุกข์เพราะอะไร? เพราะมันมีรูปเข้าไปเกิดในนาม (รูปที่เกิดจากจินตนาการ เวลาคิดถึงใครก็เห็นหน้าคนนั้นในใจ คิดถึงสิ่งใดก็มีรูปของสิ่งนั้นๆปรากฏในใจ) อย่าลืมว่ารูปมันไปอยู่ที่ไหนมันต้องเป็นไปตามกฏของมัน กฏของมันคืออะไร? ไตรลักษณ์  แต่นามล้วนๆที่ไม่มีรูปเลยไตรลักษณ์เข้าถึงไหม? ไม่ถึง แล้วนามนั้นจะเปลี่ยนไปตามกฏของไตรลักษณ์ไหม? ไม่เปลี่ยนเพราะมันเป็นนาม  พระพุทธองค์มาพิจารณาเห็นอย่างนี้ ว่าถ้าอย่างนั้นต้องเอาจิตไปไว้กับนามอย่าเอาจิตมาไว้กับรูปสิ เพราะถ้าเอาจิตไปไว้กับรูปมันต้องเปลี่ยนแปลงไปตามกฏของไตรลักษณ์ใช่ไหม แต่พอเอาจิตมาไว้กับนามจิตนี้ไม่เปลี่ยนแปลง นี่คือความจริงที่พระองค์ทรงตรัสรู้ เอาจิตมาไว้กับนามแต่นามเราเข้มแข็งพอหรือยังที่จิตจะอยู่ด้วย ตรงนี้การฝึกฝนจึงเกิดขึ้น การทวนกระแสจึงเกิดขึ้น เราต้องทวนกระแสจิตไม่ให้มันไหลไปในรูปแต่ให้มันไหลไปกับนาม   ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว  หลวงพ่อพระมหาดิเรก พุทธยานันโท (ชุดสติรักษาใจ 2556)

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อพระมหาดิเรก พุทธยานันโท (2555)

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ  

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อพระมหาดิเรก พุทธยานันโท (2559)

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตแนวเคลื่อนไหว หลวงพ่อพระมหาดิเรก พุทธยานันโท (2559)

ลำเลียงสติเข้าสู่จิตโดย หลวงพ่อพระมหาดิเรก พุทธยานันโท (ชุดราชคฤห์ 2559)