Bazen en özgür alanımız olan hayallerimize bile sansür uyguluyoruz, hem de kendi elimizle. Bu bölümde, içimde tam doya doya hayal kuracakken “abartma sen de, uçma İrem” diyen sesleri, o seslerin arkasındaki korkuları ve kendi hayallerimi zaman zaman nasıl küçülttüğümü anlatıyorum. Kendimi de, seni de - hayallerimize sahip çıkmaya ve onları küçültmeden dile getirmeye davet ediyorum.
Bu bölümü dinlerken keyif aldıysan paylaşman, bir arkadaşına göndermen, yorum yazman veya kanala değerlendirme bırakman beni gülümsetir.
Beni Instagram’da takip etmek istersen: @irembali