W radiu cisza to błąd. „Dziura w eterze”. W życiu często bierzemy ją za niepewność, brak wiedzy albo zwykły stres. Ale jest też inna cisza. Taka, która nie jest pustką, tylko walką. Dzieje się wtedy, gdy doskonale wiesz, co chcesz powiedzieć. Masz w głowie gotowy plan, całą strukturę zdania. Ale sygnał nie przechodzi. Mózg wysyła komendę „start”, a ciało odpowiada blokadą.

Dziś porozmawiamy o jąkaniu. Ale nie o tym, które kojarzymy z nieśmiałością czy lękiem przed ludźmi. To mit, o którym zapominamy w pierwszej minucie.

Porozmawiamy o biologii  jąkania - o specyficznym „okablowaniu” mózgu, o sieciach neuronowych, które czasem gubią rytm. I o tym, dlaczego dla niektórych mówienie jest jak chodzenie po kruchym lodzie, gdzie każdy krok grozi, jak to mówią sami jąkający się, „małym umieraniem”.

Zastanowimy się też, czy jąkanie może być po prostu innym językiem? Dialektem, który warto zaakceptować, zamiast go naprawiać?

Moją gościnią jest prof. Katarzyna Węsierska, która o jąkaniu wie chyba wszystko. Zapraszam do słuchania!

A jeśli interesuje Was to, jak język działa w mózgu, zajrzyjcie do archiwalnych odcinków: znajdziecie tam rozmowę o afazji: https://open.spotify.com/episode/3zU4U6PZiuspPcJTSxoDrw?si=3XAWsVKeRvisuIhnEHW7aw

o dysleksji: https://open.spotify.com/episode/4FPbgXXF5uws46Eck8kvUx?si=bPAWn1VtRz6zrnmQtQjyvA

 czy o tym, jak nasz mózg uczy się mówić: https://open.spotify.com/episode/0HdLC7svM0QeI9nO3zxD18?si=CvG9graHQoqLZ-Eb1oNuGA

Archeolodzy znajdują kawałek drewna z wyrytymi runami. Napięcie rośnie. Czy to starożytne zaklęcie? Prośba do Odyna o zwycięstwo? Klątwa rzucona na wrogów?

Tłumaczenie brzmi: „Gyda mówi, że masz wracać do domu”. Koniec. Kropka. Prawdopodobnie mąż zasiedział się w karczmie, a wściekła żona – zamiast SMS-a – wysłała mu kawałek kory z wyrytym „do nogi!”.

I tu zaczyna się cała zabawa. Bo wbrew temu, co myślimy (dzięki ci, popkulturo!), runy to często nie była żadna wielka magia. To były średniowieczne żółte karteczki samoprzylepne. To były SMS-y ryte w drewnie, kości, a czasem nabazgrane na ścianie kościoła („Tu byłem”).

W najnowszym odcinku „Łapacza Słów” razem z prof. Dominiką Skrzypek odzieramy runy z tajemnicy.  I widzimy pismo ludzi, którzy robili błędy ortograficzne, wyznawali miłość i załatwiali sprawy spadkowe na wielkich głazach.

Chodźcie posłuchać o wikingach, którzy mieli swoje codzienne sprawy, a nie tylko topory. Gwarantuję - spojrzycie na ten kanciasty alfabet zupełnie inaczej.

Święta to nie tylko barszcz i pierogi. To przede wszystkim poligon językowy. Stół, przy którym spotykają się różne kody, różne pokolenia i różne wrażliwości. Czy konwenanse to gorset, który nas dusi, czy może kevlarowa kamizelka, która chroni nas przed emocjonalnym postrzałem?

W tym odcinku z jezykoznawczynią dr Agnieszką Rosińską-Mamej rozmawiam o gramatyce miłości w trybie rozkazującym i o tym, jak przeżyć Wigilię i nie zwariować pod ostrzałem trudnych pytań rodziny. No i jak taktownie nie dać się wciągnąć w niekomfortowe rozmowy. 

Radzimy też, jak składać życzenia, by nie było to coś, co zabrzmi jak formułka generowana przez AI i jak nie wpaść w pułapkę „nawzajem”.

Możesz zrobić doktorat na Uniwersytecie Warszawskim. Możesz pisać artykuły o teorii optymalności i spierać się o modele fonologiczne z naukowcami z całego świata. Możesz być perfekcyjnie dwujęzyczny i płynnie przechodzić z akademickiej polszczyzny na angielski.
Ale zróbmy prosty test.
Zamknij oczy. Zacznij liczyć w myślach.

Jeśli słyszysz: „jeden, dwa, trzy” — jesteś stąd, z nizin. Jeśli jednak, mimo lat spędzonych w bibliotekach i salach wykładowych, wciąż pojawia się: „roz, dwa, czi, śtyry…” — to znaczy, że język nie jest tylko narzędziem. 
Jest domem.

Dziś zabieram Was w Tatry, ale nie na górski szlak. W rozmowie z językoznawcą dr. Tomaszem Łuszczkiem sprawdzimy, dlaczego światowe teorie łamią sobie zęby na podhalańskim. I dlaczego w górach słowo „ceper” wcale nie musi obrażać turysty, ale może stać się wyrokiem dla kogoś, kto zapomniał, kim jest. 

To rozmowa o nauce, która próbuje dogonić znikający świat. I o tym, czy da się przestać być sobą, kiedy przestaje się mówić w swoim pierwszym języku.

Podoba Wam się, to co robię? Postawcie mi kawę. Wasze wsparcie pomaga mi tworzyć nowe treści. 
https://buycoffee.to/lapaczslow 

Za chwilę poznamy Młodzieżowe Słowo Roku. I jak co roku my, dorośli - boomerzy z ambicją „bycia na czasie” - będziemy rzucać nim na prawo i lewo, udając, że świetnie rozumiemy świat, w którym żyją dzisiejsi nastolatkowie. Ale wystarczy posłuchać młodych przez pięć minut, żeby zrozumieć jedno: to jest inna planeta. I inny język.

Głosówki zamiast zdań, memy zamiast metafor, emotki zamiast przymiotników. A do tego świat, który bombarduje bodźcami szybciej, niż my zdążymy znaleźć w głowie odpowiednie słowo.

Czy młodzież naprawdę nie potrafi pisać? Czy może to my nie umiemy czytać ich rzeczywistości?
W tym odcinku rozmawiam z dr hab. Anną Dąbrowską o piśmienności młodego pokolenia, o śmierci zdań wielokrotnie złożonych, o nowej oralności, o tym, jak internet zmienia strukturę myślenia - i o tym, dlaczego sztuczna inteligencja może stać się gwoździem do trumny tradycyjnego pisania.

Zapraszam. To będzie rozmowa nie tylko o języku, ale i o tym, co nam dorosłym umyka, kiedy próbujemy udawać, że wciąż jesteśmy młodzi.

Wyobraźcie sobie wielką rodzinę, w której nikt nie lubi small talku. Gdzie na imieninach u cioci panuje cisza, a goście siedzą bezpieczne trzy metry od siebie. To rodzina języków ugrofińskich. Kuzyni, którzy są trochę osobni i bardzo nie lubią, jak się ich dotyka.
W tym odcinku z dr Martyną Kokotkiewicz z UAM sprawdzamy, jak różnie potoczyły się ich losy. 

To fascynujące studium charakterów!

Kuzyn Fiński: Został w zimnie i mroku. I chyba z desperackiej tęsknoty za ciepłem wymyślił najbardziej „przytulaśne” marki świata: Muminki i Świętego Mikołaja. Mistrz dystansu, który dał światu lekcję bliskości.

Kuzyn Saamski: Ten, który nigdy nie dał się zamknąć w czterech ścianach. Ignoruje granice (mieszka w czterech krajach naraz!). Podczas gdy reszta rodziny budowała miasta i serwery, on wolał nazywać śnieg na trzysta sposobów. Zamiast small-talku ma joik – śpiew, który nie tylko opowiada o człowieku, ale staje się człowiekiem. Najbardziej magiczny z rodzeństwa, który przypomina, że słowa służą nie tylko do komunikacji, ale do zaklinania rzeczywistości.

Kuzyn Węgierski: Wyjechał na południe, do słońca i wina. Powinien być duszą towarzystwa, prawda? A skąd. Zamiast bajek, dał nam Kostkę Rubika. Czystą, chłodną logikę i frustrację.

Kuzyn Estoński: Najmłodszy i najsprytniejszy. Nieśmiałość wyleczył technologią. Przeniósł całe państwo do internetu (Skype, e-urząd), żeby załatwiać sprawy bez konieczności patrzenia drugiemu człowiekowi w oczy.

Jak to możliwe, że języki, które mają po 15 przypadków i gramatykę jak z klocków LEGO, tak bardzo różnią się temperamentem? I dlaczego w popkulturze wygrywa ten, kto najlepiej opowiada historie, a nie ten, kto ma najstarszy rdzeń?

A jeśli Wam się spodoba - postawcie mi kawę. Wasze wsparcie pomaga mi tworzyć nowe treści. 
https://buycoffee.to/lapaczslow 

Co to znaczy "być u siebie"? I czy można nigdzie nie czuć się do końca u siebie? O tym, czym jest podwójna tożsamość - dar i obciążenie - bycia Romką w Polsce, opowiada moja gościni, dr Joanna Talewicz, antropolożka i badaczka. 

To rozmowa, która obala mity. Nie tylko ten o hermetyczności kultury Romów, ale przede wszystkim o ich nomadyzmie, który w Europie nie był wyborem, a ucieczką.  

Czy wiecie, że na terenach dzisiejszej Rumunii Romowie mieli status niewolniczy przez kilkaset lat - od XIV wieku aż do drugiej połowy XIX wieku? To było najdłuższe niewolnictwo w historii Europy, o którym kompletnie nie uczymy się w szkołach. W odcinku rozmawiamy też o języku Romani, który przetrwał wieki bez formy pisanej, o historii "bez wytchnienia od traumy" i o tym, jak dziś Romowie odzyskują głos i opowiadają własną historię.
Zapraszam do słuchania! 
-------------------------------------------------------
A jeśli cenisz sobie dobre podcasty - wesprzyj mnie kawą! Dzięki temu mogę dalej łapać słowa, szukać tematów i rozmawiać z ciekawymi ludźmi o języku.
https://buycoffee.to/lapaczslow 

"Grzeczne dziewczynki idą do nieba, a niegrzeczne tam, gdzie chcą". Znamy to hasło, prawda? Wszyscy je lubimy, bo czujemy w nim bunt i wolność. Ale czy zastanawialiście się kiedyś, dlaczego w ogóle musimy wybierać? Dlaczego, żeby iść tam, gdzie się chce, trzeba być "niegrzecznym"?

Wpadliśmy w pułapkę. W języku polskim słowo "grzeczny" nabrało toksycznego znaczenia. "Bądź grzeczny" – mówimy do dziecka, a tak naprawdę myślimy: "bądź posłuszny", "bądź cichy", "nie przeszkadzaj". Pomyliliśmy grzeczność z potulnością.

Czy można być asertywnym i jednocześnie grzecznym? Czym jest prawdziwa grzeczność – ta oparta na szacunku, a nie na strachu? I jak odzyskać to słowo? Ten odcinek jest o tym, że grzeczność to nie uniwersalny kod, tylko system znaków, gestów i tonów, który działa trochę jak język – zmienia się w zależności od kontekstu, kultury i relacji. Opowiada o tym moja dzisiejsza gościni dr Anna Kiełbiewska z Instytutu Polonistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego.

Bardzo uprzejmie zapraszam Was do rozmowy :)
----------------------------------------------------
☕ Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę jednorazowo lub cyklicznie. https://buycoffee.to/lapaczslow 
Dzięki temu mogę dalej łapać słowa, szukać tematów i rozmawiać z tymi, którzy widzą w języku coś więcej niż tylko narzędzie komunikacji.

"O zmarłych mówi się tylko dobrze albo wcale". To zasada, którą znamy wszyscy. Ale czy kiedykolwiek zastanawialiście się, jak ona działa w praktyce? Jakim językiem naprawdę żegnamy bliskich, znajomych, osoby publiczne? Co w danej kulturze uznajemy za godne wspomnienia, a co przemilczamy?

W tym odcinku, razem z językoznawcą dr. Mariuszem Jakoszem, analizując język nekrologów, przyglądamy się, jak Polacy mówią o śmierci — i o sobie nawzajem.

Bo w języku nekrologów zapisane są nasze wartości: to, jak rozumiemy dobro, poświęcenie, sukces, rodzinę, wspólnotę.

To rozmowa o tym, jak radzimy sobie ze śmiercią, jak kodujemy status i intymność oraz jak AI i media społecznościowe zmieniają nasze pożegnania.
Zapraszam do słuchania!
----------------------------------------------------
☕ Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę jednorazowo lub cyklicznie. https://buycoffee.to/lapaczslow 
 Dzięki temu mogę dalej łapać słowa, szukać tematów i rozmawiać z tymi, którzy widzą w języku coś więcej niż tylko narzędzie komunikacji.

Specjalny halloweenowy odcinek dla tych, którzy mają odwagę :) Zaglądamy za zasłonę i próbujemy pójść tropem tych, których marzeniem była komunikacja z zaświatami. 

Zapraszam! 
----------------------------------
A tu możesz zafundować mi czarną kawę :)  https://buycoffee.to/lapaczslow
To będzie dla mnie sygnał, że to, co robię, jest dla Ciebie ciekawe. Dzięki wsparciu mogę dalej łapać słowa, szukać tematów i zajmować się podcastem.

Jest taki język, który brzmi trochę jak niemiecki, trochę jak niderlandzki, a czasem – jak echo polszczyzny. To wilamowski (Wymysiöeryś) – mowa jednego miasteczka na południu Polski, Wilamowic.

W 1945 roku w kościele w Wilamowicach odczytano zakaz: nie wolno mówić po wilamowsku, nie wolno nosić wilamowskich strojów. Minęło 80 lat, a ten język znowu brzmi. Zmartwychwstał dzięki garstce upartych ludzi, którzy postanowili, że to, co zostało im odebrane, można odzyskać.

W tym odcinku mówimy o języku, który powrócił z ciszy — i o tym, że niektóre słowa mają większą siłę niż polityka. Opowiada o tym dr Tymoteusz Król, Wilamowianin i socjolingwista, który mówi w języku zmartwychwstałym.
-----------------------------------------------------
☕ Podcast przy kawie? Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę jednorazowo lub cyklicznie. https://buycoffee.to/lapaczslow 

To dla mnie nie tylko pomoc przy mikrofonie czy montażu, ale przede wszystkim sygnał, że to, co robię, ma dla Ciebie wartość. Dzięki Tobie mogę dalej łapać słowa, szukać tematów i rozmawiać z tymi, którzy widzą w języku coś więcej niż tylko narzędzie komunikacji.

Na pierwszy rzut oka to tylko daty, nazwiska i rubryki. Ale jeśli przyjrzeć się bliżej — zaczyna się słyszeć język dawnych czasów. W tych zapisach miesza się łacina z polszczyzną, niemiecki z warmińskim, a nieczytelne pismo staje się opowieścią o ludziach, którzy żyli, kochali, grzeszyli i żartowali.

Dr Mateusz Żmudziński, dyrektor Archiwum Akt Dawnych Diecezji Toruńskiej, adiunkt z Wydziału Historii UW, pokazuje, że te dokumenty są czymś więcej niż rejestrem chrztów, ślubów i zgonów. To zapis emocji, błędów, językowych potknięć i drobnych cudów codzienności.

Rozmawiamy o tym, jak czytać dawne metryki, jak rozpoznać charakter proboszcza po jego piśmie — i dlaczego nawet w najnudniejszym pozornie dokumencie potrafi bić serce człowieka. I jak szukać swoich przodków. 
-----------------------------------------------------
☕ Podcast przy kawie? Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę jednorazowo lub cyklicznie. https://buycoffee.to/lapaczslow 

To dla mnie nie tylko pomoc przy mikrofonie czy montażu, ale przede wszystkim sygnał, że to, co robię, ma dla Ciebie wartość. Dzięki Tobie mogę dalej łapać słowa, szukać tematów i rozmawiać z tymi, którzy widzą w języku coś więcej niż tylko narzędzie komunikacji.

W tym odcinku zapraszam do tanga! Rozmawiam w nim z dr Joanną Nowak-Michalską o  lunfardo - niezwykłej odmianie argentyńskiego słownika, która narodziła się w portowych dzielnicach Rio de la Plata na przełomie XIX i XX wieku razem ze zmysłowym tańcem.

To nie osobny język, lecz żywy rejestr mowy, zrodzony z mieszaniny włoskiego, hiszpańskiego, afrykańskich i rdzennych wpływów. Lunfardo – dawniej kojarzone z językiem ulicy i przestępców – dziś jest symbolem Buenos Aires i zostało wpisane  na listę niematerialnego dziedzictwa miasta.
-----------------------------------------------------
☕ Podcast przy kawie? Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę jednorazowo lub cyklicznie. https://buycoffee.to/lapaczslow 

To dla mnie nie tylko pomoc przy mikrofonie czy montażu, ale przede wszystkim sygnał, że to, co robię, ma dla Ciebie wartość. Dzięki Tobie mogę dalej łapać słowa, szukać tematów i rozmawiać z tymi, którzy widzą w języku coś więcej niż tylko narzędzie komunikacji.

Karaimi – lud z Krymu, którego dzieje układają się jak palimpsest. Turkijski język, judaistyczna religia, domy w Polsce i na Litwie. Najmniejsza mniejszość w naszym kraju, a jednocześnie nośnik niezwykle bogatej, wielowarstwowej kultury. W tym odcinku rozmawiam z Mariolą Abkowicz ze Związku Karaimów Polskich o tym, jak splatają się wątki tożsamości, języka i historii Karaimów.
-----------------------------------------------------
☕ Podcast przy kawie? Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę jednorazowo lub cyklicznie. https://buycoffee.to/lapaczslow 

To dla mnie nie tylko pomoc przy mikrofonie czy montażu, ale przede wszystkim sygnał, że to, co robię, ma dla Ciebie wartość. Dzięki Tobie mogę dalej łapać słowa, szukać tematów i rozmawiać z tymi, którzy widzą w języku coś więcej niż tylko narzędzie komunikacji.

Weźmy takie zdanie: kangur skubie trawę – brzmi sensownie. Ale jeśli powiesz: na kangurze nie rośnie trawa – dziwnie, choć to przecież to prawda?
W tym odcinku Łapacza słów z prof. Tadeuszem Ciecierskim rozmawiam o filozofii języka: jak możemy badać język za pomocą jego samego, dlaczego matematyka to też język i czy można mieć świadomość bez języka oraz czy sztuczna inteligencja to już nowy rozmówca, choć jest samym językiem bez umysłu. 
-----------------------------------------------------
☕ Podcast przy kawie? Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę jednorazowo lub cyklicznie. https://buycoffee.to/lapaczslow 

To dla mnie nie tylko pomoc przy mikrofonie czy montażu, ale przede wszystkim sygnał, że to, co robię, ma dla Ciebie wartość. Dzięki Tobie mogę dalej łapać słowa, szukać tematów i rozmawiać z tymi, którzy widzą w języku coś więcej niż tylko narzędzie komunikacji.

Jesteś w Polsce, mów po polsku - słyszą nieraz migranci. Tylko... co to znaczy po polsku? Czy Polska jest jednojęzyczna?
Na pierwszy rzut oka – tak. Statystyki ze spisu powszechnego mówią jasno: 98% Polaków deklaruje, że w domu mówi po polsku. Ale pod spodem kryje się zupełnie inna opowieść. 

W tym odcinku „Łapacza słów” razem z prof. Nicole Dołowy-Rybińską rozmawiamy o ukrytej wielojęzyczności Polski – tej, której nie widać w danych. To języki mniejszości, odmiany regionalne i lokalne gwary, które wciąż pulsują pod powierzchnią.

Od dumy górali, przez śląską walkę o uznanie, po dwujęzyczność pograniczy – odkrywamy bogactwo językowe, którego często nie zauważamy. 

Posłuchaj i sprawdź, jak naprawdę brzmi Polska.

Afazja to zaburzenie językowe, najczęściej spowodowane udarem mózgu. Ma różne oblicza, czasem objawia się trudnością w mówieniu, problemami z nazywaniem osób, przedmiotów czy miejsc, czasem to  kłopoty ze zrozumieniem mowy – szczególnie dłuższych, złożonych zdań. Bywa, że jej objawem są trudności w czytaniu i pisaniu albo powtarzanie w kółko tego samego słowa lub frazy.

Jednak,  wbrew pozorom, afazja nie oznacza utraty języka, ale trudność w dostępie do słów i zdań, które wciąż są obecne w umyśle. Osoba z afazją rozumie, myśli i czuje, lecz ma problem z komunikacją. Jakby ktoś podziurawił most prowadzący do języka w jej głowie.

19, 5 tys.- 24 tys. osób rocznie w Polsce doświadcza afazji. W tej rozmowie, którą prowadzę z językoznawczynią i logopedką prof. Jolantą Panasiuk, przyglądamy się, jak naprawdę wygląda życie z afazją i co to doświadczenie mówi nam o tajemniczej więzi mózgu i języka.
------------------------------------------------------
☕ Podcast przy kawie? Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę jednorazowo lub cyklicznie. https://buycoffee.to/lapaczslow 

To dla mnie nie tylko pomoc przy mikrofonie czy montażu, ale przede wszystkim sygnał, że to, co robię, ma dla Ciebie wartość. Dzięki Tobie mogę dalej łapać słowa, szukać tematów i rozmawiać z tymi, którzy widzą w języku coś więcej niż tylko narzędzie komunikacji.

Czy Władysław Jagiełło potrafił mówić po polsku? A Adam Mickiewicz po litewsku? W nowym odcinku „Łapacza słów” razem z z dr Jowitą Niewulis-Grablunas i dr. Piotrem Grablunasem z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu opowiadamy o językach bałtyckich – dwóch, które przetrwały z większej rodziny - litewskim, nazywanym najbardziej archaicznym z żywych języków Europy – tak konserwatywnym, że zachował formy bliskie sanskrytowi. I - bardziej „nowoczesnym” - łotewskim. 

Mówimy też o chłodniku, koszykówce i mistycznych imionach. Oraz o tym, jak brzmi "polski litewski". Poznacie najgorsze łotewskie przekleństwa i dowiecie się, jak się kocha po litewsku :)
------------------------------------------------------
☕ Podcast przy kawie? Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę jednorazowo lub cyklicznie. https://buycoffee.to/lapaczslow 

To dla mnie nie tylko pomoc przy mikrofonie czy montażu, ale przede wszystkim sygnał, że to, co robię, ma dla Ciebie wartość. Dzięki Tobie mogę dalej łapać słowa, szukać tematów i rozmawiać z tymi, którzy widzą w języku coś więcej niż tylko narzędzie komunikacji.

Czy wiecie, że niemowlęta gaworzą inaczej po polsku niż po japońsku? Od początku „stroją” się do języka, który słyszą.  Za to wszystkie dzieci uczą się słów w swoim języku w podobnym tempie, choć bywają języki łatwiejsze i trudniejsze. Spojler: polski wcale nie jest z tych trudnych!

A co z dziećmi, którym język nie przychodzi łatwo? Zaburzenie rozwoju języka dotyka ok. 7 proc.  dzieci — i nie ma nic wspólnego z inteligencją czy słuchem. Jak wspierać dzieci w nabywaniu języka? Jakie osiągają  kamienie milowe? W jakie mity językowe nie wierzyć - w tym odcinku rozmawiam o tym z psycholożką prof. Ewą Haman.
------------------------------------------------------
☕ Podcast przy kawie? Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę jednorazowo lub cyklicznie. https://buycoffee.to/lapaczslow 

To dla mnie nie tylko pomoc przy mikrofonie czy montażu, ale przede wszystkim sygnał, że to, co robię, ma dla Ciebie wartość. Dzięki Tobie mogę dalej łapać słowa, szukać tematów i rozmawiać z tymi, którzy widzą w języku coś więcej niż tylko narzędzie komunikacji.

Jak to możliwe, że w jednym kraju rozwijały się równolegle dwa języki narodowe? No to witajcie w Łotwie! A szczególnie w Łatgalii, wschodnim regionie j Łotwy. To fascynujące miejsce – pograniczne, wielojęzyczne, wielowyznaniowe – w którym przetrwał język inny niż łotewski, choć również nazywany „łotewskim”.

Dlaczego łatgalski nie jest dialektem, choć za taki bywa uznawany? Jak wyglądało jego „językowe przebudzenie”?

W tym odcinku podcastu  rozmawiam z prof. Tomaszem Wicherkiewiczem – socjolingwistą, który od ponad dwudziestu lat bada język łatgalski i wspiera jego obecność w przestrzeni publicznej, edukacji i kulturze.

Będziemy się też zastanawiać, czy standaryzacja to językowa trucizna czy szansa. Zbadamy też niektóre językowe mity i pomartwimy się o cyfrową przyszłość małych języków. Dowiecie się również, co łączy języki z ogrodami.
------------------------------------------------------
☕ Podcast przy kawie? Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę jednorazowo lub cyklicznie. https://buycoffee.to/lapaczslow 

To dla mnie nie tylko pomoc przy mikrofonie czy montażu, ale przede wszystkim sygnał, że to, co robię, ma dla Ciebie wartość. Dzięki Tobie mogę dalej łapać słowa, szukać tematów i rozmawiać z tymi, którzy widzą w języku coś więcej niż tylko narzędzie komunikacji.