Je valt niet terug op de specialist omdat je die rol zo fijn vindt.
Je valt terug omdat het de enige plek is waar je ooit onvoorwaardelijke veiligheid voelde.
De plek waar je nooit iets verkeerd kon doen.
De plek waar erkenning gegarandeerd was.
Maar precies die oude veiligheid houdt je weg van de volwassenheid van je leiderschap.
Niet omdat je het niet kunt, maar omdat je nog niet durfde te verschijnen in de rol die je allang draagt.