De afgelopen periode ben ik diep gegaan op één thema dat veel meer bepaalt dan we denken.
Specialist.
Generalist.
Mannen.
Vrouwen.
En vooral positie.
In deze aflevering neem ik je mee in wat ik heb uitgezocht, doorzien en ervaren.
Over waarom generalisten structureel verkeerd worden gepositioneerd.
Waarom vrouwen vaak het geheel dragen zonder het mandaat.
En waarom harder werken, slimmer zijn of nóg meer kennis opdoen het probleem niet oplost.
Dit is geen aflevering over ontwikkeling.
Dit is een aflevering over positionering.
Over wat er gebeurt als je blijft afstemmen terwijl je eigenlijk richting zou moeten geven.
Over innerlijke autoriteit.
Over stoppen met bewijzen.
En over het moment waarop je besluit
dit is mijn plek
en hier neem ik verantwoordelijkheid.
Voor vrouwen die voelen
ik ben niet tekort
ik sta verkeerd gepositioneerd.
Luister als je merkt dat je veel draagt
veel ziet
veel verbindt
maar jezelf onderweg kleiner maakt dan nodig is.
En luister vooral
als je voelt
het is tijd om mijn positie te herclaimen.
In deze aflevering neem ik je mee langs de belangrijkste lijnen van 2025. Niet als opsomming. Niet als succesverhaal achteraf. Maar als een eerlijke terugblik op wat dit jaar werkelijk vroeg. Van mij. Van mijn keuzes. Van mijn leiderschap. Van het bouwen aan iets dat groter is dan losse programma’s of plannen.
2025 was een jaar van versnelling én vertraging tegelijk. Van bouwen terwijl ik onderweg opnieuw moest kiezen. Van ontdekken waar focus kracht geeft en waar het juist ruis creëert. Ik deel de lessen die ik zelf pas laat zag. Over ondernemen. Over leiderschap. Over wat er gebeurt als je generalisme niet langer probeert te verdedigen, maar positioneert. Over waarom harder werken nooit de oplossing was, en waarom richting alles verandert.
Ik neem je ook mee in de spanning die dit jaar zichtbaar werd. De plekken waar het schuurt. Waar het oude niet meer klopt, maar het nieuwe nog niet helemaal vaststaat. Want daar zit altijd de echte beweging. Daar ontstaan de keuzes die impact maken.
En ik geef je alvast een inkijkje in 2026. In wat we aan het bouwen zijn. Welke plannen scherp worden. Waar ik vol op ga inzetten. En waar ik juist bewust ruimte maak. Niet vanuit zekerheid, maar vanuit innerlijke autoriteit en lange termijn visie.
Deze aflevering is voor jou als je houdt van reflectie met diepgang. Als je wilt leren van echte keuzes, niet van gladde samenvattingen. En als je voelt dat ook voor jou een nieuw jaar niet vraagt om meer plannen, maar om helderder richting.
Ga lekker luisteren. Neem eruit wat voor jou blijft hangen. En misschien is dit precies het moment om alvast vooruit te voelen, zonder het al te hoeven weten.
ik ben een enorm fan van AI. Niet omdat het zoveel tijd bespaart.. maar omdat ik er onwijs van leer, aanscherp en groei.
Ik had een heel gaaf gesprek met Carina de Vries (MVP) hierover. Haar motto: IT moet leuker en makkelijker!
Luister hier onze podcast.. en volgende week start het AI & Linkedin programma in 100dagen... zin om mee te doen? tot 31-12 middernacht hebben we nog een mooie korting....
Tussen kerst en oud en nieuw wordt er veel gesproken over reflecteren. Terugkijken. Evalueren. De balans opmaken.
Voor mij voelt deze periode inmiddels anders.
Niet omdat ik niet reflecteer.
Maar juist omdat reflecteren geen moment meer is.
Het is een dagelijks proces geworden.
In deze aflevering deel ik met je waarom ik rond deze dagen nauwelijks extra tijd hoef te maken om stil te staan. Reflectie loopt al mee in mijn dagen. In mijn keuzes. In mijn ritme. En juist daardoor wordt het licht, overzichtelijk en behapbaar.
Ik neem je mee in hoe ik elke dag reflecteer.
Niet groots. Niet zwaar.
Maar praktisch. Helder. En consequent.
De komende dagen deel ik tussen kerst en oud en nieuw ook mijn reflectievragen met je. Vragen die richting geven. Die ruis eruit halen. Die je helpen voelen wat klopt en wat niet meer.
Wil je deze vragen ook ontvangen in het werkboek?
Stuur me dan even een berichtje.
Dan zorg ik dat je ze per mail ontvangt.
Deze reeks is geen terugblik om het terugblikken.
Het is een uitnodiging om anders te kijken.
Zodat je niet blijft hangen in wat was, maar helder wordt in wat nu aan de orde is.
Dag 40... vandaag ga je zitten. Timer op 30 minuten... telefoon weg... papier erbij. Eerst even stil worden. Pak dan je zin van dag 1 erbij en schrijf drie korte stukken. Wat is verschoven in mij. Wie ben ik geworden. Wat wordt mijn nieuwe standaard. Sluit af met één zin hardop... ik ga niet terug naar hoe het was. En zet over zeven dagen vijftien minuten in je agenda om dit terug te lezen... zodat je niet gaat relativeren wat je net hebt opgebouwd.
Vandaag kijk je vooruit... zonder groot plan en zonder jezelf gek te maken. Schrijf drie zinnen op papier. Dit hou ik vast... dit verdiep ik... dit laat ik los. Eén gewoonte die werkt. Eén ding dat je nog half doet en nu echt gaat oefenen. Eén ruis ding dat weg mag. En dan maak je het praktisch... zet één vast moment in je agenda voor de komende week. Niet omdat je motivatie nodig hebt... maar omdat je ontwerp nodig hebt.
Vandaag geen mooie woorden... vandaag bewijs. Pak papier en pen en maak drie kopjes... energie, tijd, vertrouwen. Schrijf per kopje vijf concrete voorbeelden van de afgelopen dagen. Wanneer voelde je meer lucht. Waar ging iets sneller of simpeler. Wanneer nam je jezelf serieus. Klein mag. Sterker nog... klein moet. Want je hoofd kan van alles roepen... papier laat zien wat echt veranderd is. Dit moment maakt zichtbaar wat je al gebouwd hebt.
Vandaag maak je het jezelf makkelijker... zonder groot gedoe. Kies één ding dat steeds terugkomt en elke keer net teveel denkwerk vraagt... en zet het vast. Een vaste plek. Een vaste manier. Een korte checklist. Een template. Een reminder. Niet omdat je strak moet leven... maar omdat je brein geen opslagruimte hoeft te zijn. Wat jij niet meer hoeft te onthouden... geeft rust. En die rust... is precies waar moeiteloosheid van gemaakt wordt.
Vandaag voeg je niets toe... je haalt iets weg. Niet omdat je te weinig doet... maar omdat je te veel vasthoudt dat ooit logisch was en nu vooral ruimte inneemt. Kies één verplichting die geen energie geeft en niets oplevert... en schrap het. Niet verplaatsen. Niet optimaliseren. Schrappen. Dat voelt even alsof je stout bent... terwijl het eigenlijk volwassen leiderschap is. Je maakt ruimte... en je laat jezelf zien dat jij kiest.
Dag 35 vraagt moed.
Niet naar jezelf toe.
Maar naar buiten.
Ik zie hoe makkelijk het is om iets voor jezelf te besluiten…
En het vervolgens stil te houden.
Alsof het dan minder echt is.
Vandaag doe je het anders.
Je vertelt iemand wat jouw nieuwe norm is.
Wat je niet meer doet.
Wat je niet meer accepteert.
Niet om goedkeuring te krijgen.
Maar om jezelf serieus te nemen.
Zodra je het uitspreekt verandert de energie.
Het wordt concreet.
Het krijgt gewicht.
Kies één persoon.
Zeg het hardop.
En voel hoe jouw besluit steviger wordt… omdat jij het zichtbaar maakt.
Dag 34 gaat over iets wat vaak wordt overgeslagen.
Niet nog een inzicht. Niet nog een oefening.
Maar een besluit.
Wat wordt jouw nieuwe norm?
Niet wat je hoopt vol te houden.
Maar wat je vanaf nu normaal vindt.
Ik merk hoe snel we tevreden raken met tijdelijke verbetering.
Even meer rust. Even meer ruimte.
En daarna glijden we terug.
Vandaag niet.
Vandaag kies je bewust wat jouw ondergrens wordt.
Hoe je werkt. Hoe je beslist. Hoe je omgaat met je tijd en energie.
Niet vanuit ambitie.
Maar vanuit zelfrespect.
Schrijf het op.
Eén nieuwe standaard.
En voel wat dat met je doet.
Vandaag luister je omdat jouw resultaten gezien moeten worden.
Niet vluchtig
maar met volwassen helderheid.
Je bouwt vertrouwen door hardop te erkennen wat jij hebt gecreëerd.
Vieren is geen luxe
vieren is strategie.
Dit is de dag waarop jij jouw groei serieus neemt
en jouw identiteit meebeweegt met jouw impact.
We zeggen massaal dat het anders moet.
Meer rust. Meer ruimte. Meer vrijheid.
Maar zodra het werk begint…
wordt het stil.
Wat mij opvalt.
Dag na dag zie ik het aantal deelnemers aan moeiteloos manifesteren afnemen.
Niet omdat het niet werkt.
Maar omdat het niet snel genoeg werkt.
Veertig dagen blijkt te lang.
Er was misschien gehoopt op veertig minuten.
Of liever nog… veertig seconden.
We willen wel verandering.
Maar niet de herhaling.
Niet de confrontatie.
Niet het ongemak van blijven staan als er nog niets te zien is.
Tegelijk blijven we klagen.
Over hoe zwaar het is.
Hoe vol het hoofd zit.
Hoe weinig ruimte er voelt.
En toch doen we precies hetzelfde.
Dag na dag.
Wat ik misschien nog het meest schrijnend vind…
hoe normaal we het zijn gaan vinden om onszelf kleiner te maken dan we zijn.
Niet te zichtbaar.
Niet te uitgesproken.
Niet te veel.
Alsof dat helpt.
Terwijl groter gaan geen ego is.
Maar lucht.
Ruimte.
Adem.
In deze aflevering deel ik mijn verwazing.
Mijn observaties.
En mijn uitnodiging.
Niet om harder te werken.
Maar om eerlijk te kijken.
Wil je het echt anders…
of wil je vooral dat het anders voelt zonder dat jij hoeft te bewegen?
Luister.
En wees eerlijk tegen jezelf.
Vandaag luister je omdat één keuze jouw hele ritme verandert.
Je weet wat werkt.
Je voelt welke gewoonte jouw richting opent.
Deze dag draait om herhalen wat klopt.
Eén gedrag dat je consequent vasthoudt
zodat groei geen toeval meer is
maar gevolg van jouw besluit.
Dit is de dag waarop jij kiest voor stevigheid.
Vandaag luister je omdat jouw groei zichtbaar wordt in gedrag dat je allang inzet.
Je ziet patronen.
Je voelt meer helderheid.
Je merkt dat je keuzes volwassen worden.
Deze dag draait om drie inzichten die jou verder dragen dan je ooit hebt durven denken.
Niet om denken
maar om integreren.
Dit is de dag waarop jij jezelf terugvindt in waarheid.
Vandaag tel je.
Nuchter. Eerlijk. Zonder ruis.
Niet om jezelf te beoordelen
maar om te zien wat je daadwerkelijk hebt neergezet in deze dertig dagen.
In mijn eigen ritme merkte ik altijd hetzelfde moment.
Het punt waarop ik dacht dat ik nog niet genoeg had gedaan
totdat ik de cijfers naast elkaar legde.
Dan zag ik ineens wat er wél was verschoven.
Niet omdat ik harder had gewerkt
maar omdat ik anders was gaan kiezen.
Dat is wat jij vandaag doet.
Je brengt je manifestatie terug naar één meetbaar beeld.
Niet groots
maar concreet.
Hoeveel keer heb je gekozen voor richting
in plaats van ruis
Hoeveel momenten heb je de saboteur doorzien
Hoe vaak heb je ja gezegd waar het telde
en nee waar het moest
Welke kansen kwamen op je pad
Welke gesprekken ontstonden
Welke acties zetten iets in beweging
Schrijf de cijfers op.
Niet als bewijs
maar als inzicht.
Want pas wanneer je ziet wat er al in beweging is
snap je waar je de komende tien dagen op doorbouwt.
Vandaag kijk je jezelf in de ogen en zegt:
dit is wat ik in dertig dagen heb gecreëerd
dit is wat klopt
dit is waar ik verder ga.
Moeiteloos manifesteren vraagt om ritme
maar het vraagt net zo hard om zien wat er al staat.
Aansluitend op dag 28, waar je zichtbaar werd door iemand eerlijk te vragen wat jij zelf nog niet zag, ga je vandaag één laag dieper.
Je kijkt naar het systeem dat jij dagelijks voedt.
Niet het grote systeem.
Jouw systeem.
Hoe je werkt. Hoe je keuzes maakt. Hoe je dag stroomt.
In mijn eigen ondernemerschap zag ik steeds hetzelfde terugkomen.
Ik dacht dat ik helder was.
Ik dacht dat ik goed geordend was.
Ik dacht dat ik scherp koos.
Maar zodra ik iemand vroeg om feedback, zag ik plots waar mijn systeem lek liep.
Niet in mijn intentie
maar in mijn structuur.
Te veel open eindjes.
Te weinig besluitvorming.
Te veel schakelen op gevoel terwijl ik helderheid nodig had.
Dat is precies wat jij vandaag onderzoekt.
Je checkt je ritme op logica.
Je checkt je keuzes op richting.
Je checkt je systeem op stevigheid.
Kies één onderdeel.
Communicatie
Opvolging
Planning
Besluitvorming
En kijk er eerlijk naar.
Niet omdat je harder moet
maar omdat een systeem je draagt
of vertraagt.
Je laat vandaag geen gaten open.
Je brengt één onderdeel terug naar eenvoud.
Je maakt één beweging die jouw doel dichterbij brengt.
Moeiteloos ontstaat niet uit meer doen
maar uit een systeem dat klopt met wie jij vandaag bent.
Je hebt de afgelopen dagen gezien wat er gebeurt zodra je richting kiest.
Je blokkeerde tijd.
Je hield je focus.
Je handelde zonder omwegen.
En ergens daarin ontstond iets nieuws…
jouw ritme werd helderder.
Vandaag voeg je één beweging toe die vaak het meest wordt uitgesteld
omdat het precies raakt aan wat je spannend vindt.
Niet omdat je afhankelijk bent van de mening van een ander
maar omdat goede feedback je uitnodigt om te zien wat je zelf nog niet ziet.
Je kiest iemand die dicht genoeg bij je staat om eerlijk te zijn
en ver genoeg om niet te sparen.
En je stelt één vraag.
Je vraagt niet om bevestiging
niet om complimenten
niet om geruststelling.
Je vraagt om helderheid.
Waar zie jij dat ik nog wegloop
waar ik eigenlijk mag blijven staan
als ik kijk naar wat ik in deze veertig dagen wil laten ontstaan…
Je ademt.
Je luistert.
Je laat binnen wat klopt.
En je laat liggen wat niet van jou is.
Vandaag train je het vermogen om zichtbaar te worden
voor jezelf en in de ogen van een ander.
Niet harder.
Wel scherper.
Je valt niet terug op de specialist omdat je die rol zo fijn vindt.
Je valt terug omdat het de enige plek is waar je ooit onvoorwaardelijke veiligheid voelde.
De plek waar je nooit iets verkeerd kon doen.
De plek waar erkenning gegarandeerd was.
Maar precies die oude veiligheid houdt je weg van de volwassenheid van je leiderschap.
Niet omdat je het niet kunt, maar omdat je nog niet durfde te verschijnen in de rol die je allang draagt.
Vandaag ervaren we wat er gebeurt als je jezelf even uit de ruis haalt. Niet de hele dag.. alleen één blok. Eén bewust gekozen moment waarop jij nergens anders hoeft te zijn dan hier.
Vijfenveertig minuten klinkt klein. Maar precies daarin zit de magie. Het dwingt je om te kiezen. Om te doen wat telt. Om je aandacht niet te laten versnipperen door vragen, schermen, gedachten die alle kanten op schieten.
Ik neem je mee in hoe focus voelt wanneer je hem niet opjaagt maar uitnodigt. Waarin je merkt dat je systeem ontspant zodra jij een duidelijke grens neerzet. Dit is van mij. Dit is nu.
Luister. En ontdek wat er gebeurt als jij jezelf vandaag één blok gunt waarin niets of niemand met je meebeweegt. Alleen jij. En dat wat er echt toe doet.