در این اپیزود به نگاه خودم به کتاب بیگانه آلبر کامو ادامه می‌دهم؛ جایی که «مورسو» یک گام جلوتر می‌رود و به‌جای بسنده کردن به مفهوم «مقصر نبودن»، احساس گناه کوچک و دائمی را به همه تعمیم می‌دهد. یک حس ظریف که در پس‌زمینه‌ی زندگی جریان دارد. یک گریزی هم زدم به موسیقی ژانر Blue Grass In this episode, I continue my look at Albert Camus’ The Stranger. Here, Camus takes a step further. Instead of stopping at the idea of not being “at fault,” he turns it into a quiet, persistent feeling of guilt. It is something small and familiar to all of us, always present in the backgroundI also took a short detour into the Bluegrass music