Autonomia może najbardziej nas odróżnia od zwierząt. Autonomia to wewnętrzna wolność – człowiek nie jest niewolnikiem swoich emocji, ale również oczekiwań innych. To zupełnie coś innego niż funkcjonowanie zwierząt, których zachowania są instynktowne i automatyczne. My natomiast pragniemy być samodzielnymi jednostkami i często się za takie uważamy.
Chcemy kierować swoim życiem w sposób niezależny, dojrzały i zgodny z własnym systemem wartości. Alesamodzielność nie jest nam dana obligatoryjnie, tylko dlatego, że jesteśmy ludźmi. Tak naprawdę możemy mówić o rożnych stopniach autonomii, ponieważ jest wiele czynników, które nas ograniczają bynajmniej nie tylko zewnętrznie, alerównież wewnętrznie. Zdobywanie autonomii jest procesem, który powinien zostać osiągnięty w młodości, ale nierzadko trwa całe życie.
Niekiedy nasza religijność pozostaje na etapie ostatniej naszej formacji, np. z czasu bierzmowania, a niekiedy nawet I Komunii św. Obecnie, wiele osób porzuca praktyki religijne w wyniku skandalicznego zachowania duchowieństwa, innym życie się skomplikowało, ponieważ mieszkają w związku partnerskim, albo są po rozwodzie. Porzucają praktyki religijne także dlatego, że ich wiara była na poziomie jedynie rytualnym, jakby Bóg był obecny jedynie w sakramentach. Tymczasem mogą Go spotkać także w inny sposób.
Do wysłuchania podcastu zapraszam wszystkich – mniej i bardziej wierzących, niewierzących także, nawet jeśli nie chcą tego zmieniać. Nikt nie wymaga zmiany myślenia, ale może warto zrozumieć osoby wierzące, bo może się okazać, że nie religia jest zła, ale religijna patologia.
Oblicza duchowości to temat, który wiele osób nie potraktuje poważnie, ponieważ religia ich nie interesuje. Często są zrażeni do tematów religijnych w wyniku kościelnych afer . Odrzucenie tej tematyki byłoby jednak błędem, ponieważ duchowość jest czymś więcej niż religią i ma również znaczenie psychiczne. Jako ludzie jesteśmy bowiem istotami biologiczno- duchowymi. Sfera duchowa dotyczy nas wszystkich, także agnostyków i ateistów, ponieważ my wszyscy mamy wewnętrzną potrzeba wyjścia poza samych siebie, a więc poza swoją biologię. W ten sposób nawiązujemy relację – w zależności od światopoglądu – z czymś lub Kimś poza nami samymi.
Dzielenie się to coś charakterystycznego dla naszego gatunku. Już zwierzęta potrafią się dzielić informacjami, ostrzegając się przed zagrożeniem, albo okazując sobie przychylność, lub przeciwnie – wrogość. My się dzielimy informacjami nie tylko wielokrotnie liczniejszymi i bardziejzłożonymi, ale potrafimy się dzielić naszymi myślami, a więc tym, co mamy w głowach. I co więcej, nasze przemyślenia możemy udostępniać nawet następnym pokoleniom. Tworzymy wspólnotę ludzkości, jako całość i to nie tylko tąaktualną, ale również włączając w to populacje, które już dawno wyginęły. Na tym polega łącząca nas wszystkich kultura, dziś sobie opowiemy jak ona powstaje i jak wygląda .
Większość z nas lubi myśleć, że jesteśmy istotami racjonalnymi, które działają według wartości, planów i własnej woli.
Przedstawiam odcinek, który podważa to optymistyczne marzenie. W rzeczywistości rządzą nami mechanizmy obronne. Nie tylko nami kierują, ale wręcz to właśnie są źródłem problemów psychicznych - zarówno zaburzeń, jak chorób.
Dlatego to właśnie nad nimi przede wszystkim pracujemy w gabinecie psychoterapeutycznym. Dla uczestników psychologicznego leczenia nie jest to więc termin nowy i zjawisko, którego by nie znali.
Nie mniej także oni mogą mieć mylne lub niejasne zrozumienie naszych wewnętrznych strategii psychicznych.
Będąc rodzicami, Zastanawiamy, jak wychować dzieci. A czasem odwrotnie - będąc dorosłymi już dziećmi, rozmyślamy nad tym, jak my zostaliśmy wychowani. Osoby uczestniczące w terapii dobrze wiedzą, że w rodzinie pochodzenia jest źródło naszych problemów wewnętrznych, które z kolei mają zasadniczy wpływ na wychowanie, także przyszłych dzieci. Ta pętla lubi się powtarzać przez pokolenia.Wiele nieporozumień wynika z przekonania, że dzieci powinny spełniać oczekiwania rodziców i wtedy będą dobrze wychowane. Nic bardziej mylnego, jeśli dzieci mająbyć psychicznie zdrowe, to rodzice powinni się do nich dostosować. Wszystko, co dorośli mogą zrobić to jedynie towarzyszyć rozwojowi dzieci.
Tylko tyle i aż tyle, ponieważ dostosowanie jest trudne z powodu zmienności i szybkiego rozwoju latorośli. Zwłaszcza pierwsze lata, a nawet miesiące życie są niezwykle dynamiczne. I to, co jest korzystne w jednym okresie życia dziecka, w kolejnym będzie mu szkodzić.
Potrzeba czynienia dobra ma te same korzenie, co zachowania stadne ssaków. W istocie, nawet religijne nakazy moralne są w gruncie rzeczy tym, co naturazaprogramowała w nas od milionów lat. W tym odcinku będziemy mówić o dobru. Przeanalizujemyjego biologiczne podstawy w postaci zainstalowanej w nas struktury superego. Ono zmusza nas do czynienia "dobra", które nie zawsze jest czymś słusznym. Czasem nakazy superego mogą być dla nas szkodliwe. szkodliwe. Zobaczymy to na przykładzie znanej nam wszystkim katolickiej moralności. Niejeden słuchacz może się zdziwić mojej krytyce kościelnych zasad. Przecież ja sam jestem wierzącym i praktykującym katolikiem – w niedzielę idę na Mszę św., spowiadam się i przyjmuję Komunię. A jednak zauważam jak nasze superego jest przerośnięte. Jeśli masz odwagę się z tym zmierzyć, to zapraszam do posłuchania.
Czy zastanawiałeś się dlaczego niektórzy gonią za sukcesem, inni poświęcają się dla rodziny, a kolejni żyją dla idei? To wynika z wartości, które są drogowskazem życia.
Psychologia niechętnie podejmuje ten temat, zostawiając go rozważaniom etycznym. A przecież żaden ludzki obszar nie jest wolny od psychologii, tym bardziej taki, który kształtuje ludzkie postawy. Dlatego musimy się zmierzyć i z tym zagadnieniem.
Wówczas okaże się, że to temat wybitnie... psychologiczny. Psychoanaliza pokaże nam, jak silny wpływ ma na nasze wybory osobowość, a ściślej biorąc jej dojrzałość. Bo tak samo wartości mogą być mniej lub bardziej dojrzałe, a wszystko zależy od tego jaka struktura naszego umysłu ma na nas największy wpływ.
Często mylimy dbanie o siebie z egoizmem, a przecież to dwie różne rzeczy. Egoizm to nie życie po swojemu, lecz oczekiwanie, że inni będą żyli tak, jak my chcemy.
Psychoterapia, czy praca nad sobą bywa błędnie postrzegana jako dogadzanie sobie albo bezwzględne dążenie po trupach do celu. Dbanie o siebie to między innymi pozwolenie sobie na emocje, ale nie wszyscy rozumieją, że to zdrowy proces. Niektórzy sądzą, że ich doświadczanie jest grzechem. Kiedy Jezus mówił, że każdy, „kto się gniewa na swego brata podlega sądowi” (Mt 5,22a) wcale nie ma na myśli, że ta, czy inna emocja jest zła, ale raczej, że złe jest chowanie urazy do kogoś. To pielęgnowanie w sobie nienawiści. Blokowanieemocji nie jest duchową cnotą – to mechanizm psychologiczny. Tłumienie bywa potrzebne, jeśli robimy to świadomie, ale gdy jest nieświadome, oddajemykontrolę lękowi. Dbać o siebie powinniśmy nie tylko emocjonalnie, ale również cieleśnie, a nawetduchowo, tak aby żyć w zgodzie ze swoimi wartościami, a nie tymi narzuconymi przez innych. Życie w zgodzie ze sobą - a więc po swojemu - jest dbaniem o siebie.
Okazuje się, że brak bliskich przyjaciół jest groźniejszy dla zdrowia niż palenie albo otyłość. Temat o przyjaźni, który dziś podejmiemy, jest więc obowiązkowy. Od czasów wspólnych łowów na mamuty po współczesne biura – przyjacielskie kontakty budują poczucie bezpieczeństwa i nadają życiu sens. Dziś jednak stoimy przed paradoksem: nigdy nie mieliśmy tylu "znajomych" w mediach społecznościowych, a jednocześnie coraz więcej osób czuje się samotnych. Co straciliśmy po drodze od plemiennych ognisk do internetowych kontaktów? O tym wszystkim opowiemy sobie, nawiązując do książki Marisy Franco „Przyjaźń w czasach samotności”, która znalazła się na liście bestselerów New York Timesa.
Od dzieciństwa nosimy w sobie ukrytą mapę miłości, która kieruje naszymi wyborami serca. Jednak gdy szukamy partnera, często nieświadomie powtarzamy wzorce wyniesione z domu rodzinnego. To, co nazywamy "miłością od pierwszego wejrzenia", często okazuje się spotkaniem dwóch osób, które idealnie pasują do swoich nieświadomych schematów. I tak wpadamy w pułapki miłości, o których dzisiaj będziemy mówić. W psychologii nazywamy to koluzją – nieświadomą grą, jak to opisał niemiecki psychoanalityk Jurg Willi. W obecnym podcaście przedstawimy jego myśl ukazującą nieświadomą grę, w której partnerzy odgrywają dopasowane role. Początkowo wydaje się to idealnym połączeniem, ale z czasem zamienia się w pułapkę. Wtym podcaście przyjrzymy się 7 typom koluzji w związkach, jak od iluzji "idealnego dopasowania" przechodzimy do konfliktu.
Czy zastanawiałeś się, dlaczego jedni ludzie potrafią zachować zimną krew w trudnych sytuacjach, podczas gdy inni działają impulsywnie? Albo skąd bierzesię nasze poczucie moralności? Klucz do odpowiedzi odkrywa przed nami psychoanaliza, która pokazuje w jaki sposób ktoś z nas jest bardziej psychicznie dojrzały, a ktoś mniej. Porozmawiamy o rozwoju psychicznym, co pomoże ci określić swoje własne miejsce na tym kontinuum. A wobec tego znając kolejny poziom rozwoju, będziesz mógł do niegodążyć, pamiętając o realiach twojej własnej sytuacji wewnętrznej. Po ludzkiej psychice oprowadzi nas Freud i inni słynni psychoanalitycy.
Stres może być przeżyciem przeciążającym, choć może również mobilizować do działania. Problemem jest oczywiście to pierwsze doświadczenie, które macharakter lękowy i staje się podłożem problemów psychicznych . Skąd właściwie bierze się lęk? Jakie mechanizmy – od nerwowych po hormonalne –stoją za jego działaniem? Dlaczego czasem mobilizuje nas do działania, a kiedy indziej całkowicie paraliżuje? Wdzisiejszym odcinku przyjrzymy się ewolucji lęku. Opowiemteż o swojej własnej walce z lękiem i jak z nim przegrałem, po to, by cię dzisiaj przed tym ostrzec. Posłuchasz także o tym, jak działa nasze ciało w stanie stresu, jakie są fizyczne objawy lęku i jak długotrwały stres wpływa nanasze zdrowie.
Dziś porozmawiamy o wolności — tej prawdziwej, wewnętrznej, której nie da się odebrać nawet w więzieniu. Wewnętrzne zniewolenie to coś zupełnie innego niż fizyczne ograniczenia. To uleganie pokusom, czyli doświadczenie grzechu, rozumianego nie tylko religijnie, ale też psychologicznie i biologicznie. Grzech to regresja — cofnięcie się do pierwotnych instynktów, które pozbawiają nas głębszych uczuć i duchowego wymiaru. Chociaż daje chwilową ulgę, zamienia naszą wolność w uzależnienie od przyjemności. Niezależnie od przekonań, warto zrozumieć, jak ten mechanizm działa i jak odzyskać kontrolę nad swoim życiem — o tym właśnie będzie ten odcinek.
W życiu każdego z nas pojawiają się momenty, których nie da się przewidzieć ani zmienić — zwłaszcza wtedy, gdy tracimy coś lub kogoś ważnego. Żałoba nie dotyczy tylko śmierci bliskiej osoby, ale też utraty związku, pracy, zdrowia, marzeń czy poczucia bezpieczeństwa. To emocjonalna podróż, przez którą prowadzą nas kolejne etapy: zaprzeczenie, gniew, targowanie się, depresja i akceptacja. W tym odcinku przyjrzymy się, jak wygląda ten proces, dlaczego jest tak ważny i kiedy smutek może przerodzić się w coś groźniejszego. Jeśli przeżywasz stratę lub chcesz wesprzeć kogoś, kto mierzy się z bólem – ten podcast pomoże Ci zrozumieć, co się dzieje w sercu i umyśle podczas żałoby.
Cierpienie to doświadczenie wspólne nam wszystkim – nie omija nikogo, niezależnie od tego, czy pochodzi z ludzkich rąk, trudnych okoliczności, czy wynika z choroby. Czasem to ból psychiczny, innym razem fizyczny – samotność, strata, brak wsparcia czy zdrowia. Temat ten od wieków fascynuje filozofię, religie i psychologię. W szczególny sposób mówi o nim duchowość chrześcijańska, która wzywa do przyjęcia cierpienia jako części ludzkiej drogi – jak w słowach Chrystusa o niesieniu własnego krzyża. Psychologia natomiast uczy, jak cierpienie minimalizować i z niego wychodzić. Choć te podejścia mogą się wydawać sprzeczne, w tym odcinku zobaczysz, że mogą się uzupełniać i wspólnie prowadzić do głębszego zrozumienia sensu bólu i drogi przez trudność.
Czy wiesz, że nosisz w sobie instynkt obrony terytorium, odziedziczony po zwierzęcych przodkach? Tak jak one walczyły o przestrzeń i bezpieczeństwo, Ty również masz prawo chronić swoje granice. A jednak często milczysz, gdy ktoś je przekracza. Dlaczego tak się dzieje? W tym odcinku rozmawiamy o asertywności – tej zdrowej, nie mylonej z agresją ani uległością. Zajrzymy w głąb psychiki, by zrozumieć, co kryje się za trudnością w mówieniu „nie”. Poznasz różne typy superego – wewnętrznego strażnika, który czasem bardziej ogranicza niż chroni. Dowiesz się, jak odczytywać subtelne naruszenia swoich granic i jak zareagować w sposób, który nie rani innych, ale daje siłę Tobie. To opowieść o złości, która ma sens, i o odzyskiwaniu wpływu na własne życie.
Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, po co tak naprawdę żyjesz? Co nadaje sens każdemu porankowi, w którym otwierasz oczy? Człowiek to istota, która nie może funkcjonować bez celu. W przeciwieństwie do zwierząt, które kierują się instynktami, my potrzebujemy czegoś więcej – marzeń, pragnień, dążeń, które sprawiają, że nasze życie staje się podróżą ku czemuś większemu niż my sami.
Ale jak odnaleźć ten sens? Jak nie zgubić się w natłoku potrzeb, ambicji i pragnień? Jak nie poddać się fałszywym drogowskazom, które prowadzą nas na manowce? W dzisiejszym odcinku zajmiemy się tematem samorealizacji, zobaczymy, jak ważne są w naszej historii życia marzenia i jak świadomość własnych pragnień, celów jest kluczowa do dla naszego życia.
Przygotuj się na inspirującą podróż do wnętrza siebie, gdzie marzenia, decyzje i życiowe wybory splatają się w jedno – w twoją osobistą misję.
Rodzina stanowi centrum naszego życia, będąc podstawową jednostką społeczną, która jest fundamentem zarówno społeczeństwa, jak i nas samych jako jednostek. To w rodzinie kształtują się nasze wartości, normy społeczne oraz poczucie bezpieczeństwa. , a przede wszystkim nasza osobowość.
Od zarania dziejów ludzie budowali więzi rodzinne, które służyły zarówno im samym, jak i opiece nad potomstwem. Współczesne modele rodziny, od tradycyjnych rodzin nuklearnych po bardziej złożone struktury, odgrywają kluczową rolę w przekazywaniu wartości i budowaniu poczucia bezpieczeństwa.
W dzisiejszym odcinku zanurzymy się w fascynujący świat rodziny. Odkryjemy, jak różnorodne struktury rodzinne wpływają na rozwój jednostki, kształtują nasze codzienne życie oraz jakie wyzwania stoją przed współczesnymi rodzinami w dynamicznie zmieniającym się świecie.
Dołącz do nas i dowiedz się, jak rodzinne relacje kształtują naszą przyszłość i nas samych.
Odrzucenie to jedno z najbardziej bolesnych doświadczeń, jakich możemy doświadczyć. Właśnie dlatego należy je powstrzymać. Ale jak to zrobić? Czy mamy wpływ na drugiego człowieka, by nas nie odrzucił? Czy możemy kontrolować jego myśli, emocje, decyzje? Oczywiście, że tego nie potrafimy zrobić, chyba że zdecydujemy się na nieetyczną manipulację.
Ale problem bynajmniej nie jest tak zewnętrzny, jak nam się zazwyczaj wydaje. Dlatego faktycznie możemy coś zrobić. Mianowicie, powstrzymać samoodrzucenie.
Często wydaje nam się, że ludzie nas nie lubią, krytykują, oskarżają, poniżają, oceniają. Oczywiście, takie sytuacje się zdarzają. Ale najczęściej nawet nie zdążą tego zrobić – bo my już z góry zakładamy, że tak właśnie myślą. Wkładamy w ich umysły nasze własne przekonania, lęki i obawy. Sądzimy, że nas odrzucają, choć w rzeczywistości może im to nawet nie przyjść do głowy.
W istocie to my sami odrzucamy siebie, zanim ktokolwiek zdąży to zrobić.
Dlatego warto porozmawiać o zjawisku projekcji, a konkretnie – projekcji komplementarnej. To właśnie ona rozwiązuje nasz wewnętrzny dylemat. Gdy mamy w sobie wewnętrzny konflikt, często nie jesteśmy w stanie go zintegrować. Zamiast tego odrzucamy jedną z części naszego umysłu i projektujemy ją na inną osobę. Jeśli nie czegoś w sobie nie akceptujemy, dostrzegamy to u innych, po to by ich odrzucić, albo odrzucić siebie za pośrednictwem ich potępiającego rzekomo wzroku , ponieważ zaczynamy wierzyć, że to oni nas odrzucają.
Kluczem do powstrzymania odrzucenia jest świadomość tych mechanizmów. Jeśli dostrzeżemy, że to nie inni nas oceniają, ale my sami sobie to robimy – możemy zatrzymać ten proces. Nie chodzi o to, by zmieniać świat, ale by zmienić sposób, w jaki go postrzegamy. O tym jest ten podcast.