जय जय सत्चितस्वरूपा स्वामी गणराया ।अवतरलासी भूवर जड़ मूढ ताराया । जयदेव जयदेव ॥धृ॥ निर्गुण ब्रह्म सनातन अव्यय अविनाशी । स्थिरचर व्यापुन उरले जे या जगतासी ।तें तू तत्त्व खरोखर नि:संशय अससी । लीलामात्रे धरिले मानवदेहासी ॥१॥ होऊ न देशी त्याची जाणिव तू कवणा । करूनि ‘गणि गण गणात बोते’ या भजना ।धाता हरिहर गुरूवर तूची सुखसदना । जिकडे पाहावे तिकडे तू दिससी नयना ॥२॥ लीला अनंत केल्या बंकटसदनास । पेटविले त्या अग्नीवाचुनि चिलमेस ।क्षणात आणिले जीवन निर्जल वापीस । केला ब्रह्मगिरीच्या गर्वाचा नाश ॥३॥ व्याधी वारून केले कैकां संपन्न । करविले भक्तालागी विट्ठलदर्शन ।भवसिंधु हा तरण्या नौका तव चरण । स्वामी दासगणूचे मान्य करा कवन ॥४॥