Παρά τις εξαγγελίες και τα «οράματα», η Αθήνα εξακολουθεί να σχεδιάζεται σαν μια πόλη για λίγους, όχι για τους πολλούς, ούτε για τους ευάλωτους χρήστες του δρόμου.

Η πρόσφατη κανονιστική παρέμβαση του Δήμου Αθηναίων για τα ηλεκτρικά πατίνια ανοίγει εκ νέου τη συζήτηση για τη βιώσιμη αστική κινητικότητα. Διαθέτει η Αθήνα ένα συνεκτικό σχέδιο για το πώς πρέπει να κινούμαστε στην πόλη; Τι απέγινε το Σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας (ΣΒΑΚ), της Αθήνας, που δημιουργήθηκε για να αποτελέσει τον οδηγό για τον μετασχηματισμό  της πόλης ένα ασφαλές και προσβάσιμο περιβάλλον;

Η Ντίνα Καράτζιου συζητά με τον Κοσμά Αναγνωστόπουλο, συγκοινωνιολόγο και πολεοδόμο, επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου για τη Βιώσιμη Κινητικότητα (CIVINET), με αφορμή τη νέα κανονιστική ρύθμιση του Δήμου Αθηναίων για τα ηλεκτρικά πατίνια. Η συζήτηση εστιάζει στην ανάγκη ενός στρατηγικού επαναπροσδιορισμού της αστικής κινητικότητας, στις υποδομές μικροκινητικότητας που παραμένουν αποσπασματικές, καθώς και στη σημασία της συμμετοχής των πολιτών στον σχεδιασμό των μετακινήσεων και του δημόσιου χώρου.

Σε πόλεις όπως η Βαρκελώνη και η Βιέννη, η στρατηγική για τη βιώσιμη κινητικότητα περιλαμβάνει όχι μόνο υποδομές αλλά και λειτουργικά δίκτυα δημοτικής συγκοινωνίας, ριζικές αλλαγές στον δημόσιο χώρο και ενεργή συμμετοχή των πολιτών. Στην Αθήνα, αντίθετα, τα μέτρα εμφανίζονται αποσπασματικά και με περιορισμένη διαβούλευση. Η πρόθεση του Δήμου να αναπτύξει δίκτυο δημοτικής συγκοινωνίας δείχνει μια νέα κατεύθυνση. Μένει να φανεί βέβαια, αν θα υπάρξει συνέπεια στην υλοποίηση του έργου και αν θα αποδειχθεί αποτελεσματικό στην πράξη.