Chat Control klinkt onschuldig. Wie kan er nu tegen de bescherming van kinderen zijn?
Maar achter die naam gaat een fundamentele verschuiving schuil: het idee dat privécommunicatie geen privézaak meer is.
In Europa wordt gewerkt aan wetgeving die online diensten verplicht om berichten, afbeeldingen en communicatie te controleren — niet achteraf, maar structureel. Niet omdat jij iets strafbaars hebt gedaan, maar omdat het zou kunnen. Chats, e-mails en berichten worden onderdeel van een preventief controlesysteem, uitgevoerd door platforms, in opdracht van de staat.
Het is een nieuw principe: niet de daad, maar het risico staat centraal. Niet bewijs, maar waarschijnlijkheid. Niet de rechter, maar algoritmes bepalen wat verdacht is en wat niet.
Han en John vragen zich af wat dit betekent voor een samenleving die ooit besloot dat vrijheid het uitgangspunt moest zijn. Ze herinneren aan Thorbecke, die het briefgeheim heilig verklaarde en vastlegde dat niemand vooraf toestemming nodig had om te publiceren — juist omdat macht altijd de neiging heeft om eerst te kijken en pas daarna te oordelen.
Chat Control markeert een kantelpunt. Want zodra meelezen normaal wordt “voor het goede doel”, wordt zwijgen rationeel gedrag. En zelfcensuur is de stilste vorm van onderdrukking.
De vraag is niet of we misbruik willen bestrijden.
De vraag is wat we bereid zijn op te geven voordat er iets mis is gegaan.
Het bericht Chat Control: de terugkeer van censuur vóórdat je iets zegt verscheen eerst op Praatkast.
Show more...