Zihnin hiç susmuyor mu?
Kendi kendine “yetersizim”, “başarısızım”, “zaten benden bir şey olmaz” dediğini fark ediyor musun?

Bu bölümde, fark etmeden kendimize yönelttiğimiz olumsuz iç konuşmaların neden bu kadar güçlü hale geldiğini ve bunun özgüven, kaygı, tükenmişlik ve depresif hislerle nasıl bağlantılı olduğunu konuşuyoruz.

Bu podcast’te:

• Zihnin neden doğal olarak negatif düşüncelere tutunduğunu,

• Kendinle kurduğun dilin ruh halini nasıl şekillendirdiğini,

• Tekrar eden düşüncelerin zamanla nasıl bir zihinsel kalıba dönüştüğünü,

• Ve bu döngüyü kırmak için uygulayabileceğin 14 günlük basit ama etkili bir farkındalık çalışmasını ele alıyoruz.

Eğer kendini sık sık başkalarıyla kıyaslıyor, en küçük hatada bile kendini acımasızca eleştiriyor ve zihninin hep eksik tarafları büyüttüğünü hissediyorsan, bu bölüm senin için.

Unutma: Zihin, tekrar edilen her düşünceyi gerçek sanır.
Yıllardır kendine söylediğin cümleler; bugün yaşadığın kaygının, değersizlik hissinin ve içsel yorgunluğun temelinde olabilir.
Ama bu bölümde de konuştuğumuz gibi, bu zihinsel ayarı değiştirmek mümkün.

Kulaklığını tak, dur ve kendinle konuşma biçimini birlikte yeniden gözden geçirelim.

Onaylanma İhtiyacı ile Başa Çıkma Rehberi | Kendini Kanıtlama Döngüsünü Kır

Bugünkü bölümde, pek çoğumuzun hayatını sessizce şekillendiren bir konudan bahsedeceğim: onaylanma ihtiyacı ve onay bağımlılığı. Bu iki kavramın çocuklukta öğrendiğimiz koşullu sevgi modelleriyle nasıl bağlantılı olduğunu ve yetişkinlikte bizi bir ispatlama döngüsüne nasıl sürüklediğini birlikte inceleyeceğiz.

Eğer başkalarının düşüncelerine fazlasıyla takılıyor, yaptığın bir şeyi paylaşmadan rahat edemiyor, beğenilmediğinde huzursuzluk hissediyorsan… yani kısacası değerini dış dünyadan toplamaya çalışıyorsan, bu bölüm senin için oldukça aydınlatıcı olabilir.

Bölümün sonunda, kendi özdeğerinle yeniden temas kurabilmen için pratik ipuçları da paylaşacağım. Başkalarının onayı olmadan da kendini yeterli hissedebilmeni sağlayacak birkaç basit ama etkili adımı konuşacağız.

Eğer uzun zamandır “beni beğensinler, takdir etsinler, beni onaylasınlar” duygusunun altında eziliyorsan ve bu döngünün nereden geldiğini merak ediyorsan; hatta bu kısır döngüyü nasıl kırabileceğini öğrenmek istiyorsan, rahat bir yere geç ve beni dikkatle dinle.

Ben Klinik Psikolog Barış Özkoparanoğlu. Bu podcast’te psikolojik farkındalığı artıran, yaşam kalitesini yükselten ve içsel yolculuğuna ışık tutacak içerikler paylaşıyorum.

Unutmadan hatırlatayım: Burada anlattıklarım bir tanı ya da tedavi niteliğinde değildir; ancak kendini daha iyi anlaman ve dönüşüm sürecinde destek alman için sana rehberlik etmeyi amaçlar.

Hazırsan, gel bu onay döngüsünü birlikte çözelim.

Bugün sana belki de kaygıyla ilgili duyduğun en ters köşe, ama bir o kadar da etkili yöntemden bahsedeceğim.
Kaygı geldiğinde nefesin hızlanıyor, kalbin çarpıyor, düşüncelerin birbirine giriyor ya… Ne yaparsan yap durduramadığın o döngü var ya…
İşte o döngüyü tamamen tersine çeviren, basit ama şaşırtıcı derecede güçlü bir teknikten söz edeceğim.

Bu yöntem Viktor Frankl’ın geliştirdiği Parodoksal Niyet tekniği.
Kaygıyla savaşmak yerine kaygıya yaklaşmayı, kaçmak yerine onunla dalga geçmeyi, hatta korktuğun şeyi bilinçli olarak istemeyi içeriyor.
Kulağa çılgınca geliyor biliyorum… ama işte zaten bu yüzden işe yarıyor.

Eğer kaygı atağı yaşıyorsan…
Toplantıda sesinin titremesinden korkuyorsan…
Kalp çarpıntısının kötü bir şeye işaret edeceğinden endişeleniyorsan…
Paniğin ne zaman geleceğini düşünüp diken üstünde geziyorsan…
Ya da sosyal ortamlarda “ya panik olursam?” kaygısıyla kendini sıkıştırıyorsan…

Bu bölüm tam sana göre.

Bugün adım adım şunları konuşacağız:

• Kaygının beyinde nasıl çalıştığını
• Neden kaçındıkça daha da büyüdüğünü
• Korktuğun şeyi istemenin nasıl ters köşe bir rahatlama yarattığını
• Bu tekniği tam o an nasıl uygulayabileceğini
• Kaygıyı karikatürize ederek nasıl etkisizleştirebileceğini
• Ve tüm bunların bedenini birkaç dakika içinde nasıl sakinleştirdiğini

Ben bu tekniği hayatımda defalarca kullandım. En karanlık anlarda bile işe yaradığı oldu. O yüzden sadece teorik bir şey anlatmıyorum; gerçekten deneyimlediğim bir özgürlük hissinden bahsediyorum.

Bölümün sonunda senden ricam şu:
Eğer bu yöntemi denersen, mutlaka bana yaz.
Ne hissettin, nasıl çalıştı, nereye takıldın… Hepsini duymak isterim. Çünkü konu kaygı olduğunda, birlikte konuşmak gerçekten güçlendiriyor.

Ve unutma…
Kaygıdan kaçtıkça büyür.
Kaygıya yaklaştıkça özgürleşirsin.

Hazırsan, birlikte bu ters köşe yöntemin içine dalalım.

Herkesi memnun etmek için kendi ihtiyaçlarınızı arka plana atıyor musunuz? Sürekli "veren" taraf olmak, bir süre sonra içinizi boşaltıyor mu?

Bu bölümde, görünmez bir yük haline gelen aşırı fedakârlık döngüsünü masaya yatırıyoruz. İyi niyetle başlayan bu davranışın altında yatan psikolojik kökleri, çocukluktan getirdiğimiz hangi kalıpların bizi buna zorladığını ve bunun ilişkilerimizi nasıl etkilediğini dürüstçe konuşacağız.

"Hayır" diyememek, sınır koyamamak ve hep bir "koşulsuz verme" halinde olmak... Tüm bunların aslında bir öz-sevgi meselesi olduğunu fark etmeye ne dersiniz? Bencillikle, sağlıklı bir şekilde kendini merkeze almak arasındaki o ince çizgiyi birlikte keşfedeceğiz.

Bu sohbette bizi neler bekliyor?

• Aşırı fedakârlık nerede başlar, nereye varır?

• "İnsan pleysi" olarak bilinen kişilerin ortak ruh hali.

• Sağlıklı "ben" bilinci ile bencillik birbirinden nasıl ayrılır?

• Geçmişten gelen onay arayışımız bugünü nasıl şekillendiriyor?

• Sınır koymak neden bir lütuf değil, bir ihtiyaç?

• Bu döngüyü kırmak için bugün atılabilecek somut adımlar.

• Kendini unutmadan, gerçekten nasıl sevebilir ve verebiliriz?

İster özel hayatınızda ister iş yerinizde bu dinamiklerle boğuşuyor olun, "Neden hep ben?" sorusuna yanıt arıyorsanız, bu samimi sohbet tam size göre. Kendinize bir kahve yapın, kulaklıklarınızı takın ve bu önemli konuda kendinize kulak vermeye başlayın.

Duygusal açlık tam olarak nedir ve neden fark etmeden hayatımıza yön veren bir dinamik hâline gelir? Bu bölümde, çoğu zaman bilinç dışı çalışan bu içsel açlığın ilişkilerimizi, seçimlerimizi ve mutluluğumuzu nasıl etkilediğini birlikte ele alıyoruz.

Kendimizi istemediğimiz ilişkilerin içinde bulmamızın, benzer insanlar arasında dönüp durmamızın ya da sürekli aynı duygusal senaryoyu yaşamamızın arkasında çoğu zaman karşılanmamış ihtiyaçlar yatar. Bu podcast'te, duygusal boşlukların nasıl oluştuğunu, çocukluktan bugüne hangi deneyimlerle beslendiğini ve yetişkinlikte bizi nasıl yönlendirdiğini konuşuyoruz.

Ayrıca, bu döngüyü fark etmenin ve kırmanın psikolojik yollarına da değiniyoruz: ihtiyaçları tanımak, sınır koymayı öğrenmek, ilişkisel farkındalığı artırmak ve kendi duygusal kaynaklarımızı güçlendirmek…

Eğer uzun zamandır “Neden hep aynı ilişkileri yaşıyorum?” diye düşünüyor, içsel açlıkların ilişkilerdeki rolünü anlamak istiyorsanız, bu bölüm tam size göre.

Bu bölümde Klinik Psikolog Barış Özkoparanoğlu, yalnızlık hissiyle baş etmeye çalışan herkesin zaman zaman ihtiyaç duyduğu o hatırlatmaları samimi bir dille paylaşıyor. Yalnızlık, insanı hem duygusal olarak tüketen hem de zihinsel olarak sürekli meşgul eden bir deneyim. Kimi zaman uzaklaşmak istiyor, kimi zaman da neden böyle hissettiğini anlamaya çalışıyorsun. İşte tam bu noktada Barış, bu duyguyu tamamen ortadan kaldırmanın gerçekçi bir hedef olmadığını; asıl önemli olanın, bu hissin seni ele geçirmesine izin vermemek olduğunu vurguluyor.

Bu podcast bölümünde, sık sık gözden kaçan ama yalnızlıkla mücadelede gerçekten işe yarayan yedi temel noktaya değiniyor. Eğer bazen “kimse beni duymuyor”, “neden içimde bu boşluk var?” veya “bu böyle mi kalacak?” diye düşünüp duruyorsan, burada anlatılanlar sana yol gösterecek nitelikte.

Barış Özkoparanoğlu, yalnızlık duygusuyla karşılaştığında neleri hatırlaman gerektiğini, kendini daha dengede hissetmek için hangi küçük zihinsel adımların güç verdiğini ve bu hissi yaşarken aslında düşündüğün kadar “tek başına” olmadığını hissettiren içgörüleri paylaşıyor.

Bu bölüm, yalnız hissettiğinde açıp kendine bir nefes alanı yaratabileceğin bir rehber gibi tasarlandı.

Herkese merhaba! Bugün sana hepimizin aslında bildiği ama uzun zamandır unuttuğu bir şeyi hatırlatmak istiyorum: Kendimizi özgürce hissetmenin önemini. Hayatın içinde o kadar çok rol ve kural var ki… zamanla kendi sesimizi bile duyamaz hale geliyoruz. Hepimiz “mantıklı olmalı”, “ayıp olur”, “kendini kaybetme” gibi kurallarla büyüdük. Ama içimizdeki doğal, spontane ve saf taraf hâlâ orada, sessizce bekliyor.

Bugün tam da o tarafına dokunmak istedim. Çünkü güçlü bir zihin, sürekli kontrol altında olmaktan değil; kendine biraz alan açabilmekten başlıyor. Ben buna “saçmalama tekniği” diyorum. Yani filtresiz, amacı olmayan, sadece içinden geldiği gibi davranabildiğin küçük anlar… Bu anlar zihnini hafifletiyor, ruhunu tazeliyor ve sana iyi geliyor.

Bu bölümde konuşacağımız konular:
– Saçmalamanın ruh sağlığını nasıl güçlendirdiği,
– Günlük hayatta fark etmeden üzerimize bindirdiğimiz görünmez yükler,
– Kendi kendimize koyduğumuz katı kuralların bizi nasıl sınırladığı,
– Ve tüm bunlar arasında nefes almanın neden bu kadar değerli olduğu.

Eğer uzun süredir güçlü görünmeye çalışıyor, her şeyi “doğru” yapma telaşıyla yaşıyor veya sadece kendini biraz sıkışmış hissediyorsan… Bu bölüm tam sana göre. Çünkü bazen gerçek iyileşme, en ciddi olmayan yerden başlıyor.

Kendine zaman ayır, kendine iyi bak ve unutma… ara sıra saçmalamak tamamen normal. Hatta iyi geliyor.

https://barisozkoparanoglu.com/

Zor insanlarla yaşamak… Bazen gerçekten nefes tüketen, insanın enerjisini emen bir süreç olabiliyor. Hayatın içinde bazen sürekli eleştiren, hiçbir şeyden memnun olmayan, pasif-agresif tepkiler veren ya da bulunduğun ortamın enerjisini aşağı çeken insanlarla karşılaşmak kaçınılmaz. Ama bu, onlara karşı savunmasız olduğun anlamına gelmiyor.

Bu bölümde, Klinik Psikolog Barış Özkoparanoğlu olarak, tam da bu ilişkilerde nasıl daha güçlü durabileceğini, iletişimini nasıl sağlamlaştırabileceğini ve psikolojik dayanıklılığını nasıl artırabileceğini beraber konuşacağız.

Bu podcast’te şunlara değineceğiz:

• Zor insan tiplerini ayırt etmek için kullanabileceğin temel işaretler

• Manipülatif davranışların perde arkasını fark etme yöntemleri

• İletişim sırasında kendi alanını ve psikolojik sınırlarını koruma stratejileri

• Gerektiğinde sağlıklı bir şekilde sınır koymanın yolları

• Tartışmaların büyümesini engelleyen, sakinliği koruyan basit ama etkili teknikler

• Duygusal dayanıklılığı güçlendiren pratik uygulamalar

İster iş yerinde, ister aile içinde, ister romantik ilişkilerinde… “Zor insanlarla nasıl daha sağlıklı bir ilişki kurarım?” sorusuna net, uygulanabilir ve bilimsel temele dayanan yanıtlar bulacaksın.

Hazırsan, birlikte bu zorlu ilişki dinamiklerini anlamaya başlayalım.

Bugünkü bölümde, birçok kişinin yaşadığı ama adını tam olarak koyamadığı bir durumdan bahsedeceğiz:
“Tüm testlerim normal ama hâlâ ağrılarım, çarpıntım ya da nefes darlığım var...”

Bu cümle size de tanıdık geliyorsa, belki de yaşadığınız şeyin adı somatizasyondur.
Psikolojide somatizasyon, duygusal stresin ya da bastırılmış duyguların bedensel belirtiler şeklinde ortaya çıkması anlamına geliyor. Yani beden, kelimelerle anlatamadıklarımızı ağrılar, çarpıntılar veya yorgunlukla anlatmaya başlıyor.

Bu bölümde,

• Somatizasyonun ne olduğunu,

• Duyguların bedende nasıl bir dile dönüştüğünü

• Ve bu durumla başa çıkmak için neler yapılabileceğini konuşacağız.

Eğer siz de “Doktor psikolojik dedi ama ben gerçekten hissediyorum” diyorsanız, bu bölümü kaçırmayın.

Hiç “Değer verdiğim insanlar neden beni bu kadar üzüyor?” diye düşündün mü?
Aslında çoğu zaman bizi kıran insanlar değil, onlara yüklediğimiz anlamlar, beklentiler ve hayalimizde yarattığımız versiyonlardır.

Bu bölümde, yanlış insanlara doğru değer vermenin ne demek olduğunu, neden bazı ilişkilerde hep aynı döngülere takıldığımızı ve duygusal sınırlarımızı nasıl koruyabileceğimizi konuşuyoruz.

Kendini sorgulamak, duygusal olarak güçlenmek ve ilişkilerinde daha sağlıklı bağlar kurmak istiyorsan bu bölüm tam sana göre.
Unutma, gerçek değer karşındakini değiştirmeye çalışmadan sevebilmektir — ve en önemlisi, değeri önce kendine vermeyi öğrenmektir.

Bir işe başlıyorsun ama birkaç dakika sonra telefonuna bakıyorsun, ya da ders çalışırken aklına bambaşka bir şey geliyor…
Tanıdık mı geliyor?
Bu bölümde, odaklanma sorunuyla yıllarca nasıl mücadele ettiğimi ve sonunda dikkat süremi nasıl uzattığımı adım adım anlatıyorum.

Gerçek deneyimlerimden yola çıkarak, zihinsel sekmeleri kapatma egzersizi, film odaklanma antrenmanı ve duygusal gürültüyle baş etme teknikleri gibi, dikkatini yeniden kazanmanı sağlayacak yöntemleri paylaşıyorum.

Bu bölüm, yalnızca “dikkat dağınıklığı” yaşayanlar için değil; DEHB (Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu) ile mücadele eden herkes için de destekleyici olabilir.
Zihnini susturmayı değil, yönlendirmeyi öğrenmenin ne kadar dönüştürücü olabileceğini konuşuyoruz.

Odaklanma, tıpkı bir kas gibi. Ne kadar çalıştırırsan, o kadar güçleniyor.

Bugün, depresyonla başa çıkmak için bilimsel olarak etkili olduğu kanıtlanmış yedi basit alışkanlıktan bahsedeceğim.
Günümüzde neredeyse hepimiz, zaman zaman kendimizi karanlık bir ruh halinin içinde buluyoruz.
Yorgunluk, isteksizlik, hiçbir şeyden keyif almama… Ve o noktada çoğumuz aynı soruyu soruyoruz:
“Depresyon nasıl geçer?”

Eğer sen de bu soruyu kendine sık sık soruyorsan, bugün anlatacaklarım tam sana göre olabilir.
Çünkü yapılan bilimsel araştırmalar, bazı yaşam alışkanlıklarını düzenli hale getiren insanların depresyon riskini yaklaşık %50 oranında azalttığını gösteriyor.
Evet, yanlış duymadın — sadece ilaçlar ya da terapi değil, günlük hayatta yaptığın küçük değişiklikler de zihinsel sağlığın üzerinde büyük fark yaratabiliyor.

Bu bölümde konuşacağımız şeyler basit ama etkili:
Günde 20 dakikalık bir yürüyüş, kaliteli bir uyku, dengeli bir beslenme, sosyal bağlantıları güçlendirmek…
Bunların her biri, beyninde mutluluk ve dengeyi destekleyen kimyasalları harekete geçiriyor.

Unutma, depresyonla baş etmek sadece “iyi hissetmeye çalışmak” değildir.
Aslında, kendine küçük ama kararlı bir şekilde iyi davranmaktır.
Bu 7 alışkanlık da sana tam olarak bunu hatırlatacak:
Küçük adımların, büyük bir iyileşme sürecine dönüşebileceğini.

O yüzden bu bölümü dikkatle dinlemeni istiyorum.
Çünkü birazdan anlatacaklarım, hem bilimsel dayanaklara sahip hem de her gün uygulayabileceğin kadar basit.
Hazırsan, gel birlikte başlayalım:
Depresyonu azaltan 7 basit ama etkili alışkanlık…

Eğer “sigarayı bırakabilir miyim?” diye düşünüyorsan, doğru yerdesin. Bu bölümde, kendi deneyimlerimden yola çıkarak sigarayı nasıl bıraktığımı, hangi yöntemleri kullandığımı ve bu sürecin ardından neler yaşadığımı tamamen samimi bir şekilde paylaşacağım.

Bir psikolog olarak, bağımlılık döngüsünü anlamana yardımcı olacak ve zihnini bu alışkanlıktan özgürleştirecek psikolojik stratejileri adım adım anlatacağım. Eğer sen de “sigarayı bırakmak için ne yapmalıyım?” diyorsan, burada paylaştığım yöntemleri denemen gerçekten önemli.

Unutma, “sigarayı bırakmak istiyorum” demek zaten bu yolculukta attığın en kritik ilk adım. Bu podcast bölümünde, o kararı nasıl kalıcı hale getirebileceğini öğreneceksin.

Bu yüzden sonuna kadar dinlemeyi sakın bırakma; çünkü sigarayı bırakmak için ihtiyacın olan her şeyi bu bölümde bulacaksın.

Hayatta karşılaştığımız stres, belirsizlik ve zorluklar aslında bizi kırmak yerine daha güçlü hale getirebilir. Bu bölümde psikolojik antifragilite kavramını ele alıyor ve zorluklarla başa çıkmanı kolaylaştıracak 4 pratik psikolojik yöntem paylaşıyorum.

🎙️ Bu bölümde şunları bulacaksın:

• Zorluklardan kaçmamanın önemi ve dayanıklılığı artırma yolları

• Olumsuz olaylara karşı bakış açını değiştirme teknikleri

• Güçlü destek sistemleri oluşturmanın psikolojik faydaları

• Krizlerden sonra kendini yeniden inşa etme ve güçlenme stratejileri

Hayat her zaman kolay olmayacak. Ama doğru yöntemlerle stresle başa çıkmak, psikolojik dayanıklılığını artırmak ve her darbeden sonra kendinin daha güçlü bir versiyonunu ortaya çıkarmak mümkün.

#antifragility #psikoloji #dayanıklılık

Merhaba! Bugünkü bölümde çok önemli bir kavramdan söz edeceğiz: tektipleşme.
Hiç kendi hayatını yaşamak yerine, sanki başkalarının senin için çizdiği yolda yürüyormuş gibi hissettin mi? Bazen toplumun beklentileri, sosyal medyanın yarattığı algılar ve başarıya dair dar kalıplar, bizi yavaş yavaş birbirimize benzetiyor. Sonuç mu? Kendi farklılıklarımızı kaybediyor, kim olduğumuzu sorgular hale geliyoruz.

Bu durum sadece özgünlüğümüzü değil, ruh sağlığımızı da etkiliyor. Kaygı, tükenmişlik ve yeterince iyi olmadığımızı hissetmek gibi ağır yükler taşıyoruz. Ama güzel bir haberim var: özgün kalmak mümkün!

Bunu nasıl yapabiliriz? Öncelikle kendi değerlerini keşfetmekle başlayabilirsin. Seni gerçekten ne mutlu ediyor, buna odaklan. Başkalarıyla kıyaslamayı azalt, çünkü her bireyin yolu kendine özgüdür. Cesur ol, yeni şeyler dene ve yaratıcılığına alan aç.

Eğer sen de “kendi yolumu çizmek istiyorum” diyorsan, bu bölüm tam sana göre. Belki de bu sohbet, seni kendin olmaya doğru atacağın ilk adım olur.

Bazen hepimiz kendimizi başarısız gibi hissediyoruz, değil mi?
Terfi gelmediğinde, hayatımızda istediğimiz ilişki olmadığında ya da çevremizden biri bizden daha hızlı ilerlediğinde… İçimizden bir ses hemen “Ben yeterince iyi değilim” diyor.

Ama gerçekten öyle mi? Yoksa biz başarıyı ölçtüğümüz yeri mi yanlış seçiyoruz?

Bugünkü bölümde biraz bunun üzerine konuşmak istiyorum.

• Başarısızlık hissinin aslında nereden doğduğunu,

• Neden başarıyı tek bir alana sıkıştırıp kendimizi oradan değerlendirdiğimizi,

• Sosyal medyanın bu algıyı nasıl büyüttüğünü
  ve en önemlisi, başarıya bakış açımızı nasıl değiştirebileceğimizi paylaşacağım.

Çünkü başarı dediğimiz şey sadece iş, para ya da ilişki değil. Çok daha geniş, çok daha kişisel bir yolculuk aslında.

Bugün sizlerle kimlik çatışması üzerine konuşmak istiyorum. Hepimiz hayatımızda farklı maskeler takıyoruz. İş yerinde daha profesyonel, arkadaşlarımızla eğlenceli, aile içinde sorumluluk sahibi bir yanımızla var oluyoruz. Aslında bu durum oldukça doğal; çünkü hepimiz bulunduğumuz ortama göre kendimizi uyarlamaya çalışıyoruz. Ancak bazen bu maskeler birbirine karışabiliyor. İşte o zaman kimlik çatışması dediğimiz durum ortaya çıkıyor.

Peki kimlik çatışması nedir? Aslında bu, hangi ortamda hangi rolü oynadığımızı ayırt edememeye başladığımızda yaşadığımız içsel bir çelişki. Bu durum, kendimizi yabancı hissetmemize, hatta “Ben kimim?” sorusunu daha sık sormamıza yol açabiliyor.

Bu bölümde kimlik çatışmasının nedenlerinden, günlük hayatımıza olan etkilerinden ve gerçek benliğimizi bulmak için neler yapabileceğimizden bahsedeceğim. Eğer siz de zaman zaman kendinizi tanımlamakta zorlanıyorsanız, bu bölüm size ışık tutabilir.

Merhaba, hoş geldin! Bugün ilişkilerde güven konusunu konuşacağız.

Biliyorsun, ilişkilerde güven bazen daha en başta ortaya çıkıyor, bazen de yıllar geçtikten sonra fark ediyoruz ki güven kırılmış. İşte bu noktada hem ilişkimiz hem de kendimiz için ne yapacağımızı bilmek çok önemli.

Bu bölümde sana, kaybolan güvenin nasıl yeniden kazanılabileceğini ve güven krizlerini aşmanın en etkili yollarını adım adım anlatacağım. Eğer sen de “İlişkilerde güven nasıl sağlanır?” diye merak ediyorsan, bu adımlar senin için gerçekten faydalı olacak.

Hadi başlayalım…

Merhaba, hoş geldin. Bugün seninle çok kişinin yaşadığı ama çoğu zaman adını tam olarak koyamadığı bir konudan bahsedeceğiz: Obsesif Kompulsif Bozukluk, yani kısaca OKB.

Belki sen de evden çıkmadan önce kapıyı defalarca kontrol ediyorsun. Ya da ocağı kapattığından emin olmak için tekrar tekrar dönüp bakıyorsun. Hatta bazen telefonla fotoğraf çekip kendine kanıt oluşturuyorsun ama buna rağmen zihninden “ya yine de kötü bir şey olursa” düşüncesi gitmiyor. Eğer bunlar sana tanıdık geliyorsa, muhtemelen OKB’nin hayatındaki izlerini fark ediyorsun.

Peki OKB nedir?
Öncelikle obsesyon dediğimiz şey, zihnimize istemeden gelen, rahatsız edici ve kaygı yaratan düşünceler. Mesela: “Ya kapıyı kilitlemediysem, ya ocağı açık unuttuysam, ya çocuğuma zarar verirsem…” gibi.

Kompulsiyon ise bu düşüncelerin yarattığı kaygıyı azaltmak için yaptığımız tekrar eden davranışlar. Yani sürekli kapıyı kontrol etmek, elleri defalarca yıkamak ya da kaldırımdaki çizgilere basmadan yürümek gibi.

Şimdi bir örnek düşünelim: Evden çıkarken kapıyı kilitledin. Çoğu insan bir kere bakar, yoluna devam eder. Ama OKB’si olan biri, o kapının gerçekten kilitli olduğuna asla emin olamaz. “Acaba kilitledim mi, ya hırsız girerse?” düşünceleri zihnini sürekli meşgul eder. Bu kaygıyı bastırmak için kapıyı defalarca kontrol eder, bazen tekrar açıp yeniden kilitler. İşte bu döngü, yani obsesyon ve kompulsiyonun birleşimi, OKB’yi kısır bir döngü haline getirir.

Peki, bu döngüden çıkmak mümkün mü? Evet, ama kolay değil. Şimdi gel, birkaç yöntemden bahsedelim.

Birinci yöntem: Maruz bırakma.
Yani korkularımızla yüzleşmek. Mesela temizlik takıntısı olan biri, bir yere dokunduğunda “mikrop kaptım” düşüncesiyle ellerini defalarca yıkayabilir. Burada yapılması gereken şey, önce kendini gözlemlemek: Günde kaç kere elini yıkıyorsun? Her seferi ne kadar sürüyor? Bu listeyi çıkardıktan sonra, adım adım azaltmak. Önce bir yıkamayı azalt, sonra süresini kısalt. Zamanla zihnin şunu öğreniyor: defalarca yıkamakla bir kere yıkamak arasında fark yok.

İkinci yöntem: Düşünceyi yeniden yapılandırmak.
Yani zihnimizdeki otomatik düşünceleri sorgulamak. “Burada milyarlarca mikrop var, kesin hasta olacağım” dediğinde kendine şu soruları sor: Gerçekten kanıtım var mı? Dokunduğum yüzeye herkes hasta oluyor mu? Daha önce bu kadar çok yıkamadığımda başıma ne geldi? Çoğu zaman fark ediyorsun ki aslında bu düşünceler, gerçeğe dayanmıyor.

Üçüncü yöntem: Kaygıyla oturabilmek.
Bu en zoru. Çünkü beynin sana “hemen yıka ve rahatla” diye bağırıyor. Ama sen ellerini yıkamadan birkaç dakika beklersen, kaygının dalga gibi yükselip sonra yavaş yavaş azaldığını göreceksin. Bu süreyi adım adım uzattığında, zihnin şunu öğreniyor: “Elimi yıkamasam da kötü bir şey olmayacak.”

Son olarak, unutmamak lazım ki OKB ve stres çok yakın arkadaş. Hayatında stres ne kadar fazlaysa, OKB belirtileri de o kadar artar. Bu yüzden stresle baş etmeyi öğrenmek de çok önemli.

Bugünkü bölümde OKB’nin ne olduğunu, obsesyon ve kompulsiyonun nasıl işlediğini ve başa çıkmak için neler yapabileceğini konuştuk. Eğer sen de bu döngüyü yaşıyorsan, küçük adımlarla değişimin mümkün olduğunu bilmeni istiyorum.

Dinlediğin için teşekkür ederim. Kendine çok iyi bak, bir sonraki bölümde görüşmek üzere. 🎧

Merhaba sevgili dinleyiciler,
Bugün sizlerle çok önemli bir konuyu konuşacağız: depresyon ve belirtileri.

Öncelikle şunu bilmelisiniz: Her yorgunluk depresyon değildir. Evet, bazen hayat gerçekten çok zor gelir, üst üste stres yaşarız, uykusuz kalırız ve kendimizi halsiz hissederiz. Bu çok normal. Ama depresyon bundan farklıdır. Geçici bir moral bozukluğu değil; haftalarca, aylarca sürebilen bir ruhsal durumdur. Sanki üzerinizde görünmez bir ağırlık varmış gibi hissedersiniz ve bu his bazen ne yaparsanız yapın hafiflemez. Hayatın renkleri solmuş gibi gelir; eskiden keyif aldığınız şeyler artık aynı mutluluğu vermez. Basit günlük işler gözünüzde büyür ve enerjiniz tükenmiş hissedersiniz.

Peki depresyonu nasıl fark edebilirsiniz? İşte size 9 önemli belirti:

1. Sürekli ve Yoğun Mutsuzluk Hali
Depresyonu normal mutsuzluktan ayıran en kritik nokta, bu mutsuzluğun uzun süre devam etmesidir. Mutlu olmak için bir sebebiniz olsa bile, içinizdeki o derin karanlık hissi kaybolmaz. Sanki hayatla aranızda kalın bir cam varmış gibi olur ve günün en güzel anlarında bile huzursuzluk hep oradadır.

2. Eskiden Keyif Aldığınız Şeylere İlgi Kaybı
Eskiden sizi mutlu eden hobiler artık anlamsız gelir. Sevdiğiniz insanlarla vakit geçirmek bile isteksiz hale gelir. Favori yemekler, diziler ya da filmler artık aynı keyfi vermez. Bu durum hem ruh halinizi hem sosyal hayatınızı etkiler.

3. Yorgunluk ve Enerji Eksikliği
Depresyon, yeterince uyusak bile bitkin uyanmamıza neden olur. Gün boyu yorgun hissedersiniz; her hareket büyük bir çaba gerektiriyormuş gibi gelir. Sorumluluklar devasa görünür ve mental olarak da kendinizi bitkin hissedersiniz.

4. Uyku Düzeninde Bozulma
Depresyonda uyumakta güçlük çekebilir, gece sık sık uyanabilir veya sabah erken kalkıp bir daha uyuyamayabilirsiniz. Bazıları ise tam tersi, sürekli uyumak ister. Bu durum, yorgunluğunuzu artırarak kısır bir döngü oluşturur.

5. Dikkat ve Konsantrasyon Sorunları
Konuşmaları takip etmek, kitap okumak veya karar vermek zorlaşabilir. Küçük işler bile uzun zaman alabilir. Bu dikkat eksikliği, depresyonun sık görülen belirtilerindendir.

6. Suçluluk ve Değersizlik Duyguları
Kendinizi sürekli geçmiş hatalarınızla suçluyor veya değersiz hissediyorsanız dikkat edin. “Hiçbir şey doğru gitmiyor” gibi düşünceler zihninizi meşgul eder ve motivasyonunuzu azaltır.

7. İştah ve Kilo Değişiklikleri
Depresyon bazı kişilerde iştah kaybına, bazılarında ise aşırı yeme isteğine yol açar. Bu da kilo kaybı veya aşırı kilo almaya neden olabilir. Yeme alışkanlıklarındaki bu değişiklik ruh halinizle doğrudan bağlantılıdır.

8. Umutsuzluk ve Geleceğe Karşı Karamsarlık
Hiçbir şey düzelmeyecekmiş gibi hissedebilir, plan yapmak veya hedef belirlemek anlamsız gelir. Küçük aksilikler bile büyük bir felaket gibi görünür.

9. Özbakım Eksikliği
Depresyon kişisel bakım rutinlerini de etkiler. Duş almak, saç taramak, evi toparlamak veya yemek yapmak bile büyük bir çaba gibi gelir. Kendinizi ihmal etmek ruh halinizi daha da kötüleştirir.

Sevgili dinleyiciler, eğer kendinizde veya yakın çevrenizde bu belirtileri fark ediyorsanız, bunu ciddiye almak çok önemlidir. Depresyon sadece farklı bir ruh hali değil; hayatın her alanını etkileyebilen ciddi bir durumdur.

Bu podcast bölümünde depresyonun ne olduğunu ve belirtilerini anlattım. Bir sonraki bölümde ise depresyonla başa çıkma yöntemleri ve çözüm önerilerini detaylı olarak ele alacağım.

Kendinize iyi bakın ve hayatın küçük güzelliklerini fark etmeye çalışın. Unutmayın, yardım istemek güçtür ve bu yolculukta yalnız değilsiniz.