U svijetu gdje svako ima svoju verziju istine, dokumenti ostaju jedino zajedničko tlo. Ovaj audio zapis istražuje odnos između medijske buke i tišine sudskih arhiva.
Naglasak je stavljen na odgovornost pojedinca da preskoči interpretaciju i ode direktno na izvor. Presude međunarodnih sudova ne promatraju se kao pobjeda jednih nad drugima, već kao kodificirani zapis vremena, očišćen od emocija i propagande.
Resurs korišten u analizi:Baza sudskih presuda i činjenica: www.warcrimesdatabase.net