İstanbul’la ilgili olup da kütüphanemde yer alan bol miktarda değerli kitaplardan biri de “İstanbul Mektupları” adını taşıyor. Tatar Türklerinden biri olan Fatih Kerimi’nin bu eseri II. Meşrutiyet İstanbul’unu çeşitli yönleriyle konu alması bakımından büyük bir önem taşıyor. Türk dünyası ile Osmanlı Türkleri arasındaki ilişkileri öne çıkarması itibarıyla da dikkati çekiyor.

Dünyanın gidişatıyla ilgili dört fotoğraf çekeyim, halimiz niceymiş, yolculuk nereyeymiş, biraz yakından bakalım, görelim… Çin, yapay güneş enerjisi üretmiş! Rusya, Avrupa’nın tepesine çökecekmiş!

İsrail’in sergilediği mafya devlet ve hukuksuzluk İsrail’in icraatlarıyla sınırlı kalacak zannetmiştik; ABD Venezüella devlet başkanını kaçırması bu hukuksuzluğun bu dönemin genel geçer politikasına dönüştüğünü gördük.

Geçtiğimiz hafta Venezuela’da yaşananları sadece “beklenmedik bir operasyon” olarak okumak, yakın tarihi ıskalamak olur. Devlet Başkanı Maduro’nun Karakas’taki evinden kaçırılarak New York’a götürülmesini, Trump’ın açıklamasından sadece birkaç saat sonra canlı yayınlarda izledik. Amerika’nın dünya kamuoyuna “narko-terörle mücadele” kılıfıyla sunduğu bu el koyma girişimi; aslında 22 yıl gecikmiş bir darbenin, yarım kalmış bir enerji gaspının son perdesiydi.

Geçen haftalarda “Her şeyin şafağındayız” diye yazmıştım. Venezuela derken İran gündeme geldi. İran meselesini daha başka bir yazıya bırakarak Venezuela ekseninde “Trump kime ne mesaj verdi?” sorusuna odaklanmak istiyorum. 

Tarihin meraklı bir öğrencisi olarak güncel olaylarla geçmişte yaşanan olaylar arasındaki benzerlikler bana hayli ilginç geliyor. Dekorlar değişiyor, ama insanlar büyük ölçüde aynı kalıyor. Geçen yazımda ABD’nin Venezuela’ya müdahalesini yaklaşık 2500 yıl önce “Atina İmparatorluğu”nun Melos Adası’na yönelik askerî müdahalesine benzetmiştim.

Hazine ve Maliye Bakanlığı 6 Ocak 2026 tarihinde mali ve sosyal haklara ilişkin genelgeyi yayımladı. Böylece memurlara, sözleşmeli personele ve emeklilere verilecek zam oranı da % 18,6 olarak açıklandı. Bugünkü yazımızda 2026 yılı Ocak ayından itibaren memurların günlük hayatlarında sıklıkla karşılaştıkları/karşılaşacakları ve bilmesinde büyük fayda olan kritik bilgileri okuyucularımızla paylaşacağız.

Son günlerde aldı bir siyasi doğruculuk söylemi gidiyor. Tartışmayı hem değerli hem de yerinde buluyorum. Ama sanırım Türkiye’nin konuşması gereken başka bir doğruculuk sorunu daha var. Belki de en önemlisi; iktisadi doğruculuk…

Gelişen teknolojiler insanoğlunun hayrına değil. Yeni teknolojilerin doğurduğu yeni iş kolları günlük hayatta fiziksel hareketleri kısıtladıkça ortaya ilaç şirketlerinin iştahını açan farklı sağlık sorunları çıkıyor.

Niçin bu köşeden, niçin yüz yüze değil? Hiçbir engel yok. Durumum pek elvermediği için bu defa buradan, müsait olduğumuzda hasret de gideririz.

Aynı manaya delalet ettiğini düşündüğümüz için birbirinin yerine kullandığımız kimi kelimeler var ki tefrik edilmeden kullanımları ya meramımızı ifadede bizi acze düşürüyor yahut kastettiğimizin dışında bir anlaşılmaya sebep oluyor. Lisanımızı ‘öz’ Türkçeleştireceğiz derken özünden koparma cinayetinin bedelini tefekkürümüzü kefenleyerek ödüyoruz.

10 Mart Mutabakatı çerçevesinde kendisine tanınan süre bitiği halde SDG gereken adımları atma konusunda ayak sürümeye devam etmekle kalmadı, Halep’te işgal ettiği bölgelerden saldırganca tutumlarına devam etti. Suriye hükümetinin başlattığı operasyon şimdiye kadar SDG’ye yaptığı uyarılardaki ciddiyetini ve söylediğini yapacak güce de sahip olduğunu gösterdi. Bu işin şakası yok. Suriye’nin mevcut askeri yapısını oluşturan hükümet daha bir sene önce İran ve Rusya’nın da desteklediği Suriye Baas ordusunu 11 günlük bir operasyonla alaşağı etti. Suriye’nin bütün topraklarını karış karış bilen ve 14 yıllık her türlü savaş tecrübesine sahip, çok daha önemlisi savaşmak için çok geçerli, çok ulvi nedenleri ve motivasyonları, inançları olan zinde güçlerden oluşuyor.

“(SDG/YPG’nin) İsrail’le bir koordinasyon içerisinde, İsrail’in bölgemizde yürüttüğü, ‘böl-parçala-yönet’ politikasına alet olacak bir aktöre dönüşmesi de maalesef tesadüf değil. Biz, Yemen’de olanı, Somaliland’de olanı, Sudan’da olanı, Suriye’de olanların hepsini artık aynı perspektiften, aynı mercekten görmeye başladık.

“Pınarbaşı-Şarkışla arasında bir köyde doğdum. Bu yüzden, Kayseri’den çok Sivaslı sayılırım. Babam Almanya’da işçiydi. Bizi hiç götürmedi, ama kendisi Almanya’ya trenle gider gelirdi. Tarihe ve coğrafyaya olan ilgimi, babam sayesinde kazandım. Onun ufku ve telkinleri, benim gözümü açtı. Anlattığına göre: Tren, yola devam ederken -bugün Bulgaristan sınırları içinde yer alan- Filibe’de uzunca bir mola verirmiş.

Yıl olmuş 2071… Takvimler 1071’den 2071’e zaman tüneli diye ileri sarıyor, vizyon metinleri “küresel güç”, “dijital çağ”, “yerli ve millî atılım” diye başlıyor. Ama sahne arkasında manzara tanıdık…

Takvim döndü, yıl değişti ama bizim gündemimizdeki iki temel konuda bir değişiklik yok. Yani 2026 yılının genelinde yine enflasyon ve enflasyon gelişmelerine bağlı olarak politika faizinin seviyesi ile makroihtiyati tedbirleri konuşacağız.

Dün Ak Parti Grup Başkanı Abdullah Güler, 4 milyon 900 binden fazla kişiyi doğrudan; onlardan etkilenmeleri söz konusu ortalama 4 kişiyi dikkate alırsak da 16 milyondan fazla insanı dolaylı etkileyecek önemli bir kararı açıkladı. En düşük emekli maaşı 20 bin olacak…

Gelmek ve gitmek fiillerine ‘mezar taşı’ terkibinin eklendiği ‘Hattat Mezar Taşları’ temalı bir kitap adının önce hüznü ihtiva edeceği aşikardır. Zira zamana karşı duyulan kırılganlığın adı olarak hüzün hatırlamaya bitişiktir ve bu manada unutmak hatırlamanın negatifidir.

ABD’deki Trump yönetiminin Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro ile eşini bir gece yarısı ürpertici bir operasyonla bir mafya babası gibi evinden kaçırarak ABD’ye getirmesi ve yargılaması, normal şartlarda hiçbir hukuk kuralına ve diplomatik nezakete uymasa da, kapitalist sistem böyle bir sistem: Darwinist, güçlü olanın haklı görüldüğü, orman kanunlarının yürürlükte olduğu mafyavârî bir sistem.

Tam bir ay önce en çok merak ettiğim konulardan biri şuydu: SDG’ye entegrasyon için verilen süre yıl sonunda dolacaktı. Ancak eylül-ekim’e yapılan görüşmeler, İsrail’in kasım ayında bölgesel gerilimi artırma kararı nedeniyle kesilmişti. SDG, İsrail’in kayığına binmişti. O halde süre bittiğinde, ne olacaktı? Yaralarını sarmaya çalışan Şam yönetimi askeri yönteme başvuracak mıydı? Yoksa süreci zamana mı yayacaktı?