Marcin Adamkiewicz jest autorem książki o wyjątkowej tematyce.

Powieść umiejscowiona w czasie zmierzchu Prusów, nieco zapomnianego, nieco legendarnego plemienia, z którym – niepokornym, wojowniczym i silnym – nie potrafił sobie poradzić nikt, poza Krzyżakami. Jak się to dla nas – Polaków – skończyło, wszyscy wiemy… może trzeba było zostać przy Prusach? Marcin odtwarza niemal z niczego ich tradycje, wierzenia, życie codzienne i nie takie znów codzienne.

Opowiada, skąd pomysły, inspiracje i co jest wymysłem jego wyobraźni, a co pokłosiem długich godzin spędzonych nad średniowiecznymi kronikami…

Pierwszy polski autor rodzącego się na wschodzie trendu: LitRPG.

Próbował przekonać Łukasza, że nie napisał niczego wyjątkowego, ale my wiemy, że wyjątkowe rzeczy nie powstają z połączenia wyjątkowych składników, tylko z pasji oraz wizji. Tomkowi nie brakowało tego oraz – jak sam stwierdził – wolnego czasu, dlatego dziś możemy przeczytać książkę pełną współczynników takich jak siła, zręczność czy charyzma głównego bohatera.

Jak często miewacie okazję przeczytać opis głównego bohatera tak wnikliwy i dokładny?

Mieli być przepytani osobno, żeby nie uzgadniać zeznań, ale ostatecznie przyszli razem, jako twórcy jednego uniwersum (chociaż nie tylko tego jednego).

Opowiadali dlaczego warto sięgnąć po ich książki, skąd się wziął pomysł na złego głównego bohatera (albo raczej złych głównych bohaterów), o pomysłach i inspiracjach.

Zeter pokazała swoją “złą” stronę, a Kornel – stronę “dziwną”.

Łukasz i Klaudiusz nie zwalniają tempa na Łódzkich Targach Książki.

Tym razem przed ich mikrofonem siada Krzysztof Biliński – wydawca i redaktor naczelny Wydawnictwa IX, jednej z najciekawszych oficyn działających na pograniczu fantastyki, grozy i ambitnej literatury środka.

W wywiadzie Krzysztof opowiada o kulisach pracy wydawcy, o tym, czym dzisiaj wyróżnia się dobra książka i dlaczego IX stawia na odważne, nietuzinkowe projekty. Jest też o misji, pasji i o tym, jak wygląda codzienność kogoś, kto na co dzień decyduje, jakie historie trafiają do czytelników.

To szczera, konkretna rozmowa z człowiekiem, który nie boi się ryzyka – i dzięki temu na polskim rynku pojawiają się książki, których nikt inny nie miałby odwagi wydać.

Łukasz i Klaudiusz – nasza niezawodna załoga reporterska – wylądowali na Łódzkich Targach Książki, aby złapać dla Was kilka wywiadów i klimat tego wydarzenia.

W pierwszej rozmowie, otwierającej cykl, Łukasz odpytuje Piotra Trybuchowskiego, jednego z organizatorów targów.

Piotr opowiada o tym, skąd bierze się pasja, która napędza takie imprezy, dlaczego targi książki są czymś więcej niż tylko spotkaniem czytelników z autorami, oraz co daje ludziom przestrzeń, w której słowo pisane żyje naprawdę – między stoiskami, rozmowami i energią uczestników.

To krótka, ale treściwa rozmowa o sensie tworzenia miejsc, w których literatura zderza się z ludźmi.

W najnowszym odcinku Zwyciężonego załoga rozprawia się z relacjami grimdarku i dark fantasy.

Wychodzimy od definicji, a konkretniej od problemów z definicjami, przedzieramy się przez propozycje fandomu, kwestionujemy funkcjonalność przyjętych rozwiązań i szukamy pozorów spójności.

Zestawiamy ze sobą obie konwencje, rozmawiamy o punktach wspólnych i różnicach, proponujemy gradację „mroku” obecnego w grimdarku oraz dark fantasy i zastanawiamy się, dlaczego umieszczanie go w fantastyce, może być atrakcyjne dla odbiorcy.

Polecamy książki (oczywiście bez spoilerów), szukamy dobra, uśmiechamy się do zła i staramy się znaleźć światy bardziej szare od naszego. Kiedy chcemy, jesteśmy niespotykanie zabawni, a kiedy nie chcemy, nie jesteśmy.

Wychodzą: Pani Anna z Jeziora, Czarodziej Adam z kapelusza, Gaduła Tomek z propozycją oraz Kapitan Klaudio z siebie na całe to gadanie.

Rok 2025 to czas, w którym gry stają się czymś więcej niż rozrywką – to rynek, ideologia i pole bitwy o uwagę. W najnowszym odcinku „Zwyciężonego” przyglądamy się rozdźwiękowi między tym, co chwalą krytycy, a tym, co naprawdę wybierają gracze. Czy oceny w recenzjach jeszcze coś znaczą, kiedy „kasa rządzi wszystkim”?

Rozmawiamy o Clair Obscure: Expedition 33, oczekiwanym Silksongu, wiecznie aktualnym Fortnite, a także o tym, jak porażki pokroju Fallout 76 czy zmęczenie tytułami typu Apex zmieniają definicję „dobrej gry”.

To rozmowa o współczesnej grze jako towarze, o złudzeniach niezależności recenzentów i o tym, jak algorytmy potrafią wygrywać z gustem. Bo może dziś zwycięża nie ten, kto gra najlepiej, lecz ten, kto potrafi sprzedać iluzję zwycięstwa.

Przyglądają się: rapujący Bartek, kulturalny Pawełek oraz kapitan Klaudio.

Przemysław Duda - neurobiolog, lekarz, naukowiec, pisarz nominowany do nagrody Zajdla wylądował na pokładzie Zwyciężonego. Specjalista od podstaw formowania się pamięci pozwolił nam przypomnieć sobie najlepsze lata, próbował też z własnej pamięci odtworzyć wydarzenia prowadzące go do tego miejsca: zderzenia z naszą załogą!

Opowiadał więc szeroko o nominacji, o swoich początkach, pomysłach, riserczu i łączeniu funkcji naukowca i pisarza w jednym.

Mówił wieloma językami i unikał trudnych pytań jak mógł, ale wszystko mamy nagrane i niniejszym Wam prezentujemy!

W lądowaniu brali udział Przemysław D. oraz załoganci „Zwyciężonego” w osobach uprzejmego Łukasza i (nie)uprzejmego Klaudia.

W najnowszym odcinku „Zwyciężonego” załoga wjeżdża z listą rzeczy, które ostatnio zrobiły nam dzień… oraz tych, które doprowadziły nas na skraj furii i rozpaczy egzystencjalnej.

Każdy dorzuca swój zachwyt, swoją wkurzawkę i swoją mikroapokalipsę. Jest szczerze, jest zabawnie, momentami trochę żółć się ulewa — ale przecież po to tu jesteśmy.

Jeśli lubicie odcinki, w których człowiek może się pośmiać i przy okazji poczuć mniej samotny w swoich „dlaczego to w ogóle istnieje?”, to będzie jak znalazł.

Wjeżdżają: kochający Maciek, hejtujący Klaudiusz oraz trochę taki, a trochę siaki Tomek.

W najnowszym odcinku „Zwyciężonego” bierzemy na warsztat temat krytyki — tej merytorycznej, potrzebnej i rozwojowej, oraz tej, którą wielu odbiera jako hejt.

Rozmawiamy o tym, dlaczego współcześnie coraz trudniej przyjąć konstruktywne uwagi, dlaczego krytyka bywa traktowana jak atak personalny i jak wpływa to na twórców, odbiorców i całe środowisko.

Zastanawiamy się też, czy krytyka w ogóle ma jeszcze swoją pozycję we współczesnej kulturze, i jak odróżnić uczciwą ocenę od zwykłej złośliwości.

Na warsztat biorą: kapitan Klaudio bez cierpliwości, Adaś bez kapelusza oraz Tomek bezcenny.

W najnowszym odcinku „Zwyciężonego” ląduje on w dzielnicy czerwonych latarni i równie czerwonych księgarni.

Załoga w składzie: kapitan Klaudio, psioczący Troll oraz zrezygnowany Maćko przygląda się bliżej światu book-influencerów. Załoganci pytają, ile szczerości naprawdę kryje się w ich „recenzjach” i gdzie kończy się pasja, a zaczyna czysty marketing. Rozmawiają o kulisach współprac, o tym, co niektórzy twórcy są w stanie zrobić, by dostać darmową książkę lub płatną promocję, oraz o tym, jak łatwo zatarciu ulega granica dobrego smaku.

To odcinek o autentyczności, zaufaniu i mechanizmach, które wpływają na to, co czytamy — i komu wierzymy.

Czy każda apokalipsa wygląda tak samo? Dlaczego jedne wizje końca świata skupiają się na przetrwaniu, a inne – na odbudowie człowieczeństwa?

W trakcie Bachanaliów Fantastycznych w Zielonej Górze Maciej Szmajdziński, pisarz i członek załogi Zwyciężonego, opowiadał o tym, jak różnorodne mogą być światy… po końcu świata.

Od klasycznych nuklearnych pustkowi po biologiczne katastrofy i ekologiczne renesanse – w tej prelekcji przyglądamy się, co naprawdę kryje się za ruinami cywilizacji.

Ostatnia rozmowa z bachanaliowego cyklu odbyła się w niezwykle luźnej atmosferze. Dziwić to nie może, bo i gościem Klaudiusza był niezrównany Paweł Majka, który opowiedział o swojej najnowszej książce, zapowiedział kolejne powieści, jak i zdradził, co myśli o samym w sobie rynku wydawniczym. Warto posłuchać!

Miłe i przyjemne rozmowy nad butelczynami napojów gazowanych – dokładnie tak zapamiętamy ten konwent.

Konwenty wiążą się ze spotkaniami z fantastycznymi ludźmi.

Doświadczyliśmy tego na własnej skórze, mając możliwość porozmawiać z Maciejem Kuźnieckim — byłym prezesem klubu Ad Astra. Pan Maciej podzielił się z nami swoją olbrzymią pasją do fantastyki, jednocześnie zdradzając, jak pokaźną (i ciężką!) biblioteczkę posiada.

Wspaniała była to rozmowa i wierzcie nam lub nie, ale poza nagraniem ciągnęła się jeszcze przez całe godziny.

Druga rozmowa z naszego bachanaliowego cyklu jest absolutnie wyjątkowa.

Dzieje się tak dlatego, że załogant Łukasz przepytuje innego załoganta – Macieja Szmajdzińskiego, który na Bachanaliach Fantastycznych wystąpił nie tylko jako współtwórca Zwyciężonego, ale też autor na dorobku i z planami na przyszłość.

Gadamy o twórczości, inspiracjach, konwentowym chaosie i tym, jak to jest być po drugiej stronie mikrofonu. Sporo frajdy, trochę refleksji – i masa fantastycznych klimatów prosto z Zielonej Góry. 🚀

Niedawno w naszym podcaście rozmawialiśmy z Bartkiem Biedrzyckim – pisarzem (twórcą trylogii postapo "Opowieści z postapokaliptycznej aglomeracji") i wydawcą. Tym razem spotkaliśmy się ponownie, już na żywo podczas Bachanaliów Fantastycznych w Zielonej Górze, żeby pogadać o jego wrażeniach z konwentu i szerzej – o samej fantastyce, a zwłaszcza wydawaniu jej.

Jak wygląda fandom z perspektywy autora? Czym charakteryzuje się rzeczywistość wydawcy? Jak stworzyć własnego zina? O tym i o wielu innych tematach porozmawialiśmy z Bartkiem, a przy okazji zapowiedział u nas nową antologię!

Zapraszamy do rozmowy pełnej pasji, luzu i wydawniczych klimatów.

W najnowszym odcinku podcastu „Zwyciężony” lecimy prosto w oko tłumaczeniowego cyklonu. Najpierw rozgrzewka: co trudniej tłumaczyć – biografię, literaturę piękną czy naukową? A potem już z górki (albo i nie): tłumaczeniowy płodozmian, przesiąkanie stylem autora, tłumacz jako kulturotwórca i archeolog w jednym, tytuły z piekła rodem, wersje tłumaczeń, wolność twórcza, autorzy, którzy chcą mieć ostatnie słowo... a na koniec tłumaczeniowa matrioszka z Kaczorem Donaldem i AI w środku.

Ale to dopiero połowa zabawy, bo nasz zaprzyjaźniony translator Maciej Studencki, tłumacz z angielskiego mający w swoim dorobku takich autorów jak: VE Schwab, SA Chakraborty, Michael Robotham czy Douglas Stuart, który serwuje zimny prysznic z realiów zawodowych: od ambicji tłumacza, przez terminy, umowy, tantiemy, aż po piractwo i bolesną prawdę o widoczności tłumaczy na rynku. Zajrzymy za kulisy – kto naprawdę decyduje o przekładzie i czy tłumacze powinni się w końcu zbuntować?

W tle krążą pytania: kto ma gorzej – tłumacz książek czy audiowizualny? Czy da się przetłumaczyć żart, który rozumieją tylko mieszkańcy trzeciej planety od Słońca? I czy naprawdę „najlepszy tłumacz to ten, którego nie widać”?

Odpowiedzi – jak zawsze – nieoczywiste. Ale zabawa? Gwarantowana.

Aferę z "Wielorybem" odkryła Marta Niewiadomska - https://www.instagram.com/pani_od_koreanskiego

Stanowisko CEATL i STL w sprawie wykorzystania AI w tłumaczeniach: https://stl.org.pl/oswiadczenie-ceatl-w-sprawie-wykorzystania-sztucznej-inteligencji

Umowy modelowe promowane przez STL. Omówienie i plik z wzorem znajdują się na stronach STLL https://stl.org.pl/baza-wiedzy/umowa-modelowa

Sytuacja tłumaczy oraz badania rynku tłumaczeniowego: https://stl.org.pl/baza-wiedzy/sytuacja-tlumacza

TŁUMACZE NA OKŁADKI! https://stl.org.pl/tlumacze-na-okladki

Koniec świata jeszcze nigdy nie był tak... poukładany! W najnowszym odcinku załoga statku „Zwyciężony” zderza się z postapokalipsą – i wychodzi z tego zaskakująco cało. Przynajmniej do końca nagrania.

Zaczynamy od klasyki – od „Ostatniego brzegu” Shute’a po „Gdzie dawniej śpiewał ptak” Kate Wilhelm. Potem lecimy już po bandzie: rozkładamy na części (czasem zupełnie niepotrzebnie) najróżniejsze scenariusze zagłady — nuklearne, klimatyczne, wirusowe, a nawet te, w których głównym zagrożeniem jest... brak prądu i umiejętności obsługi młotka przez stare dziady.

Zastanawiamy się:

Co wyróżnia dobre postapo?

Dlaczego w każdej apokalipsie to Ameryka ma największy problem?

Czy Mad Max byłby dziś influencerem survivalowym?

Czy Czukcze przeżyją wszystko?

I po co komu w ogóle jeszcze człowieczeństwo, skoro nie ma internetu?

W dalszej części odcinka przerzucamy się na bohaterów, bo przecież ktoś musi zbierać złom, prowadzić narrację i dramatycznie patrzeć w dal. Rozbieramy na czynniki „klasyczną podróż bohatera”, sprawdzamy, czy jeszcze kogoś obchodzą zwykli ludzie, i zastanawiamy się, czy humor może przetrwać apokalipsę. (Spoiler: może, ale jest trochę sarkastyczny).

Nie zabraknie też refleksji nad nowymi nurtami jak solarpunk, ucieczki na Grenlandię oraz... serdecznego podejścia do postpegeerowskiej rzeczywistości.

Jeśli świat naprawdę ma się skończyć – to niech chociaż zostanie po nim dobra książka i sensowny podcast.

00:00:00 intro

00:01:07 skąd popularność postapo?

00:01:55 Nevil Shute „Ostatni brzeg”

00:03:37 Biedrzyckiego zdanie o ekranizacji „Ostatniego brzegu”

00:03:40 definicja apokalipsy

00:05:47 gdzie szukać wątków postapokaliptycznych?

00:06:07 od kiedy człowiek zastanawia się nad końcem?

00:10:12 pierwsza próba uporządkowania - jak dzielić postapo

00:10:40 Fallout, Mad Max 2, Wysłannik przyszłości

00:13:20 kogo najczęściej w kulturze dotyczy koniec świata?

00:13:59 dowcip o Czukczach

00:15:01 co wyróżnia Fallout?

00:16:25 co lubi dzisiejszy czytelnik postapo?

00:17:33 boom fantastyki postapo

00:19:37 postapo survivalowe jako ćwiczenie. czy po transformacji zmieniliśmy się?

00:20:54 czy jesteśmy w stanie się odbudować po zagładzie?

00:25:00 co nam naprawdę w przypadku problemu Apokalipsy będzie potrzebne?

00:28:26 po co dziś jest postapo?

00:29:00 na co alergię ma Biedrzycki i czy poradziłby sobie w apokalipsie?

00:30:33 Maciej Szmajdziński próbuje wrócić do agendy

00:30:40 rodzaje postapo

00:31:18 agresywność natury jako zagrożenie

00:32:00 wirusy i epidemie

00:34:35 apokalipsa klimatyczna

00:35:30 podział postapo pod względem zasięgu i stopnia zagłady

00:36:57 świat bez prądu to przeszłość nie tak dawna

00:38:09 podział postapo przez strach

00:39:27 Vonnegut jako Apokalipsa

00:40:40 rodzaje światów postapo. Le Guin, Glukhovsky

00:42:30 co, gdzie i kiedy? postapo jako „cywilizacja zbieracza” i „cywilizacja parowa”

00:44:20 apokalipsa jako odebranie technologii opracowanych po II WŚ

00:49:30 Maciej brutalnie przerywa dyskusję na temat samochodów i komputerów. rodzaje fabuły powieści postapo

00:50:10 rodzaje bohaterów w powieściach i kreacjach postapo. Klasyczna podróż bohatera - campbellowska

00:51:50 bohater w powieści postapo - zawsze trochę "nierealny", bohaterowie wyjątkowi - ludzie są w stanie wiele przetrwać

00:54:00 bohater musi robić "istotne rzeczy". nikogo nie interesują zwykli ludzie

00:58:43 palec boży głównego bohatera. Po raz kolejny Campbell

00:59:20 czy w postapokaliptycznym świecie jest jeszcze miejsce na człowieczeństwo?

01:03:25 czym jest natura człowieka w świecie postapo?

01:05:38 solarpunk i inne nowe twory post-postapo jako odpowiedź na ciągłe konflikty wewnętrzne

01:08:40 czy w postapo jest miejsce na humor i groteskę?

01:12:58 popularność post-apokalipsy i klimatu postapo

01:21:41 postapo jako postpegeerowska wieś i intymne podejście do świata postapo na przykładzie Czarnobyla

01:24:32 pożegnanie i dwie rzeczy na koniec - nowoczesność w domu i zagrodzie

W tym odcinku załoga statku "Zwyciężony" wleciała prosto w mgławicę absurdu i historycznego szaleństwa. Czy Hitler naprawdę miał kontakt z UFO? Co wspólnego mają Helena Bławatska, aryjski Jezus i mistyczny pocałunek z Bernardem z Clairvaux? Dowiesz się, jak Sonderkommando H kolekcjonowało średniowieczne grafiki jak karty Pokémona i po co Himmlerowi były tajemnicze manuskrypty z Monachium.

Nie zabraknie poważnych tematów – Murawski, Hans Bender i psychohigiena ducha, ale też lekkiego dryfu w stronę Hellboya, nazistowskich fantasy powieści i gazety z 1950 roku ostrzegającej przed UFO z Aldebarana. Serio.

Załoga w składzie: pilot racjonalizmu, mechanik odplotów i nawigator memów – próbuje nadać sens największym ezoterycznym fikołkom XX wieku. Czy im się uda? Cóż… przynajmniej nie rozbili statku. Jeszcze.

00:00:50 Hitler z UFO

00:05:50 Helena Bławatska

00:11:30 Ostara nr 88 z 1916(2) /Aryjski Jezus przekazuje wiedzę/mistyczny pocałunek Bernardowi z Clairvaux/

00:14:00 M Luddendrof /bruszura jej autorstwa/

00:15:00 /przykładowe grafiki zebrane przez Komando H/ Sondernkomando H - Durer cz 1; Sondernkomando H - Durer cz 2; Sondernkomando H - Grafiki z zbioru cz 2; Sondernkomando H - Grafiki z zbioru; Sondernkomando H - Hans Baldung

00:18:30 Murawski

00:21:37 Munich Necromancer Manual /przykładowa strona z magicznym kręgiem/

00:24:00 Sack AS6

00:26:30 Hans Bender

00:27:00 Der Okkultismus als Problem der Psychohygiene /powojenny artykuł Hansa Bendera/

00:28:00 Herman Wirth

00:28:30 Ura Linda Chronik

00:30:00 Walther Wüst

00:31:30 Karl Maria Wiligut

00:31:40 NS_19_3671_0034 /dokument z Archiwum w Berlinie zawierający ezoteryczny opis historii świata autorstwa Wiliguta zaadresowany do Himmlera/

00:32:30 Otto Rahn

00:34:00 Otto po angielsku

00:40:00 Naga czarownica z Krucjaty przeciw Graalowi

00:42:00 Posadas grafika

00:45:00 Hellboy

00:55:30 Hanns Hörbiger

00:56:00 Wleteislehre /za Astounding Science Fiction nr 3 z 1947/

01:04:00 Bruno Berger w Tybecie

01:07:00 Foo Fighters

01:09:00 Rocket Ship Galileo

01:12:30 13 IV 1950 Wochenende /jedna z gazet o niemieckim ufo/

01:13:50 Hermann Oberth

01:14:00 Oberth o UFO

01:16:37 Rebelen Fur Thule /nazistowska powieść ku pokrzepieniu serc/

01:17:00 Vrill Projekt 1992 s. 131 /publikacja informująca o tym że leci do nas UFO z Aryjczykami z Aldebarana/

W najnowszym odcinku „Zwyciężonego” załoga pechowego statku gwiezdnego obiera kurs na... literacką orbitę Brandona Sandersona.

Od pierwszych minut wpadamy w dyskusję o tym, kim właściwie jest ten człowiek i jak udało mu się podbić fantastyczne galaktyki. Potem dryfujemy ku pytaniom o młodzieżowość jego prozy, fenomen popularności i to, czy w Cosmere nie kryje się przypadkiem czarna dziura pełna formy, w której treść trochę się gubi.

Po drodze ktoś wraca z pizzą (bo nawet w próżni nie da się dyskutować o Sandersonie na pusty żołądek), a nasi bohaterowie podejmują desperacką próbę zagrania w planszówkę opartą na jego uniwersum. Czy kończenie cykli po innych pisarzach to literacka wersja naprawiania silnika w locie? Czy Mistborn to rebelia, którą sami chętnie byśmy wsparli? I wreszcie – jak pisać pierwszą młodzieżówkę, żeby nie skończyła jak zepsuty hipernapęd?

Na koniec – klasyczne podsumowanie, czyli co Sanderson robi dobrze, a czego brakuje mu, by zdobyć tytuł Naczelnego Architekta Fantastyki.

00:00:10 wstęp

00:00:46 kim jest Brandon Sanderson?

00:07:04 powrót do korzeni fantasty – co Sanderson próbuje przekazać?

00:12:25 powrót człowieka z pizzą

00:13:10 bohaterowie charakterystyczni dla literatury młodzieżowej?

00:17:53 skąd bierze się fenomen Sandersona?

00:24:02 gra planszowa na podstawie Cosmere

00:30:58 czy jak na młodzieżówkę to jest złe?

00:34:46 czego brakuje Sandersonowi?

00:40:13 walka z systemem w Mistborn

00:43:43 jaka powinna być modelowa pierwsza młodzieżówka?

00:52:35 Sanderson kończący cykle innych pisarzy

01:01:58 moralizatorstwo w twórczości Sandersona

01:04:04 jak przekazywać ważne treści?

01:10:50 przerost formy nad treścią – uniwersum Cosmere

01:17:02 podsumowanie