Πολλοί από εσάς, κι εγώ μαζί σας, θέλετε πραγματικά να αλλάξετε κάτι στη ζωή σας, μια κακή συνήθεια, έναν τρόπο σκέψης, μια συμπεριφορά που σας περιορίζει. Κι όμως, παρά τη θέλησή σας, δεν τα καταφέρνετε και παραμένετε στο ίδιο σημείο, γι’ αυτό θα μοιραστώ κάποια σημαντικά βήματα για να πετύχετε την αλλαγή και τους στόχους που θέλετε.

1. Συνειδητοποιείστε τον μηχανισμό της εσωτερικής αντίστασης: Αυτό που σας εμποδίζει δεν είναι ούτε τεμπελιά ούτε έλλειψη δύναμης: είναι προστατευτικός μηχανισμός του εγκεφάλου που έχει σκοπό να σας κρατά στο γνωστό, ακόμη κι αν αυτό δεν είναι καλό.
2. Εντοπίστε το «κρυμμένο όφελος» της παλιάς συμπεριφοράς: κάθε συνήθεια και κάθε συμπεριφορά σας εξυπηρετεί κάπου — έστω κι αν δεν σας ωφελεί. Για παράδειγμα, κάποιος που αποφεύγει τις συγκρούσεις, μπορεί να το κάνει για να προστατεύει την εικόνα του ως ήρεμου και να είναι αγαπητός. Ή κάποιος που δεν εξελίσσεται επαγγελματικά μπορεί να μένει σε μια δουλειά που δεν τον ικανοποιεί, αλλά του δίνει αίσθηση ασφάλειας.
3. Ξεκινήστε την αλλαγή μέσα από μικροσυνήθειες: Όταν βάλετε ένα μεγάλο στόχο που προϋποθέτει απότομη αλλαγή, ο εγκέφαλος αντιστέκεται, γιατί το αντιμετωπίζει ως μεγάλο και του είναι πιο εύκολο να αποδεχτεί κάτι μικρό. Αν πχ. θέλετε να ξεκινήσετε περπάτημα, μην πάτε στα 5 χιλιόμετρα την ημέρα. Ξεκινήστε με ένα, και το αυξάνετε αργότερα.
4. Υιοθετήστε την προσέγγιση «αν – τότε» για να αποφεύγετε τις κακοτοπιές: Αυτός ο μηχανισμός βοηθάει τον εγκέφαλο να συνδέει ένα ερέθισμα με μια αντίδραση. Για παράδειγμα πείτε «Αν νιώσω άγχος, τότε θα σταματήσω για 5 αναπνοές». Ή «αν θυμώσω τότε θα μετρήσω ως το 5 πριν αντιδράσω». Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείτε στον εγκέφαλο ένα καινούργιο νευρωνικό μονοπάτι, που βοηθάει την αλλαγή να καθιερωθεί.
5. Επιβραβεύστε την πρόοδο, όσο μικρή κι αν είναι: Όταν παλεύετε για κάτι μεγάλο, μην περιμένετε να δώσετε το μπράβο στον εαυτό σας μόνο στο τέλος. Η επιβράβευση πρέπει να έρχεται σε όλη τη διάρκεια της προσπάθειας, γιατί ότι επιβραβεύεται επαναλαμβάνεται. Για παράδειγμα, αν προσπαθείτε να μειώσετε το άσκοπο scrolling στο κινητό σας, πείτε ένα μπράβο όταν καταφέρετε να το μειώσετε κατά 10 λεπτά. Έτσι ενισχύεται ο εγκέφαλος!
6. Βάλτε ένα φίλο να παρακολουθεί την πορεία σας: Διαλέξτε έναν άνθρωπο που εμπιστεύεστε ότι θα σας στηρίξει, και κάντε τον accountability partner, σαν coach. Θα αυξηθεί η δέσμευσή σας, θα μειωθεί η αντίσταση και θα σας υποκινήσει υποστηρικτικά.
7. Θυμηθείτε ότι η αλλαγή δεν είναι μια ευθεία γραμμή: Προχωρώντας προς την αλλαγή, θα υπάρξουν πισωγυρίσματα και ολισθήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποτύχατε, αντίθετα σημαίνει ότι ο εγκέφαλός σας μαθαίνει: όπως ένα παιδί που μαθαίνει ποδήλατο, και στην αρχή πέφτει και ξανασηκώνεται, έτσι κι εσείς χρειάζεστε χρόνο για να σταθεροποιήσετε τη νέα συμπεριφορά. 

Η αντίσταση δεν είναι εχθρός. Είναι ο τρόπος του εγκεφάλου να σας πει «σε προστατεύω γιατί δεν ξέρω ακόμη αν αυτό το καινούριο που θέλεις είναι ασφαλές». Και η δική σας δουλειά είναι να του το μάθετε — με μικρά, επαναλαμβανόμενα βήματα μέχρι τον στόχο.

Πόσες φορές έχετε βρεθεί σε μια συζήτηση ή διαφωνία όπου το μόνο που θέλατε με πείσμα, ήταν να έχετε δίκιο και να το αποδείξετε; Ίσως να νιώσατε ότι η νίκη σας να ήταν πιο σημαντική από τη σχέση, ή την κατανόηση. Όμως, ο μεγάλος δάσκαλος, ο Γουέιν Ντάιερ είχε πει κάτι πολύ σημαντικό: Η καλοσύνη είναι πιο ισχυρή από το δίκιο. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνετε υποτακτικοί ή θα αγνοείτε τα όριά σας. Σημαίνει να επιλέγετε τη σύνδεση, την κατανόηση και τη γαλήνη αντί για τον εγωισμό του «πρέπει να έχω δίκιο». Και σήμερα, θα σας προτείνω κάποιους τρόπους για να το κάνετε πράξη:

• Πάρτε λίγο χρόνο πριν αντιδράσετε. Σε μια διαφωνία, όταν νιώθετε την ένταση να ανεβαίνει, πάρτε μια βαθιά ανάσα, μετρήστε μέχρι το 3 και ρωτήστε τον εαυτό σας: «Τι είναι πιο σημαντικό τώρα; Η αλήθεια μου ή η σχέση μας; Η ηρεμία μου ή να έχω δίκιο;»
• Δώστε χώρο και ακούστε πραγματικά τον άλλον. Η καλοσύνη ξεκινά με την προσοχή και την ενεργητική ακρόαση. Όταν ακούτε χωρίς να σχεδιάζετε την απάντηση ή την απόκρουση, μετατοπίζετε το κέντρο της επικοινωνίας από την προσωπική υπεράσπιση προς την κατανόηση και την σύνδεση. Για να το κάνετε αυτό πράξη, αφήστε τον άλλον να ολοκληρώσει τη σκέψη του, κι επαναλάβετε με δικά σας λόγια τι καταλάβατε χωρίς κριτική, ώστε να συνειδητοποιήσει τι είπε, κι αν θέλει, να το αλλάξει ή να το συμπληρώσει.
• Χρησιμοποιείστε εκφράσεις ενώνουν, όχι που διχάζουν. Αντί να πείτε: «Κάνεις λάθος, δεν έχεις δίκιο», πείτε: «Καταλαβαίνω τι λες, και θα σου πω τι σκέφτομαι εγώ, είναι κάτι λίγο διαφορετικό». Η αλλαγή μιας λέξης ή μιας πρότασης μπορεί να μεταμορφώσει ολόκληρη τη δυναμική της κουβέντας. Κι αν έχετε την καλοσύνη να σας οδηγεί, θα αποφύγετε εκφράσεις που προσβάλλουν ή ρίχνουν λάδι στη φωτιά.
• Αναγνωρίστε την αξία της ηρεμίας και της εσωτερικής γαλήνης. Ακόμα κι όταν έχετε δίκιο, το να το αποδείξετε, μπορεί να σας δώσει στιγμιαία ικανοποίηση, αλλά δεν σας χαρίζει ηρεμία και πληρότητα, και κυρίως, θα αφήσετε τον άλλον στενοχωρημένο. Γι’ αυτό σκεφτείτε: κάθε φορά που επιλέγετε καλοσύνη, γλιτώνετε ενέργεια από τον θυμό, τη δυσφορία και το στρες — και γεμίζετε την καρδιά σας με θετικά συναισθήματα.
• Δώστε χώρο στον εαυτό σας για αγάπη. Η καλοσύνη δεν αφορά μόνο τους άλλους, γιατί στην ουσία, κάθε πράξη καλοσύνης επιστρέφει σε εσάς. Η συμπόνια, η ευγένεια και η κατανόηση σας γεμίζουν πληρότητα, εσωτερική ηρεμία και σας βοηθούν να νιώσετε συνδεδεμένοι με τον κόσμο γύρω σας.

Η συνειδητή επιλογή της καλοσύνης δεν είναι αδυναμία, αντίθετα είναι δύναμη. Είναι η ικανότητα να βλέπετε πέρα από το εγώ, να εστιάζετε στις σχέσεις και στην αγάπη, και να ζείτε με αληθινή πληρότητα. Όταν επιλέγετε να είστε καλοσυνάτοι αντί να αποδεικνύετε πως έχετε δίκιο, δίνετε στον εαυτό σας και στους άλλους ένα πολύτιμο δώρο που διαρκεί: ειρήνη, σύνδεση και αγάπη.

Η πρώτη εντύπωση που δημιουργούμε όταν γνωρίζουμε κάποιον είναι πολύ σημαντική: είναι κάτι σαν μια «κάρτα γνωριμίας», σαν «προσωπικό μας αποτύπωμα». Δημιουργείται σε λίγα δευτερόλεπτα, πριν καν μιλήσουμε, και καθορίζει τον τρόπο που θα μας αντιμετωπίσουν αργότερα — στην εργασία, στις σχέσεις, στις ευκαιρίες που θα μας ανοιχτούν. Η σημασία της πρώτης εντύπωσης εξηγείται από την βιολογία: ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι φτιαγμένος για να αξιολογεί κάθε ερέθισμα πάρα πολύ γρήγορα. Όταν πρωτοσυναντάτε κάποιον, μέσα στα πρώτα δευτερόλεπτα σχηματίζει άποψη για το αν είναι αξιόπιστος, συμπαθητικός ή ικανός, σε συνδυασμό και με τα ερεθίσματα που δίνει η εξωτερική του εμφάνιση. Κι αυτή η αρχική αξιολόγηση, θεμελιώνεται και δύσκολα αλλάζει. Το ίδιο συμβαίνει και στους άλλους για σας όταν εμφανίζεστε πρώτη φορά, και θα μοιραστώ 4 τρόπους για να κάνετε πάντα μια πολύ καλή πρώτη εντύπωση.

1. Να είστε παρόντες στο «εδώ και τώρα»: Η αληθινή σύνδεση ξεκινά όταν δείξετε γνήσιο ενδιαφέρον, και το εκφράσετε με όλους τους τρόπους: κοιτάξτε ευθεία στα μάτια, ακούστε προσεκτικά χωρίς να βιάζεστε, ούτε να σκέφτεστε τι θα απαντήσετε, μην διακόπτετε, και ρωτήστε περισσότερα. Η προσοχή και το αληθινό σας ενδιαφέρον είναι ο πιο σπάνιος και πολύτιμος τρόπος να δείξετε σεβασμό και να κερδίσετε την εμπιστοσύνη του άλλου.
2. Φροντίστε την γλώσσα του σώματος, το σώμα μιλάει πριν από σας: Η στάση σας, το χαμόγελό σας, η χειραψία σας και πόση σιγουριά εμπνέει, ο τρόπος που μπαίνετε σ’ έναν χώρο, όλα στέλνουν μηνύματα. Σταθείτε όρθιοι με αυτοπεποίθηση αλλά χωρίς έπαρση, κρατήστε ανοιχτή στάση σώματος και χαμογελάστε με φυσικότητα. Να ξέρετε πως οι άνθρωποι θυμούνται περισσότερο το πώς τους κάνατε να νιώσουν — όχι τι ακριβώς είπατε.
3. Να είστε ο εαυτός σας στην καλύτερη εκδοχή σας: Η αυθεντικότητα είναι μαγνητική. Δεν χρειάζεται να προσποιείστε ή να υπερπροσπαθείτε να δείξετε κάτι περισσότερο ή καλύτερο από αυτό που είστε· αρκεί να εκπέμπετε καθαρότητα και συνέπεια ανάμεσα σε αυτά που λέτε και σε αυτά που δείχνετε. Όταν είστε ο εαυτός σας, εκπέμπετε μια αίσθηση άνεσης, και οι άλλοι το εισπράττουν αμέσως και χαλαρώνουν, νιώθοντας άνετα κι εκείνοι.
4. Ανεβάστε την ενέργειά σας: Η ενέργεια με την οποία εμφανίζεστε λέει πολλά για το πώς βλέπετε τον εαυτό σας και τους άλλους. Αν μπαίνετε σε έναν χώρο με θετικότητα, ανοιχτότητα και καλή διάθεση, η ατμόσφαιρα γύρω σας αλλάζει. Για να το καταφέρετε, σκεφτείτε την πρόθεσή σας και φροντίστε να είναι θετική και δοτική. Όλο οι άνθρωποι έλκονται αμέσως από όσους εκπέμπουν ζεστασιά και σιγουριά.

Θυμηθείτε πως η πρώτη εντύπωση είναι σαν το πρώτο κεφάλαιο ενός βιβλίου: μπορεί να μη φανερώνει όλη την ιστορία, αλλά καθορίζει αν ο αναγνώστης θα θελήσει να συνεχίσει. Γιατί η εντύπωση που αφήνετε δεν είναι μόνο αυτό που βλέπουν οι άλλοι· είναι και το μήνυμα που στέλνετε προς τα έξω για το ποιοι είστε.

Συχνά στις συνεδρίες μου βλέπω ανθρώπους που μου λένε «δεν μπορώ να σταματήσω το μυαλό μου» και «συνέχεια υπεραναλύω και φτιάχνω σενάρια που συνήθως πάνε στο κακό». Αυτά είναι πολύ λογικό να συμβαίνουν, είμαστε σε μια εποχή που η καθημερινότητα μας πιέζει, τα σόσιαλ μας κατακλύζουν όλη μέρα, και τα ατελείωτα «πρέπει» μας βάζουν σε μια θέση ανεπάρκειας και ανησυχίας. Και όταν συμβαίνουν όλα αυτά, το μυαλό τρέχει σε σκέψεις και αρνητικά σενάρια, που όσο τα κάνουμε, βουλιάζουμε σαν να βρισκόμαστε σε μια κινούμενη άμμο. Πώς θα ξεφύγετε από όλο αυτό; Θα σας προτείνω τρία απλά βήματα:

1. Κάντε άμεσα μια παύση: Πείτε στο μυαλό σας «Στοπ!» και πάρτε μια βαθιά ανάσα. Ενεργοποιήστε έναν εσωτερικό διάλογο, όπου θα μιλάτε εσείς στο μυαλό σας και θα συνειδητοποιήσετε την κατάσταση λέγοντας «τώρα υπεραναλύω και φτιάχνω σενάρια, γι’ αυτό χρειάζομαι να κάνω μια παύση και να ηρεμήσω». Όταν το κάνετε αυτό, θα διαπιστώσετε ότι ως δια μαγείας θα σταματήσουν τα φουσκωμένα σενάρια ανησυχίας και οι σκέψεις που σας κάνουν να μπερδεύεστε και να πελαγοδρομείτε αυξάνοντας την ανησυχία σας. Κι ακόμα μπορείτε να πείτε στον εαυτό σας «πολλά σκεφτήκαμε ως εδώ. Έλα τώρα να βάλουμε μια άνω τελεία». Με αυτόν τον τρόπο θα ανακτήσετε την ενέργειά σας για να πάτε στο επόμενο βήμα που είναι…
2. Η αποδοχή: Αποδεχτείτε ότι η σκέψη σας έχει ξεφύγει και σας έχει παρασύρει σ’ ένα κυκεώνα από τον οποίο χρειάζεται να βγείτε! Σ’ αυτό το βήμα, και αφού έχεις κάνει την παύση που θα έχει ξεκινήσει να σου φέρνει την απαραίτητη διαύγεια, είναι σημαντικό να μπεις σε μια θέση παρατήρησης και να αποδεχτείς ότι το μυαλό σου σε έχει βάλει σε μια κατάσταση σύγχυσης. Είναι σαν να βρίσκεσαι σε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα, αλλά καταφέρνεις να επιπλεύσεις και να δεις την εικόνα από κάποια απόσταση. Και από την θέση του παρατηρητή που αποδέχεται αυτό που έχει συμβεί, θα μπορέσεις να βγεις από την φουρτούνα και να διαχειριστείς τα πράγματα.
3. Βγείτε από την υπερανάλυση βήμα-βήμα, σταδιακά: Εκείνο που μου ζητάνε οι περισσότεροι άνθρωποι που βρίσκονται σε χάος, είναι το να βρούμε και να πατήσουμε ένα μαγικό κουμπί, σαν να κλείνουμε την τηλεόραση. Δεν γίνεται όμως αυτό, ειδικά όταν το μυαλό έχει πάρει φόρα. Για να βγείτε από την υπερανάλυση και το χάος των σκέψεων αποτελεσματικά, χρειάζεται να το κάνετε σιγά-σιγά. Ξεκινάτε από την θέση παρατήρησης να επεξεργάζεστε ένα-ένα τα πιο δυνατά και σημαντικά σενάρια σκέψης. Πάρτε το καθένα και αναρωτηθείτε πόσο πιθανό είναι να συμβεί και αν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, γιατί από όλα όσα φοβάστε, το 97% δεν θα συμβούν ποτέ! Βέβαια, η ήρεμη διαχείριση των σκέψεων, δεν σημαίνει ότι θα αγνοήσετε πιθανές αρνητικές συνθήκες ή γεγονότα. Απλά, με ήρεμη παρατήρηση, η κάθε σκέψη θα πάρει σωστές διαστάσεις, παύοντας να φέρνει τρόμο, πανικό και σύγχυση που μειώνει την αξία και την ικανότητα του μυαλού σας.

Σε πρόσφατη πανελλαδική μας έρευνα διαπιστώσαμε ότι η μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων αναγνωρίζει την αξία της αποταμίευσης, ακόμα κι αν τα οικονομικά δεν την επιτρέπουν αυτόν τον καιρό.  Τα οφέλη της αποταμίευσης είναι τεράστια, όχι μόνο πρακτικά, αλλά ως νοοτροπία, οπτική και τρόπο ζωής. Η αποταμίευση είναι δύναμη που προσφέρει ασφάλεια, σιγουριά, ελευθερία και ανοίγει δυνατότητες, επιλογές και προοπτικές. Και το κυριότερο: η αποταμίευση καλλιεργεί πειθαρχία και υπευθυνότητα, γιατί σας μαθαίνει να ξεχωρίζετε το «χρειάζομαι» από το «απλώς επιθυμώ». 

Πώς μπορείτε, αν είστε γονείς, να εμπνεύσετε στα παιδιά σας, είτε μικρά, είτε στην εφηβεία, την αξία και τη διαδικασία της αποταμίευσης.

• Εμπνεύστε τα παιδιά μέσα από το προσωπικό σας παράδειγμα:  τα παιδιά κάνουν αυτό που βλέπουν στους γονείς.  Αν σας βλέπουν να αποταμιεύετε, να κάνετε τις ανάλογες επιλογές, να λέτε μερικές φορές «όχι» σε κάτι μικρό για να πείτε «ναι» σε κάτι μεγαλύτερο αργότερα, εξηγώντας την έννοια της αποταμίευσης, τότε το μήνυμα περνάει καθαρά.
• Δωρίστε τους έναν διάφανο κουμπαρά ώστε κάθε φορά που ρίχνουν μέσα κέρματα ή χαρτονομίσματα, να βλέπουν πώς γεμίζει.  Έτσι θα παρακολουθούν την πρόοδό τους και θα αναγνωρίζουν την αξία  της υπομονής για ένα μεγαλύτερο αποτέλεσμα στο μέλλον.
• Δώστε τους συγκεκριμένο ποσό για χαρτζιλίκι με όρια. Ένα σταθερό ποσό κάθε εβδομάδα,  βοηθά τα παιδιά σας να μάθουν τι σημαίνει διαχείριση χρημάτων.  Αν θελήσουν κάτι παραπάνω, θα καταλάβουν ότι χρειάζεται υπομονή και αποταμίευση μέχρι να μαζέψουν τα απαραίτητα χρήματα, καλλιεργώντας αυτοέλεγχο και προγραμματισμό.
• Θέστε μαζί τους κάποιους μικρούς στόχους. Όπως όλοι, έτσι και τα παιδιά χρειάζονται κίνητρο για να ακολουθήσουν μια διαδικασία.  Αποφασίστε μαζί ένα παιχνίδι που θέλουν να αγοράσουν και βοηθήστε τα να μαζέψουν χρήματα γι’ αυτό ή για μια εκδρομή, ή για μια συναυλία που θέλουν να πάνε.  Μ’ αυτόν τον τρόπο θα συνδέσουν  την αποταμίευση με στοχοπροσήλωση,  χαρά και ανταμοιβή.  Και ενδιάμεσα μπορείτε να το κάνετε σαν παιχνίδι, γιορτάζοντας κάθε φορά που καταφέρνουν όλο και μεγαλύτερο ποσό.
• Μιλήστε στα παιδιά σας για τις αξίες και τα οφέλη της αποταμίευσης. Εξηγήστε τους με απλά λόγια ότι δεν ξοδεύουμε όλα μας τα χρήματα σήμερα, γιατί αύριο μπορεί να προκύψει κάτι πιο σημαντικό. Ένα παιδί που μεγαλώνει με αυτή τη νοοτροπία εξελίσσεται σε ενήλικα που ξέρει να οργανώνει και να σχεδιάζει. Δεν παρασύρεται εύκολα από παρορμήσεις, αντέχει στα δύσκολα και κυνηγά τα όνειρά του με αυτοπεποίθηση. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι νιώθει εσωτερική ελευθερία. Γιατί όταν έχει κάνει σωστή διαχείριση, ξέρει ότι έχει επιλογές και δεν άγεται και φέρεται μόνο από τις συγκυρίες.

Στην εποχή μας, το κινητό είναι μια συσκευή αναπόσπαστη από την ύπαρξή μας, γιατί μέσα από αυτό και την σύνδεσή μας στο ίντερνετ κάνουμε τα πάντα:  επικοινωνούμε, κοινωνκοποιούμαστε, ενημερωνόμαστε, εργαζόμαστε, προωθούμε τη δουλειά μας, πουλάμε και αγοράζουμε προϊόντα και υπηρεσίες.  Κάνουμε επαγγελματικές συναντήσεις, παρακολουθούμε εκπαιδεύσεις και σεμινάρια, ουσιαστικά κάνουμε τα πάντα.  Όμως, υπάρχουν και περιπτώσεις που η χρήση του κινητού γίνεται επικίνδυνη, όπως:

1. Όταν φτάνει κάποιος να οδηγεί, και παράλληλα έχει στα πόδια του το κινητό και προσπαθεί να διαβάσει και να απαντήσει σε μηνύματα ή να τσεκάρει τα σόσιαλ του
2. Όταν βρίσκεται σε μια παρέα έξω για φαγητό ή για ποτό, και ενώ είναι με φίλους, αντί να κουβεντιάζει και να είναι παρών στην παρέα, συνεχώς ασχολείται με το κινητό του
3. Όταν παθαίνει έως και πανικό αν απομακρυνθεί από το κινητό έστω για λίγα λεπτά ή όταν δεν το βλέπει στο άμεσο οπτικό του πεδίο.

Αν προβληματίζεστε και εσείς από την συνεχή χρήση του κινητού, σας προτείνω:

1. Προσδιορίστε ποια είναι η σημερινή σας σχέση με το κινητό. Αν είναι το πρώτο πράγμα που αγγίζετε το πρωί και το τελευταίο πριν κοιμηθείτε, δεν έχετε εσείς τον έλεγχο της ζωής σας, αλλά εκείνο. Ο φόβος μη χάσετε ένα μήνυμα, μια ειδοποίηση, μια είδηση ή την τελευταία ανάρτηση των άλλων στα σόσιαλ σάς έχει γίνει κάτι σαν δικτατορία.
2. Δοκιμάστε μικρές στιγμές αποσύνδεσης. αφήστε το κινητό σε άλλο δωμάτιο για μισή ώρα.  Απομακρύντε το όταν παρακολουθείτε ένα έργο, όταν είστε με φίλους. Πολύ σύντομα θα διαπιστώσετε ότι δεν συνέβη τίποτα δραματικό, ούτε χάσατε κάτι σημαντικό κι επείγον.
3. Ορίστε «ώρα κλεισίματος» του κινητού. Βάλτε κάποια συγκεκριμένη ώρα κάθε βράδυ που θα το κλείνετε τελείως και θα ξεκουράζεστε πριν πάτε για ύπνο.  Θα δώσετε έτσι στον εαυτό σας το δικαίωμα να ηρεμήσει και θα έχετε πολύ πιο ξεκούραστο και ήρεμο ύπνο
4. Αντικαταστήστε την ενασχόληση με το κινητό με κάτι άλλο. Η αλήθεια είναι πως το σκρόλλινγκ είναι μια διαδικασία που ανεβάζει την ντοπαμίνη και δίνει την αίσθηση της στιγμιαίας ανταμοιβής και ευχαρίστησης. Όμως, υπάρχουν ασχολίες εξ ίσου ευχάριστες : Διαβάστε, περπατήστε, μιλήστε με έναν φίλο, ασχοληθείτε με ένα χόμπυ, μαγειρέψτε…
5. Απενεργοποιείστε όλες τις ειδοποιήσεις από το κινητό σας. Είναι κάτι που σας κρατάει σε μόνιμη εγρήγορση και αυξάνει το στρες γιατί δεν σας αφήνουν σε ησυχία.  Πηγαίνετε στις ρυθμίσεις και απενεργοποιείστε όλες τις ειδοποιήσεις από όλες τις εφαρμογές σας.  Και για να μάθετε τα νέα σας, μπείτε εσείς στον χρόνο που θα επιλέξετε.
6. Συνειδητοποιείστε πως η πραγματική ζωή είναι οι στιγμές που ζείτε, όχι οι εικόνες που προβάλετε, ούτε αυτές που προβάλουν οι φίλοι σας για να κάνουν επίδειξη, ή επιτήδειοι επαγγελματίες που προσπαθούν να σας πουλήσουν την πραμάτεια τους.  Το κινητό είναι εργαλείο στην υπηρεσία σας, όχι ο τρόπος ύπαρξής σας. Τολμήσετε να αποσυνδεθείτε όσο μπορείτε, ώστε να νιώσετε την ουσιαστική χαρά της ζωής.

Έχετε ακούσει ποτέ τους άντρες να λένε «δεν καταλαβαίνω τις γυναίκες»,αλλά και τις γυναίκες να παραπονιούνται ότι οι άντρες δεν μπορούν να τις καταλάβουν;  Σύμφωνα με τις επιστήμες τηςβιολογίας, της ψυχολογίας και της ιατρικής, ενώ και τα δύο φύλα ανήκουν στο ανθρώπινο είδος, υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ του αντρικού και του γυναικείου εγκεφάλου, διαφορές που επηρεάζουν την λειτουργία των αισθήσεων μεταξύ ανδρών και γυναικών, και διαμορφώνουν την ανδρική και την θηλυκή ενέργεια, ψυχοσύνθεση, τρόπο σκέψης και έκφρασης. Γι’ αυτό σ’ αυτή την εκπομπή θα περιγράψω κάποιες από αυτές τις διαφορές, που πιστεύω θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε καλύτερα τον σύντροφό σαςκαι να αναπτύξετε ενσυναίσθηση, και να βελτιώσετε την μεταξύ σας επικοινωνία.

#1. Από την εποχή των σπηλαίων, ο άντρας κυνηγός είχεαυξημένη σηραγγώδη όραση,  για να πετύχει το θήραμά του, ενώ η γυναίκα μέσα στην σπηλιά, είχε καλή περιφερικήόραση, βλέποντας τα πάντα σε κοντινές αποστάσεις, ακόμα και με το πλάι των ματιών της.  Γι’ αυτό, αν ο άντρας σαςείναι στο ανοιχτό ψυγείο και δεν βλέπει το βούτυρο που είναι μπροστά του, μην τον παρεξηγήσετε, ούτε να τον κοροϊδέψετε!

#2. Διαφορές στην ακοή και την όσφρηση:  η γυναίκα έχει πιο ευαίσθητη ακοή, στον παραμικρό ήχο, αλλά δεν διακρίνει την προέλευση ενός ήχου!  Επίσης, η γυναίκα έχει πιο οξεία  όσφρηση,  γιατί το θηλυκό θέλει να ξεχωρίσει μέσω της όσφρησης ποιο αρσενικό θα είναι το κατάλληλο ταίρι του για τεκνοποίηση!

#3. Οι γυναίκες έχουν την ικανότητα να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα, ενώ ο άντρας εστιάζεται μόνο σε ένα πράγμα τη φορά. Αν βλέπει τηλεόραση και εσείς πάτε να του μιλήσετε και δεν σας απαντήσει, δεν σημαίνει ότι αδιαφορεί:  απλά δεν σας ακούει γιατί όλες οι μονάδες προσοχής του είναι στην τηλεόραση!

#4. Ο γυναικείος εγκέφαλος έχει δύο κέντρα λόγου, ενώ ο αντρικός έχει μόνο ένα:  οι γυναίκες πρέπει να ξοδέψουν 25.000 λέξεις μέσα σε μια μέρα, ενώ οι άντρες μόνο 5.000!  Φανταστείτε λοιπόν έναν άντρα που γυρίζει το βράδυ από τη δουλειά του, έχει ξοδέψει τις 5.000 λέξεις της ημέραςτου, και η γυναίκα του τον περιμένει να κουβεντιάσουν και να της πουν τα νέα της ημέρας.  Αρχίζει λοιπόν εκείνη να μιλάειλέγοντας πολλά και διάφορα, κι εκείνος να απαντάει μονολεκτικά μ’ ένα «ναι» ή μ’ ένα «όχι».   Εδώ κορίτσια σας προτείνω να μην παρεξηγηθείτε:  δεν είναι ότι δεν ενδιαφέρεται για σας ή δεν θέλει να κουβεντιάσει μαζί σας, είναι επειδή έχει τελειώσει με τις λέξεις της ημέρας και δεν έχει άλλες!  

Γνωρίζοντας  τις διαφορές μεταξύ του αντρικού και του γυναικείου εγκεφάλου, μπορούμε να γίνουμε λίγο πιο ενσυναισθητικοί με το ταίρι μας,  να αποφύγουμε πολλές παρεξηγήσεις, και να έχουμε πιο ομαλή επικοινωνία μαζί του.

Αυθορμητισμός, παρορμητισμός, αυθεντικότητα: Πώς να τα ξεχωρίσετε 

Στις ανθρώπινες συμπεριφορές, επικοινωνία και σχέσεις, υπάρχουν τρεις έννοιες που συχνά συγχέονται: ο αυθορμητισμός, ο παρορμητισμός και η αυθεντικότητα. Είναι έννοιες που μπορεί να μοιάζουν, αλλά στην πράξη εκδηλώνονται με διαφορετικό τρόπο, σημαίνουν διαφορετικά πράγματα, και έχουν πολύ διαφορετικά αποτελέσματα στις σχέσεις σας. 

Ο αυθορμητισμός είναι η αμεσότητα, η φυσικότητα, χωρίς καμία επιτήδευση.  Είναι εκείνη η στιγμή που είμαστε εντελώς ο εαυτός μας, που γελάμε δυνατά σε μια παρέα, που χορεύουμε όταν ακούσουμε το αγαπημένο μας τραγούδι, που λέμε «σ’ αγαπώ» χωρίς να το έχουμε σκεφτεί δεύτερη φορά.  Δεν είναι βιασύνη: είναι η ίδια η ζωή που εκφράζεται χωρίς φίλτρα. Και βέβαια, ο αυθορμητισμός κάνει τις σχέσεις πιο ζωντανές και αληθινές, κι εμάς αληθινούς, χωρίς καμία ανάγκη να μπαίνουμε σε ρόλους για να δείξουμε κάτι άλλο από αυτό που είμαστε.

Για να εκδηλώσετε τον αυθορμητισμό σας:

• Εμπιστευτείτε την πηγαία, χαρούμενή σας πρόθεση. Αν θέλετε να πείτε μια καλή κουβέντα, πείτε τη εκείνη τη στιγμή, όπως τη νιώθετε.Μην κάνετε δεύτερη σκέψη. 
• Εκδηλώστε και εκφράστε τα συναισθήματά σας.  Αν έχετε την τάση να συγκρατείτε το γέλιο ή τη συγκίνησή σας, δοκιμάστε να τα αφήσετε να φανούν. Είναι υγιές, σας απελευθερώνει, σας κάνει πιο ανθρώπινους, γοητευτικούς και ενισχύει τις σχέσεις σας.

Ο Παρορμητισμόςείναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Είναι το να αντιδράτε έντονα χωρίς να σκεφτείτε τις συνέπειες, να κάνετε δηλώσεις, να παίρνετε αποφάσεις που αργότερα θα μετανιώσετε. Να πείτε μια βαριά κουβέντα πάνω στον θυμό σας ή να κάνετε μια μεγάλη αγορά χωρίς σκέψη. Ο παρορμητισμός  θεριεύει όταν τα έντονα συναισθήματα παίρνουν τον έλεγχο πριν τη λογική, και μπορείτε να τον διαχειριστείτε:

• Όταν νιώθετε τον θυμό σας να φουντώνει, πάρτε μια ανάσα, μετρήστε ως το δέκα και μετά αντιδράστε. Η μικρή παύση θα σας ηρεμήσει και θα εμποδίσει αρνητικές συνέπειες.
• Πάρτε χρόνο πριν απαντήσετε ή πριν πάρετε μια απόφαση.  Όταν σας πιέζουν να αποφασίσετε ή να απαντήσετε σε κάποιο θέμα και δεν είστε έτοιμοι, ζητήστε χρόνο. Θα σας βοηθήσει να κρατήσετε ψυχραιμία, και με διαύγεια να αντιδράσετε πολύ πιο σωστά. 

Αυθεντικότητα σημαίνει να ζούμε σε συμφωνία με τις αξίες και τα «πιστεύω» μας. Σημαίνει αυτό που σκέφτομαι, πιστεύω,λέω και κάνω να είναι σε ευθυγράμμιση.Ο αυθεντικός άνθρωπος θα πει «διαφωνώ» ή «δεν ταιριάζει σε μένα αυτό», ακόμη κι αν δεν είναι το πιο βολικό.  Η αυθεντικότητα προϋποθέτει αυτογνωσία και θάρρος, αλλά χτίζει ουσιαστικές σχέσεις εμπιστοσύνης, γιατί οι γύρω μαςξέρουν με ποιον έχουν να κάνουν.

Για να είστε και να παραμένετε αυθεντικοί: 

• Ρωτάτε συχνά τον εαυτό σας: «Αυτό που λέω, σκέφτομαι, κάνω τώρα, είναι δικό μου;»
• Τολμήστε να πείτε και «όχι» όταν κάτι δεν το θέλετε. Αυθεντικότητα δεν είναι να αρέσετε σε όλους, είναι να είστε συνεπείς με τον εαυτό σας, τα θέλω και τις αξίες σας.

Από αρχαίων χρόνων οι γυναίκες, αλλά σήμερα πια και οι άντρες, είχαν και έχουν βασικό ζητούμενο μια νεανική εμφάνιση ακόμα κι όταν τα χρόνια περνάνε, και σήμερα θα μοιραστώ επτά τρόπους που μπορείτε να υιοθετήσετε ώστε να νιώθετε και να φαίνεστε πάντα νέοι!      

1. Αγαπήστε και υιοθετήστε καθημερινά την κίνηση : Η κίνηση είναι ζωή! Όταν κινείστε, δεν γυμνάζονται μόνο οι μύες, αλλά και ο εγκέφαλός σας, τονώνετε το κυκλοφορικό, αναπνέετε βαθύτερα και εκκρίνετε τις «ορμόνες της χαράς». επιλέξτε κάτι που σας αρέσει, ώστε να απολαμβάνετε την κίνηση και να την κάνετε με χαρά, και φροντίστε να κινείστε με κάθε ευκαιρία μέσα στη μέρα. Η ευλυγισία και η κινητικότητα δίνουν νεανικό τόνο!

2. Φροντίστε το δέρμα σας με απλότητα και συνέπεια: Η επιδερμίδα είναι ο καθρέφτης της υγείας: φροντίστε να την καθαρίζετε απαλά, ενυδατώστε την καθημερινά, προστατέψτε την από τον ήλιο. Επίσης, κοιμηθείτε καλά, γιατί ο ύπνος είναι η φυσική «αναπλήρωση της νεότητας». Και ασφαλώς θα χρησιμοποιήσετε και τα καλλυντικά σας, όμως μην περιμένετε να κάνουν θαύματα αν δεν αγαπήσετε εσείς το δέρμα σας από μέσα προς τα έξω.

3. Τρέφεστε με αγάπη για το σώμα και τη ζωή σας! Τα τρόφιμα που βάζετε στο πιάτο σας είναι το καύσιμο σας. Περιορίστε τα επεξεργασμένα τη ζάχαρη, ενισχύστε τα φρέσκα λαχανικά, τα φρούτα, τα καλά λιπαρά και την επαρκή ενυδάτωση. Η σωστή διατροφή κρατάει το μυαλό σε εγρήγορση, το σώμα ελαφρύ και την ψυχολογία σε θετικό πρόσημο!

4. Καλλιεργήστε σχέσεις που σας δίνουν χαρά και όχι ρυτίδες : Οι θετικές, ισότιμες σχέσεις αμοιβαίας αγάπης, εμπιστοσύνης και σεβασμού σας κρατούν νέους.  Κρατήστε στη ζωή σας ανθρώπους που σας εμπνέουν, σας ενθαρρύνουν να εξελίσσεστε, και δεν σας στραγγίζουν ενεργειακά. Το γέλιο μαζί με φίλους είναι καλύτερο από οποιοδήποτε botox!

5. Μείνετε αιώνιοι μαθητές: κάπου έχει γραφτεί πως όταν σταματήσει ο άνθρωπος να μαθαίνει, είναι σαν να σταματάει να ζει. Γι’ αυτό φροντίστε να μαθαίνετε συνεχώς κάτι καινούριο. Διαβάστε, γράψτε, ξεκινήστε μια τέχνη, ή μια ξένη γλώσσας, παίξτε παιχνίδια στρατηγικής. Ο εγκέφαλος χρειάζεται προκλήσεις για να διατηρείται νέος και ζωντανός. Κι’ όταν σκέφτεστε δημιουργικά, τόσο παραμένετε δραστήριοι, ενεργητικοί και βέβαια νέοι!

6. Δώστε νόημα στις μέρες σας και στη ζωή σας : Οι άνθρωποι που ζουν έχοντας ένα σκοπό, μικρό ή μεγάλο, δεν έχει σημασία, και ξυπνούν το πρωί με ένα κίνητρο, με έναν λόγο να προσφέρουν, ακτινοβολούν νεότητα. Δεν είναι το «πόσα» κάνετε, αλλά το «γιατί» τα κάνετε. Καλλιεργήστε πάθος για κάτι που σας συναρπάζει από το να στηρίξετε ένα δικό σας άνθρωπο, μέχρι το να απασχοληθείτε με ένα χόμπυ ή και με τον εθελοντισμό.

7. Κοιτάξτε τον καθρέφτη με καλοσύνη και αποδοχή: Κάθε ρυτίδα ή σημάδι του χρόνου αφηγείται μια ιστορία, μια εμπειρία που σας έχει φέρει μέχρι εδώ. Γι’ αυτό μην στέκεστε με αρνητικό βλέμμα στην εξωτερική αλλαγή – ούτε να προσπαθείτε στα πενήντα σας να έχετε την εμφάνιση που είχατε στα είκοσι γιατί αυτό είναι ουτοπικό και άδικο.  Εστιάστε με αγάπη στη δύναμη που προέρχεται από το μέσα σας, και βελτιώστε τον τρόπο που μιλάτε στον εαυτό σας για τον εαυτό σας. Ο άνθρωπος που αγαπά τον εαυτό του, λάμπει από νεότητα — γιατί δεν τον εξαντλεί με ενοχές και αυτοκριτική!

Σας έχει συμβεί ποτέ να λέτε ότι θέλετε να κάνετε κάτι και συνεχώς να το αναβάλλετε; Συχνά έρχονται κοντά μου οι άνθρωποι που υποστηρίζω με αυτό το πρόβλημα να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που αντιμετωπίζουν, γνωστό και ως «αναβλητικότητα». Σήμερα θα εξηγήσω τι ακριβώς είναι η αναβλητικότητα, από πού πηγάζει, και θα σας προτείνω και δύο έξυπνους τρόπους για να την ξεπεράσετε.

Αρχικά ας αναγνωρίσουμε ότι η αναβλητικότητα είναι μια εσωτερική «δύναμη» που ονομάζεται αντίσταση, κάθε φορά που χρειάζεται να κάνουμε κάτι που μας φαίνεται δύσκολο. Ουσιαστικά, είναι ο αντενεργός μας εαυτός, εκείνο το κομμάτι μας που θέλει να μας κρατήσει πίσω, στα γνώριμα και οικεία, και να αποφύγουμε εκείνο που μας δυσκολεύει. Πρόκειται για την φυσική ροπή του ανθρώπου να κυνηγά την άμεση ικανοποίηση, την αποφυγή του πόνου στο εδώ και τώρα, ενώ μειώνει την αξία της μελλοντικής ικανοποίησης.

Όμως, για κάθε τι καινούργιο που θέλουμε να πετύχουμε, όπως το να μάθουμε μια ξένη γλώσσα, ένα άθλημα, ένα μουσικό όργανο, να μπούμε σ’ ένα πρόγραμμα διατροφής και σωματικής εξάσκησης, ή να ολοκληρώσουμε μια εργασία για την δουλειά μας ή τις σπουδές μας, θα χρειαστεί να κοπιάσουμε, και αυτόν ακριβώς τον κόπο, προσπαθεί η εσωτερική μας αντίσταση να αποφύγει. Από την άλλη μεριά όμως, ξέρουμε ότι αυτή την διαδικασία που αναβάλουμε, πάλι μπροστά μας θα την βρούμε στο άμεσο μέλλον, ενώ αν καταπιαστούμε και την ολοκληρώσουμε, θα νιώσουμε μεγάλη ικανοποίηση! Ουσιαστικά δηλαδή, είναι σαν να έχουμε συνεχώς μια εσωτερική ζυγαριά που λέει ζ

Για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την αναβλητικότητα, χρειάζεται να αναπτύξουμε δύο ικανότητες: η πρώτη είναι η ικανότητα της αυτοπαρατήρησης. Παρατηρούμε τον εαυτό μας και όταν δούμε ότι φτάνουμε σ’ αυτό το δίλημμα και η ζυγαριά γέρνει προς την μεριά της άμεσης ευχαρίστησης, χρειάζεται να υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας την χαρά της πιο μακροπρόθεσμης ευχαρίστησης, και μπροστά σε μια σοκολάτα, να την αποφύγουμε και να σκεφτούμε το ωραίο, λεπτό σώμα που θα έχουμε μετά από λίγο καιρό! Η δεύτερη ικανότητα που χρειάζεται να καλλιεργήσουμε είναι εκείνη της αυτό-υπενθύμισης. Αφού παρατηρήσω τον εαυτό μου να είναι στο γνωστό δίλημμα, κάνω την εσωτερική ερώτηση στον εαυτό μου λέγοντας: «Τι θέλεις τελικά; Θέλεις να απελευθερώσεις τα περιττά κιλά και να έχεις ένα λεπτό γραμμωμένο σώμα, ή να καταβροχθίσεις τη σοκολάτα που βρέθηκε μπροστά σου;» Είναι σίγουρο, πως αν δώσουμε έστω και 5 δευτερόλεπτα στον εαυτό μας για να αποφύγει να μπει στον «αυτόματο πιλότο», θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την ροπή της αναβλητικότητας.

Υπάρχει ένα ρητό που λέει ότι «η προσδοκία είναι η μητέρα της μνησικακίας». Την πρώτη φορά που το άκουσα, κοντοστάθηκα να το σκεφτώ περισσότερο.  Και κατέληξα ότι είναι σοφό, γιατί πραγματικά, συχνά δημιουργούμε κάποιες προσδοκίες από τους άλλους, κι όταν αυτές δεν έρθουν απογοητευόμαστε, νιώθουμε αδικημένοι και κάπως έτσι χαλάνε οι σχέσεις μας. Όμως, για σκεφτείτε, ποιος είναι εκείνος που δημιουργεί τις προσδοκίες;  Μα φυσικά, εμείς οι ίδιοι!  Γι’ αυτό, αν τώρα βρίσκεστε εσείς ή κάποιος δικός σας άνθρωπος σε μια κατάσταση απογοήτευσης από μια σχέση είτε με τον σύντροφο, είτε με τα παιδιά, είτε με κάποιους φίλους, κάντε πρώτα μερικές ερωτήσεις στον εαυτό σας, για να βρείτε τις ρίζες των προσδοκιών σας:

• Μήπως επενδύετε σε ανθρώπους που ποτέ δεν επένδυσαν στη σχέση που εσείς πιστεύατε πως είχατε;
• Μήπως οι σχέσεις σας εξαρτώνται περισσότερο από τις ανάγκες σας που επιδιώκετε να καλύψετε τη δεδομένη στιγμή;
• Μήπως τρέχετε να δώσετε τα πάντα, περιμένοντας να κάνουν και οι άλλοι το ίδιο για σας;

Και ειδικά για κάποια κορίτσια: Μήπως αμέσως μετά το πρώτο ραντεβού μ’ ένα αγόρι που σας αρέσει,  έχετε φτάσει κιόλας στην εκκλησία;

Αν απαντάτε ναι σε τέτοια ερωτήματα,  χρειάζεται να συνειδητοποιήσετε πως οι προσδοκίες σας από τους άλλους είναι υπερβολικές κάποιες φορές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με σας.  Και κάποιοι τρόποι για να τις περιορίσετε είναι:

1. Κατανοείστε και αποδεχτείτε ότι ο κάθε άνθρωπος δεν ενεργεί όπως θα θέλατε, και δεν έχει τις ίδιες συναισθηματικές και ηθικές αξίες που μπορεί να έχετε εσείς.
2. Δεν μπορείτε να βασίζετε την ευτυχία σας πάνω σε άλλους ανθρώπους, γιατί αυτό πάντα θα σας πληγώνει.  Μόνο εσείς  μπορείτε να προσέξετε τον εαυτό σας, και κανένας άλλος δεν θα αντικαταστήσει την αγάπη που εσείς δεν του δίνετε.
3. Συμφιλιωθείτε με το ότι στη ζωή δεν θα παίρνετε πίσω πάντα ότι δίνετε.  Αν θέλετε να δώσετε, δώστε επειδή το νιώθετε, χωρίς να περιμένετε να πάρετε κάτι πίσω, αλλιώς μην δώσετε, ειδικά αν δεν σας το έχουν ζητήσει!
4. Αποφεύγετε να εξιδανικεύετε ανθρώπους ή καταστάσεις γιατί έτσι δημιουργείτε προσδοκίες τελειότητας, ειδικά στις ερωτικές σχέσεις, και αυτή η ψευδαίσθηση που διαλύεται με τον καιρό, οδηγεί σε μεγάλες απογοητεύσεις.
5. Εστιαστείτε προσεκτικά στους ανθρώπους που σχετίζεστε, στα λόγια, και κυρίως στην συμπεριφορά τους,  χωρίς να δημιουργείτε νοερά σενάρια και παρερμηνείες.

Όπως έχετε καταλάβει είμαι ένας άνθρωπος που του αρέσει να ψάχνει, να διαβάζει, να μαθαίνει, να εξελίσσεται… Μέσα σ’ αυτή την όμορφη αναζήτηση, βρήκα ένα μεγάλο δάσκαλο της εποχής μας, τον Ντίπακ Τσόπρα, και άκουσα ένα συγκεκριμένο διαλογισμό του που λέγεται «the secret of attraction». Ως γυναίκα που θέλω πολύ να είμαι γοητευτική, άκουσα τον διαλογισμό και πραγματικά τον απόλαυσα! Από τότε, αυτό το «μυστικό της γοητείας» έμεινε στο μυαλό μου, και έρχομαι να το μοιραστώ σήμερα μαζί σας ακριβώς όπως το εκφράζει ο δάσκαλος: «Το μυστικό της γοητείας είναι να είσαι απλά ο εαυτός σου!». Εκπέμποντας ατόφια, ανεπιτήδευτη την αλήθεια μας, αυτό που είμαστε πραγματικά, αποκτάμε εκείνη την γοητεία και ελκυστικότητα που καμία εξωτερική, επεμβατική «θεραπεία» δεν μπορεί να μας χαρίσει. Βέβαια, δεν εννοώ να σταματήσουμε να κάνουμε κούρες ομορφιάς και να βάζουμε καλλυντικά, γιατί σαφώς έχουν τα αποτελέσματά τους! Αυτό που προτείνω είναι να συνειδητοποιήσετε πως αυτό το «μεγάλο μυστικό της γοητείας» βρίσκεται μέσα μας και δεν είναι άλλο από την αυθεντικότητα. Αυθεντικότητα σημαίνει πως αυτό που σκέφτομαι, αυτό που νιώθω, αυτό που λέω και αυτό που κάνω είναι σε ευθυγράμμιση: όταν συμβαίνει αυτό είμαι σε ροή, λειτουργώ και φέρομαι χωρίς εμπόδια, χωρίς να μπαίνω σε ρόλους για να δείξω κάτι άλλο από αυτό που είμαι, γιατί πολύ απλά, νιώθω άνετα με αυτό που είμαι! 

Αυτό που μας εμποδίζει από να «είμαστε ο εαυτός μας» συνήθως εστιάζεται σε δύο πεποιθήσεις: α) ότι αυτό που είμαστε δεν είναι αρκετά καλό οπότε χρειάζεται να το «βελτιώσουμε» για να δείξουμε κάτι καλύτερο «προς τα έξω» και β) ότι αυτό που θέλουν οι) άλλοι για να μας αγαπούν είναι κάτι άλλο από αυτό που είμαστε, οπότε πρέπει και πάλι να «τροποποιηθούμε», για να πάρουμε την αγάπη τους. Όμως, και οι δύο αυτές πεποιθήσεις είναι δικά μας «κατασκευάσματα» και τις περισσότερες φορές, οι άλλοι δεν μας τα έχουν καν ζητήσει! Και το κυριότερο; Στην πορεία καταλαβαίνουν ότι μπαίνουμε σε ρόλο και τελικά απομακρύνονται! Αν λοιπόν θέλετε να αποκτήσετε και εσείς το Νο.1 «μυστικό της γοητείας» ξεκινήστε να γίνεστε όλο και πιο αυθεντικοί/ές, με δύο κινήσεις που θα σας προτείνω:

1. Βρείτε από ποιον άνθρωπο και με ποιους τρόπους προσπαθούσατε να πάρετε το «σ’ αγαπώ» και το «μπράβο» όταν ήσασταν παιδάκι; Δώστε την απάντηση και θα διαπιστώσετε ότι και στην μετέπειτα ενήλικη ζωή σας, ακόμα και στο σήμερα, χάνετε την αυθεντικότητά σας όταν προσπαθείτε με αντίστοιχους τρόπους να πάρετε από τους άλλους την αγάπη ή/και την επιβεβαίωση. Και βέβαια, επειδή αυτό είναι μάταιο, αλλάξτε το!
2. Συμφιλιωθείτε με αυτό που είστε, με την αξία σας, με αγάπη και σεβασμό και αποκτήστε μια καλή γνώμη για τον εαυτό σας. Ο κάθε άνθρωπος είναι μια μοναδικότητα, έτσι κι εσείς, και αυτό που θα συγχωρούσατε στους άλλους ανθρώπους, αξίζει να το συγχωρήσετε στον εαυτό σας και να τον αποδεχτείτε, όπως είναι. Πείτε του μια καλή κουβέντα για τα καλά που έχει, και «μαγικά», θα αρχίστε να εκπέμπετε ακαταμάχητη γοητεία και να απολαμβάνετε σε αφθονία την αγάπη και τον θαυμασμό των γύρω σας.

Αλήθεια, όταν ακούτε την λέξη «κριτική» πώς αισθάνεστε; Είμαι σίγουρη ότι οι περισσότεροι αισθάνεστε δυσάρεστα! Θα συμφωνήσω, γιατί ούτε εμένα μου αρέσει η έννοια της κριτικής, και θα διαχωρίσω τρεις έννοιες που προκύπτουν από την ίδια την λέξη:

• Κριτική σημαίνει κρίνω, δικάζω και βγάζω ένα αποτέλεσμα που απλά εκφράζει την άποψη και την οπτική κάποιου, χωρίς να δίνει κάτι χρήσιμο.
• Αξιολόγηση σημαίνει δίνω κάποια αξία, πχ. βάζω ένα βαθμό και τοποθετώ κάποιον ή κάτι σε μια θέση. Ούτε και σε αυτή την περίπτωση παίρνω κάτι ουσιαστικό.
• Για μένα, η έννοια που αξίζει είναι εκείνη της ανατροφοδότησης: από την λέξη και μόνο, καταλαβαίνετε ότι πρόκειται για κάτι χρήσιμο, γιατί δίνει πίσω τροφή για εξέλιξη. Η ανατροφοδότηση λοιπόν είναι κάτι που αξίζει να ασχοληθούμε.

Έχοντας ξεχωρίσει αυτές τις έννοιες, θα δώσω πολύ σύντομα κάποια tips που σας βοηθούν να διαχειρίζεστε την κριτική των άλλων όταν τη δέχεστε.

1. Τη ζητήσατε ή όχι; Είναι πολύ διαφορετικό να έχετε ζητήσει εσείς την γνώμη κάποιου άλλου από το να έρχεται με δική του/της πρωτοβουλία, χωρίς να την έχετε ζητήσει.
2. Ποιος είναι αυτός που την δίνει; Αναρωτηθείτε: είναι ένας άνθρωπος που σέβεστε και εμπιστεύεστε; Έχει αποδεδειγμένη εμπειρία πάνω στο θέμα για το οποίο σας δίνει την άποψή του;
3. Είναι αρνητική; Ακούστε την, ζυγίστε και «φιλτράρετε». Πολλές φορές η αρνητική γνώμη — ειδικά αν μας «τσιγκλίζει» είναι χρήσιμη γιατί επιβεβαιώνει κάποια δική μας, αντίστοιχη, εσωτερική άποψη.
4. Είναι θετική; Αναρωτηθείτε κατά πόσο σας ακούγεται ειλικρινής, υποστηρικτική, ενθαρρυντική και χρήσιμη
5. Διαχωρίστε τη από τον εαυτό σας. Η γνώμη ενός άλλου είναι αυτό ακριβώς: η γνώμη του άλλου, μέσα από τα δικά του φίλτρα, οπτική και βιώματα, και δεν έχετε κανένα λόγο να την πάρετε προσωπικά!
6. Μετατρέψτε τη σε πολύτιμο μάθημα. Το πιο σημαντικό που μπορείτε να κάνετε με την γνώμη των άλλων, είναι, αφού την «περάσετε» από τις πιο πάνω ερωτήσεις, να την μετατρέψετε σε πολύτιμο για σας μάθημα, αξιοποιώντας αυτό που έχει να σας δώσει. Και τότε, θα έχετε μεταμορφώσει την «στείρα κριτική» σε «πολύτιμη ανατροφοδότηση», κερδίζοντας εσείς μέσα από αυτή τη διαδικασία.

Σήμερα θα μιλήσουμε για τη ΔΕΠΥ (Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας), που εκτός από διάσπαση προσοχής και αδυναμία συγκέντρωσης, εκδηλώνεται και με κάποια κρυφά συμπτώματα, που είτε στα παιδιά, αλλά ιδιαίτερα σε ενήλικες εμφανίζονται και συχνά μπερδεύονται από τις επιρροές του χαρακτήρα και της προσωπικότητας, κι έτσι δυσκολεύεστε να τα προσδιορίσετε. 

1. Χρόνια Αναβλητικότητα: μια κατάσταση, που δεν προέρχεται από τεμπελιά στον χαρακτήρα, αλλά από δυσκολία στην εκκίνηση, ακόμη και για πράγματα που θέλει πολύ κανείς να κάνει. Συχνά μια τέτοια στάση μπορεί να παρερμηνευτεί ως έλλειψη κινήτρου ή ευθύνης, όμως πίσω της υπάρχει πιθανά υπερφόρτωση του μυαλού ή φόβος αποτυχίας.
2. Υπερευαισθησία στην Απόρριψη: με την παραμικρή αφορμή ακόμα και της πιο ήπιας αντίθετης άποψης, ούτε καν κριτικής, αυτό το κρυφό σύμπτωμα της ΔΕΠΥ εκδηλώνεται με έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις, και μπορεί να επηρεάσει σχέσεις, αυτοεκτίμηση και επαγγελματικές συνεργασίες. Είναι βαθιά ψυχοφθόρο και παραγνωρισμένο σύμπτωμα.
3. Συνεχής Εσωτερική Ανησυχία / "Θόρυβος" στο Μυαλό: αυτό το κρυφό σύμπτωμα εκδηλώνεται με ένα ασταμάτητο τρεχαλητό του μυαλού σε σκέψεις, ιδέες, λίστες με καθήκοντα, φόβους, ανησυχίες, σενάρια και τεράστια δυσκολία στην χαλάρωση. Μια κατάσταση κυριολεκτικά εξουθενωτική, που μοιάζει με ασταμάτητο εσωτερικό χάος.
4. Αίσθηση Χαοτικής/Ασταθούς Ταυτότητας: Οι άνθρωποι με ΔΕΠΥ συχνά δυσκολεύονται να κατανοήσουν τον εαυτό τους και τα θέλω τους, πράγμα που τους εμποδίζει να ακολουθήσουν μια σταθερή πορεία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ένα έντονο αίσθημα ανεπάρκειας που μειώνει τη συνέπεια σε στόχους και καλλιέργεια καλών σχέσεων.
5. Υπερ-εστίαση σε μόνο ένα πράγμα: στην υπερπροσπάθεια, ένα ακόμα κρυφό σύμπτωμα της ΔΕΠΥ είναι η πιθανότητα τα άτομα να "κολλήσουν" με πάθος σε κάτι για ώρες, αγνοώντας ανάγκες και περιβάλλον. Αν και στην αρχή μοιάζει παραγωγικό, δεν είναι πάντα, γιατί μπορεί να οδηγήσει σε εξάντληση ή παραμέληση άλλων υποχρεώσεων.
6. Συνεχής Ενοχή & Αυτοκριτική: οι άνθρωποι με ΔΕΠΥ βιώνουν συχνά το αίσθημα ότι «δεν είναι αρκετοί», ότι «κάτι δεν κάνουν καλά» — ακόμα κι όταν τα καταφέρνουν. Και ένα τέτοιο μοτίβο με τάση εσωτερίκευσης χρόνιων αποτυχιών και αρνητικής ανατροφοδότησης οδηγεί σε ψυχική φθορά.

Αν αυτά τα συμπτώματα εμμένουν στον χρόνο, εντείνονται με την ηλικία, επηρεάζουν τη λειτουργικότητα και εκδηλώνονται σε όλα τα περιβάλλοντα, τότε θα χρειαστεί να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό, ώστε να υιοθετήσετε την κατάλληλη συμπεριφορά απέναντι στο άτομο που υποφέρει. Είναι σημαντικό να εκπαιδευτείτε και εσείς, ώστε να συνεργαστείτε στην αντιμετώπιση και την θεραπεία του, αποφεύγοντας χαρακτηρισμούς απόρριψης, επιβραβεύοντας την προσπάθεια, και παραμένοντας δίπλα στο άτομο και όχι απέναντί του. Θυμηθείτε πως η ΔΕΠΥ είναι μια διαταραχή που μπορεί να θεραπευτεί.

Τα χρώματα δεν είναι απλώς διακοσμητικά: το κάθε χρώμα προκαλεί συγκεκριμένα συναισθήματα,  δημιουργεί εικόνα και εντύπωση στους γύρω σας, και επηρεάζει την διάθεση και τις σχέσεις σας.  Ας δούμε πως λειτουργεί και τι συμβολίζει κάθε χρώμα: 

#1. Το Κόκκινο συμβολίζει Δύναμη,  Πάθος, Ένταση.  Η ενέργειά του είναι έντονη, ζωντανή, φλογερή, κινητοποιεί, "ξυπνά", δίνει θάρρος, ζωντάνια και δυναμισμό.  Το κόκκινο είναι το χρώμα του πρώτου ενεργειακού κέντρου, του chakra της ρίζας, και συνδέεται με την ασφάλεια, την σιγουριά.  Φορέστε κόκκινο όταν θέλετε να νιώσετε δυνατοί, και προσθέσετε κάτι κόκκινο στο χώρο σας όταν νιώθετε αδύναμοι, άκεφοι ή απομονωμένοι. 

#2. Το Πορτοκαλί συμβολίζει  δημιουργικότητα, απόλαυση, στενές σχέσεις.  Η ενέργειά του είναι ζεστή, κοινωνική, χαρούμενη, παιχνιδιάρικη, και φέρνει συναίσθημα ανεμελιάς. Είναι το χρώμα του δεύτερου τσάκρα, που αφορά στις σχέσεις και την αίσθηση. Βάλτε πορτοκαλί για να αναζωογονηθείτε δημιουργικά, να ξεμπλοκάρετε αδράνεια, εσωστρέφεια  να εκφράσετε ζεστά συναισθήματα σύνδεσης για να φτιάξτε ατμόσφαιρα χαράς και κεφιού.

#3. Το κίτρινο σχετίζεται με την αυτοπεποίθηση και την δράση.  Είναι το χρώμα του τρίτου chakra, το ηλιακό πλέγμα που αφορά την προσωπική δύναμη και αξία. Η ενέργειά του είναι αποφασιστική, φιλόδοξη και οδηγεί σε διαύγεια του νου.  Είναι το ιδανικό χρώμα όταν μελετάτε για να δώσετε εξετάσεις, και όταν χρειάζεστε πνευματική συγκέντρωση.  Γι’ αυτό φορέστε κάτι κίτρινο όταν νιώθετε αναποφάσιστοι, αποπροσανατολισμένοι, ή αναβλητικοί.

#4. Το πράσινο συμβολίζει την ισορροπία, την φροντίδα, και την φύση.  Η ενέργειά του είναι θεραπευτική, αναζωογονητική, και τα συναισθήματα που δημιουργεί είναι γαλήνη, κατανόηση, ενσυναίσθηση.  Το πράσινο είναι το chakra της καρδιάς, και αφορά την αγάπη, την σύνδεση, την αποδοχή.  Φορέστε πράσινο και βγείτε στη φύση όταν χρειάζεστε συναισθηματική ισορροπία, & βάλτε πράσινες πινελιές στον χώρο για ηρεμία και αναπνοή.

#5. Το μπλε είναι το χρώμα της ηρεμίας, της γαλήνης, της επικοινωνίας.  Η ενέργειά του είναι δροσερή, καθαρή, φωτεινή, και ενθαρρύνει την επικοινωνία.  Μπλε είναι το τσάκρα του λαιμού, και σχετίζεται με την έκφραση, την αυθεντικότητα, την αλήθεια.  Φορέστε μπλε όταν κάνετε σημαντικές συζητήσεις, & βάλτε μπλε στα υπνοδωμάτια για ηρεμία στον χώρο.

#6. Το λευκό συμβολίζει καθαρότητα, αγνότητα, απλότητα.  Συναισθηματικά φέρνει φως, αισιοδοξία και ανανέωση. Συνδέεται με το ανώτερο ενεργειακό κέντρο, που αφορά τη σύνδεση με κάτι μεγαλύτερο: αξίες, σκοπό, πίστη.  Αν νιώθετε μπλεγμένοι ή επιβαρυμένοι μια ανάσα σε λευκό minimal και φωτεινό χώρο,  μπορεί να σας καθαρίσει και να σας επαναφέρει.  Και φορέστε λευκά όταν θέλετε να αισθανθείτε ανάλαφροι και αισιόδοξοι.

#7. Το μαύρο συμβολίζει το άγνωστο, το κρυφό, το ανεξερεύνητο.   Η ενέργεια του είναι συγκεντρωμένη, δυναμική, στιβαρή.Δημιουργεί συναισθήματα ασφάλειας, ελέγχου, σοβαρότητας, αυτοπειθαρχίας, και δίνει μια εικόνα επισημότητας, κομψότητας και κύρους.  Φορέστε μαύρο όταν πάτε σε μια σημαντική επαγγελματική ή κοινωνική συνάντηση, κι όταν θέλετε να είστε εντυπωσιακοί και ξεχωριστοί χωρίς υπερβολή. 

Όλοι οι άνθρωποι, συνειδητά ή όχι, συνεχώς βρίσκονται σ’ έναν εσωτερικό διάλογο, που συνήθως είναι επικριτικός, προσβλητικός και απορριπτικός. Ξεκινάει από την παιδική ηλικία, από τα λεγόμενα των σημαντικών άλλων, γονιών, δασκάλων, συγγενών, ή και φίλων. Αργότερα οι συγκρίσεις, οι απαιτήσεις για επιδόσεις, τα πρότυπα και τα πρέπει, συνθέτουν μια αυτοεικόνα που θεμελιώνεται σαν βασικός προγραμματισμός. 

Για να συνειδητοποιήσετε την ποιότητα του δικού σας εσωτερικού διαλόγου, το πρώτο βήμα είναι η αυτοπαρατήρηση: μπροστά σ’ ένα γεγονός που έρχεται, μια απόφαση που θα πάρετε, τι λέτε μέσα σας; Αφουγκραστείτε την εσωτερική σας φωνή: Είναι ενθαρρυντική ή αποθαρρυντική; Πιστεύετε ότι θα τα πάτε καλά ή ότι θα αποτύχετε; Λέτε «είμαι δυνατός και θα τα καταφέρω;» ή «Όσο και να προσπαθήσω, ποτέ δεν είμαι αρκετός;»

Συνειδητοποιείστε πως ο βαθμός αυτοπεποίθησήςσας προσδιορίζεται από αυτά που λέτε στον εαυτό σας για τον εαυτό σας, από το πόσο πολύ ή όχι πιστεύετε στις ικανότητές σας. Γι’ αυτό αλλάξτε τον εσωτερικό σας διάλογο, με δύο προϋποθέσεις: α) Αυτό που θα πείτε στον εαυτό σας να το πιστεύετε στο εδώ και τώρα, και β) Όταν το λέτε, να σας κάνει να νιώθετε χαρά και ανακούφιση. Και θα μοιραστώ τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα :

1. «Δεν είμαι αρκετά καλή/καλός.»Είναι η πιο συχνή αρνητική πεποίθηση και κρύβεται πίσω από πάρα πολλούς περιορισμούς, φόβους, αναβλητικότητα και δικαιολογίες για όλα αυτά που θα θέλατε αλλά δεν τολμάτε. Ένας τρόπος να την αναδιαμορφώσετε είναι να πείτε «Κάθε μέρα μπορώ να γίνομαι καλύτερος, να βελτιώνομαι και να κάνω ένα βήμα παραπέρα.» Μια τέτοια δήλωση βασίζεται στη σημερινή πραγματικότητα, αναγνωρίζει την προσπάθεια και δίνει χώρο για αυτοαποδοχή και εξέλιξη χωρίς πίεση.
2. «Πάντα παίρνω λάθος αποφάσεις και τα έχω κάνει χάλια στη ζωή μου». Και αυτή την πεποίθηση την συναντάμε συχνά, καθώς οι άνθρωποι κρίνουν αποφάσεις του παρελθόντος με τα δεδομένα του σήμερα. Αντί για μια τέτοια φράση, μπορείτε να πείτε : «Σε κάθε φάση της ζωής μου, έχω κάνει το καλύτερό μου, και μπορώ κάθε φορά να μαθαίνω από τα λάθη μου». Αυτή η δήλωση σας απελευθερώνει από τις άδικες ενοχές για το παρελθόν και σας δίνει δύναμη στο σήμερα να βελτιώνεστε αξιοποιώντας τις εμπειρίες σας.
3. «Οι άλλοι δεν με αγαπούν, δεν με καταλαβαίνουν, δεν με δέχονται όπως είμαι». Η ανάγκη για αγάπη και για αποδοχή είναι τεράστια σε όλους τους ανθρώπους και η αίσθηση έλλειψής της δημιουργείται μέχρι τα πέντε χρόνια λόγω της φυσιολογίας του εγκεφάλου, παρ’ ότι οι περισσότεροι γονείς λατρεύουν τα παιδιά τους και κάνουν το καλύτερό τους. Μια τέτοια πεποίθηση μπορεί να αντικατασταθεί λέγοντας «Μπορεί κάποιοι άνθρωποι να μην με καταλαβαίνουν, υπάρχουν όμως κι εκείνοι που μ’ αγαπούν κι εγώ κάθε μέρα μαθαίνω να με αγαπώ και να με αποδέχομαι όλο και περισσότερο».

Θυμηθείτε πως όλοι είμαστε σε συνεχή εξέλιξη, περνώντας μέσα από τις εμπειρίες της ζωής.

Σήμερα θα μιλήσουμε για τους νάρκισσους, εκείνους τους ανθρώπους που συχνά σας  μαγνητίζουν, είναι γοητευτικοί, εκφραστικοί, γεμάτοι αυτοπεποίθηση. Στην αρχή σας προσελκύουν και νιώθετε κολακευμένοι, αργότερα όμως η σχέση μαζί τους μοιάζει με λαβύρινθο συναισθηματικής εξάντλησης, σας αλλοιώνει και μπορεί να σας φτάσει σε ψυχικό αδιέξοδο.  Γι’ αυτό θα μοιραστώ κάποια πολύ χαρακτηριστικά δείγματα του νάρκισσου που εύκολα μπορείτε να διακρίνετε αμέσως όταν γνωρίζετε κάποιον: 

#1. Μιλάει μόνο για τον εαυτό του, ακόμα και όταν νομίζετε ότι ενδιαφέρεται για σας

#2. Την ώρα που ξεκινάτε να πείτε κάτι, σας διακόπτει για να πει τη δική του ιστορία 

#3. Μπορεί να χαμογελάει, αλλά το χαμόγελό του είναι επιφανειακό, χωρίς ουσιαστική συναισθηματική συμμετοχή

#4. Σίγουρα σας γοητεύει, αλλά ταυτόχρονα σας κάνει να νιώθετε και λίγο άβολα χωρίς να μπορείτε να καταλάβετε ακριβώς το γιατί.

#5. Έχει έναν αέρα και δείχνει μια υπερβολική σιγουριά που αγγίζει την αλαζονεία.

#6. Στην παρέα, ή στα λεγόμενα των άλλων συχνά κάνει έμμεσες ή και άμεσες υποτιμητικές ή καυστικές παρατηρήσεις, με τάση ειρωνείας, επικριτικότητας ή απόρριψης.

#7. Δεν δείχνει πραγματικό ενδιαφέρον για τους άλλους, και το μόνο που τον νοιάζει είναι το πώς τον αντιμετωπίζουν και του ανταποκρίνονται.

Αν στο πρώτο ραντεβού, τη συνέντευξη, ή την πρώτη συνάντηση ακόμα και μέσα σε μια παρέα μ’ έναν τέτοιο άνθρωπο νιώσετε μικρότερος, λιγότερος ή μπερδεμένος, προσέξτε, πιθανά είναι νάρκισσος, κι αν είστε αναγκασμένος να σχετιστείτε, σας προτείνω: 

#1. Βάλτε από την αρχή σαφή όρια και τηρήστε τα πρώτοι εσείς! Είτε η σχέση είναι επαγγελματική είτε προσωπική, μην διστάσετε να πείτε «όχι» όταν το επιθυμείτε και  προστατέψετε τον χρόνο και την ενέργειά σας, γιατί ένας κλασσικός νάρκισσος θα προσπαθήσει να τα παραβιάσει προκειμένου να πετύχει τους δικούς του σκοπούς.

#2. Μην περιμένετε να αλλάξει ή να βελτιωθεί. Οι νάρκισσοι σπάνια αλλάζουν, ακριβώς επειδή θεωρούν τον εαυτό τους τέλειο, δεν ευθύνονται ποτέ για τις αποτυχίες, αυτοτοποθετούνται σε ψηλότερη σημαντικότητα από τους άλλους, οπότε δεν νιώθουν ότι χρειάζεται να βελτιώσουν κάτι εκείνοι.Το μόνο που εσείς μπορείτε να κάνετε είναι να αλλάξετε τη δική σας στάση απέναντί τους.

#3. Αποφύγετε τη συναισθηματική εμπλοκή. Μην προσπαθείτε να τους πείσετε ότι έχετε δίκιο ή να τους κάνετε να δουν την δική σας οπτική.  Καλύτερα να κρατήσετε αποστάσεις – κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Αυτό που δεν συνειδητοποιούν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πως κάθε φορά που βιώνουν μια σωματική διαταραχή ή ένα πόνο, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο τρόπος που το σώμα στέλνει ένα μήνυμα γιατί έχουμε απομακρυνθεί από την αλήθεια μας, τις αξίες μας, τις ανάγκες μας.  

Ουσιαστικά, ενώ συνήθως τα αίτια αναζητούνται σε φυσικούς ή εξωτερικούς λόγους, πχ ένα κακό φαγητό, ένας κρύος καιρός ή κάτι παρόμοιο, τα συστηματικά σωματικά συμπτώματα είναι ένα κάλεσμα για αλλαγές που βάζουν σε προτεραιότητα τον εαυτό μας και όχι τους άλλους.  Και πάντα, πίσω από ένα σωματικό σύμπτωμα υπάρχει μια αρνητική πεποίθηση, μια τραυματική εμπειρία, ή συναισθήματα που δεν εκφράστηκαν.  Γι’ αυτό σήμερα, θα αναφέρω μερικά πολύ συνηθισμένα σωματικά φαινόμενα σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες ψυχικές αιτίες που κρύβονται πίσω τους.

Διαταραχές ύπνου: αν δυσκολεύεστε να κοιμηθείτε, ξυπνάτε μέσα στη νύχτα, ή το πρωί νιώθετε ήδη κουρασμένοι, σημαίνει ότι το νευρικό σας σύστημα είναι σε κατάσταση συναγερμού.  Αντί να καταφύγετε μόνο σε ηρεμιστικά ή υπνωτικά, ασχοληθείτε με αυτά που σας δημιουργούν άγχος και στρες, βρείτε την ανησυχία και τους φόβους που κρύβονται πίσω από αυτά, διαχειριστείτε τα και ο ύπνος σας θα βελτιωθεί άμεσα.

Δυσλειτουργίες στο έντερο: η δυσκοιλιότητα δείχνει ότι δυσκολεύεστε να απελευθερώσετε το παρελθόν σας ή να απαλλαγείτε από περιττά πράγματα ή ανθρώπους στη ζωή σας.  Τα φουσκώματα ή η κολίτιδα είναι σημάδια ότι έχετε κρατήσει μέσα σας καταπιεσμένα συναισθήματα που δεν εκφράστηκαν.  

Γυναικολογικά ή ανωμαλίες στον κύκλο σας: συνδέονται με ορμονική ανισσοροπία, αλλά και με αποθηκευμένα συναισθηματικά τραύματα, καταπίεση της θηλυκής ενέργειας ή και ενοχές που σχετίζονται με την σεξουαλικότητα και την θηλυκή σας υπόσταση.

Συχνοί πονοκέφαλοι ή ημικρανίες: συχνά σημαίνουν ανέκφραστες και ακάλυπτες ανάγκες σας, ότι εργάζεστε υπερβολικά χωρίς ξεκούραση, ή/και έντονη προσπάθεια για να ευχαριστήσετε τους άλλους παραμερίζοντας τον εαυτό σας.

Πόνοι στη μέση: ένα πολύ συχνό σύμπτωμα καθώς αυτή η περιοχή του σώματος  συνδέεται με την στήριξη, την σταθερότητα και την οικονομική ασφάλεια.  Αναρωτηθείτε: αισθάνεστε ασφαλής οικονομικά ή όχι; Νιώθετε ότι δεν έχετε στήριξη από πουθενά;

Δερματικές παθήσεις, εκζέματα, κοκκινίλες, κλπ. είναι κατά κύριο λόγο ψυχοσωματικά φαινόμενα, και συνήθως είναι ένας τρόπος να εκφραστεί ο οργανισμός όταν παραβιάζονται τα όριά του.  Αν έχετε συχνά δερματικούς ερεθισμούς σημαίνει ότι χρειάζεται να οριοθετήσετε τι αντέχετε, τι ανέχεστε και πώς θα πείτε «όχι» σε όλα όσα σας καταπιέζουν, σας στριμώχνουν και σας αναγκάζουν να υποκύπτετε στις ανάγκες των άλλων, παραμερίζοντας και αγνοώντας τις δικές σας.

Έχετε παρατηρήσει πως συχνά μέσα σε μια οικογένεια ή σ’ ένα εργασιακό περιβάλλον υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που χαρακτηρίζονται ως δυνατοί, είναι μπροστά σε όλα και συνήθως όλοι οι άλλοι ζητούν την βοήθειά τους; Και συνήθως, αυτοί οι δυνατοί είναι παγιδευμένοι από την εικόνα δύναμης που έχουν καθιερώσει και στα δύσκολα σηκώνουν τον σταυρό μόνοι τους. Όμως στην πραγματκότητα, η ευαλωτότητα δεν είναι αδυναμία. Είναι δύναμη. Και μάλιστα, η πιο καθαρή μορφή δύναμης. Γιατί χρειάζεται θάρρος να πείτε «πονάω» όταν πονάτε, θάρρος να παραδεχτείτε ότι κάτι δεν το ξέρετε, και βέβαια θάρρος να εξομολογηθείτε πως φοβάστε όταν φοβάστε.

Αναρωτηθείτε: Πόσες φορές σας έχουν ρωτήσει «πώς είστε;» και απαντήσατε «καλά…» ενώ μέσα σας γινόταν καταιγίδα και μόνο καλά δεν ήσασταν; όμως, κάθε φορά που δεν εκφράζετε την αλήθεια σας, κάτι μέσα σας μικραίνει. Σφίγγεται. Και αυτό δεν επηρεάζει μόνο εσάς, αλλά και τις σχέσεις σας — προσωπικές, επαγγελματικές, οικογενειακές. Χρειάζεται να συνειδητοποιήσετε πως η ευαλωτότητα δεν σας κάνει λιγότερο ικανούς. Αντίθετα, σας κάνει πιο αυθεντικούς. Και η αυθεντικότητα είναι εκείνη που ενισχύει την σύνδεση και οδηγεί σε πολύ πιο ουσιαστικές σχέσεις. Μέσα από το μοίρασμα της αλήθειας σας, συνδέεστε πραγματικά, και στις δύσκολες στιγμές έχετε ουσιαστική βοήθεια.

Για να σας το κάνω πιο εύκολο και σαφές, θα μοιραστώ τρεις προτάσεις για το πώς μπορείτε να έρθετε πιο κοντά στον εαυτό σας και να κάνετε εκείνα τα βήματα που θα σας επιτρέπουν να γίνετε πιο αυθεντικοί και πιο ανθρώπινοι, αποκαλύπτοντας την ευαλωτότητά σας, χωρίς να χάνετε καθόλου τη δύναμή σας:

1. Αφήστε τον τέλειο εαυτό στην άκρη: Δεν χρειάζεται να έχετε πάντα την αίσθηση ότι «όλα είναι υπό έλεγχο». Δεν έχετε ανάγκη να περιμένετε να νιώσετε 100% έτοιμοι για να εκφράσετε μια ιδέα ή να προτείνετε κάτι. Θα υπάρχουν και πράγματα που δεν ελέγχετε ή που δεν ξέρετε, και μπορεί στην αρχή να νιώσετε και κάπως άβολα, αλλά η αλήθεια πάντα σας απελευθερώνει και σας αφήνει να εκφραστείτε αυθεντικά.
2. Ανοίξτε την καρδιά σας επιλεκτικά, εκεί που νιώθετε εμπιστοσύνη: Ευαλωτότητα δεν σημαίνει ότι θα αρχίσετε να εκτίθεστε παντού, ή να μοιράζεστε πράγματα με ανθρώπους που δεν είναι κατάλληλοι γι’ αυτό. Ευαλωτότητα σημαίνει να ανοιχτείτε επιλεκτικά, με πρόσωπα που σας έχουν δείξει ότι μπορούν να σας ακούσουν με κατανόηση και να χωρέσουν το πρόβλημά σας. Και παράλληλα, εκφραστείτε προσεκτικά, για παράδειγμα Αντί να πείτε «είμαι χάλια», πείτε: «είναι μια δύσκολη μέρα, και το παλεύω».
3. Συνειδητοποιείστε πως η ευαλωτότητα χτίζει εμπιστοσύνη: Οι ουσιαστικές σχέσεις δεν στηρίζονται στην τελειότητα, αλλά στην ειλικρίνεια. Δύο άνθρωποι που τολμούν να φανερωθούν όπως είναι — με τις δυσκολίες, τις πληγές, τα λάθη, τις αδυναμίες τους — έρχονται κοντά και χτίζουν δεσμούς και βαθιές, αληθινές σχέσεις που αντέχουν στο χρόνο.

Σήμερα θα μοιραστώ τα πέντε βασικά χαρακτηριστικά του συναισθηματικά ανώριμου ανθρώπου, ώστε να τα προσέχετε στην αρχή μιας γνωριμίας, αλλά και για να μπείτε σε αυτοπαρατήρηση, και αν έχετε και εσείς κάποια από αυτά, να τα διαχειριστείτε.

Αντιδρά με παρόρμηση, υπερβολή και παίρνει τα πάντα προσωπικά: το συναισθηματικά ανώριμο άτομο έχει την τάση να αντιμετωπίζει τα πάντα με δράμα, δεν έχει καμία ικανότητα αυτοδιαχείρισης, στερείται εντελώς του χιούμορ, και προσβάλλεται με το παραμικρό.  Αυτό είναι ένα σημάδι πως θεωρεί ότι όλος ο κόσμος περιστρέφεται γύρω του, ερμηνεύει κάθε συμπεριφορά πλάθοντας σενάρια που συνήθως καταφέρονται εναντίον του, ή μπορεί να πιστεύει ότι το ζηλεύουν και θέλουν το κακό του.  Πολύ συχνά μπαίνει σε θέση θύματος και διαμαρτύρεται, ενώ διηγείται συνεχώς ιστορίες όπου όλοι οι άλλοι του φέρονται άσχημα, το υπονομεύουν και εμποδίζουν την επιτυχία του. 

Για ότι τους συμβαίνει φταίει πάντα κάποιος άλλος: η συναισθηματική ανωριμότητα φαίνεται στα δύσκολα.  Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, οι άνθρωποι αυτοί δεν αποδίδουν ποτέ την ευθύνη στον εαυτό τους, αντίθετα, ψάχνουν και αναλώνουν απίστευτη ενέργεια για να βρουν τον φταίχτη και να τα βάλουν μαζί του.  Με αυτόν τον τρόπο οι ίδιοι ανακουφίζονται, ενώ παράλληλα δεν βλέπουν καμία ανάγκη να αλλάξουν ή να διορθώσουν κάτι στον εαυτό τους, αφού δεν φέρουν καμία ευθύνη για τίποτα που δεν πήγε καλά.

Ασχολούνται αποκλειστικά και μόνο με την εμφάνιση και γενικότερα με το «φαίνεσθαι»: οι συναισθηματικά ανώριμοι άνθρωποι συνήθως ασχολούνται υπερβολικά με την εμφάνισή τους, το ντύσιμό τους, τις φωτογραφίες τους στα σόσιαλ, και δεν τους ενδιαφέρει σχεδόν καθόλου το περιεχόμενό τους ως άνθρωποι.Από την άλλη μεριά, ένας άνθρωπος που δεν φροντίζει καθόλου το εξωτερικό του δεν σημαίνει ότι έχει οπωσδήποτε και πλούσιο εσωτερικό περιεχόμενο.  Αυτό που χαρακτηρίζει έναν ψυχικά ώριμο άνθρωπο είναι ισορροπία στην φροντίδα της υγείας, της εμφάνισης, και της διεύρυνσης του νου.

Συνεχώς κουτσομπολεύει τους άλλους: ένα ρητό λέει ότι «οι μικροί άνθρωποι συζητάνε για τους άλλους ανθρώπους, οι μεσαίοι συζητάνε για τα γεγονότα, και οι μεγάλοι άνθρωποι συζητάνε για ιδέες & αξίες».  Έχει σίγουρα κάποια αλήθεια αυτό το ρητό, αλλά ειδικά τους συναισθηματικά ανώριμους ανθρώπους θα τους καταλάβετε από τον τρόπο που μιλάνε για τους άλλους:αρέσκονται να μιλάνε αρνητικά και επικριτικά για ανθρώπους που δεν είναι παρόντες, και σίγουρα, θα κάνουν κάτι τέτοιο και για σας όταν εσείς δεν είστε μπροστά, είναι πολύ πιθανό, γι’ αυτό προσέξτε πολύ τι θα τους εμπιστευθείτε. 

Πιστεύει ότι είναι τέλειος: ο συναισθηματικά ανώριμος άνθρωπος δεν πιστεύει προσωπική ανάπτυξη, δεν χρειάζεται να αλλάξει ή να βελτιώσε κάτι, γι’ αυτό του είναι πολύ δύσκολο να δεχτεί ακόμα και την πιο καλοπροαίρετη ανατροφοδότηση.Ακριβώς όπως δεν φταίει ποτέ για τίποτα, άρα δεν χρειάζεται να αλλάξει κάτι, με τον ίδιο τρόπο πιστεύει ότι είναι πολύ καλός όπως είναι, και παραμένει στην οικεία και γνωστή ζώνη άνεσής του.